სიახლეები
კოალიცია თანასწორობისთვის ეხმიანება აჭარის საზოგადოებრივ მაუწყებელში მიმდინარე შემაშფოთებელ მოვლენებს, რომელიც საზოგადოებრივი მაუწყებლის იდეას და ბოლო წლებში მაუწყებელში შექმნილ პოზიტიურ პრაქტიკას არსებითად აზიანებს და სრულ მხარდაჭერას უცხადებს მაუწყებლის თანამშრომლების ბრძოლას საზოგადოებრივი მაუწყებლისთვის.  
 
ყოვლად დაუშვებელია ის ფაქტი რომ, აჭარის მაუწყებელში თანამშრომლების დევნა გრძელდება მათი კრიტიკული პოზიციების გამო. მენეჯმენტის პოლიტიკასთან შეუგუებლობა ხშირ შემთხვევაში აჭარის მაუწყებლის თანამშრომლებს სამსახურის დაკარგვის, სხვა პოზიციებზე გადაყვანისა და მტრულ და სტრესულ გარემოში მუშაობის ფასად უჯდებათ. თვალშისაცემია, მაუწყებლის თანამშრომლების მიერ დაფუძნებული ალტერნატიული პროფესიული კავშირის საქმინობისთვის ხელშეშლის ნიშნებიც.  
 
აჭარის მაუწყებლის ახალი ხელმძღვანელობის მხრიდან ჟურნალისტების საქმიანობაში მსგავსი ჩარევა მიუღებელია და ინდივიდუალური დასაქმებულების შრომითი უფლებებისა და გამოხატვის თავისუფლების დარღვევის მიღმა, მაუწყებლის დამოუკიდებელ სარედაქციო პოლიტიკას კრიტიკული საფრთხების წინაშე აყენებს. აშკარაა, რომ ახალი მენეჯმენტის პოლიტიკური ინტერესის საგანი სწორედ საინფორმაციო სამსახური გახდა და ბოლო თვეებში მიღებული თვითნებური და უკანონო გადაწყვეტილებების შედეგად, ახალმა მენეჯმენტმა  საინფორმაციო სამსახური თითქმის სრულად გაათავისუფლა კრიტიკულად განწყობილი ჟურნალისტებისა და რედაქტორებისგან და მათი ნაწილი სამსახურიდან გაათავისუფლა, ნაწილი კი სხვა, ნაკლებად გავლენიან პოზიციაზე გადაიყვანა. ბოლო კვირებში საინფორმაციო გამოშვებების შინაარსი ობიექტურობისა და კრიტიკულობის შესუსტების აშკარა ნიშნებს უკვე ატარებს და ახალი მენეჯმენტის მიერ მიღებული გადაწყვეტილებების გავლენა მაუწყებლის მუშაობის შინაარსზე და მიდგომებზე თვალშისაცემი გახდა.
 
აჭარის საზოგადოებრივი მაუწყებელი ბოლო წლებში გამორჩეულად დაბალანსებულ და კრიტიკულ მედია სივრცედ იქცა, რომლის როლი განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია პოლარიზებულ პოლიტიკურ და მედია გარემოში. მეტიც, მაუწყებელი საზოგადოებრივი წუხილების არტიკულირებას და ინტერესის დაცვას, ასევე, ხმაწართმეული ჯგუფებისთვის საჯარო სივრცის მიცემას ახერხებდა, რაც როგორც ჩანს სახელისუფლ ინტერესებისთვის მიუღებელი აღმოჩნდა და 2019 წლის შემდეგ ჩვენ ვხედავთ მაუწყებლის დამოუკიდებლობის და კრიტიკულობის რღვევის აშკარა მცდლობებს და თვითნებურივი  გადაწყვეტილებების ჯაჭვს.   
 
კოალიცია თანასწორობისთვის სოლიდარობას უცხადებს აჭარის საზოგადოებრივი მაუწყებლის ჟურნალისტებს და მოუწოდებს ტელევიზიის მენეჯმენტს შეწყვიტოს ყოველგვარი ანგარიშსწორება და ჟურნალისტების შევიწროება მათი განსხვავებული აზრის გამო.  
დამოუკიდებელი და სანდო სასამართლოს არსებობა არა მხოლოდ კანონის უზენაესობისა და ადამიანის უფლებათა დაცვის, არამედ ქვეყნის ეკონომიკური განვითარების აუცილებელი წინაპირობაა. ქვეყნის დამოუკიდებლობის გამოცხადებიდან თითქმის 30-ე წლისთავზე საქართველოში დამოუკიდებელი სასამართლოს შექმნა კვლავ ვერ ხერხდება. სამწუხაროდ, დღეს ისევ გვიწევს საუბარი პოლიტიკურად მიკერძოებულ მართლმსაჯულებაზე, სასამართლოში არსებულ პოლიტიკურ ზეგავლენებსა და კორუფციაზე. სასამართლო კვლავაც ვერ ასრულებს სხვა სახელისუფლებო შტოების ბოჭვისა და კონტროლის ფუნქციას, ხოლო მართლმსაჯულება შინაარსობრივად დაშორებულია ადამიანის უფლებების სტანდარტებსა და სამართლიანობას. 

საზოგადოებისთვის სიახლე არ არის, რომ ქართული სასამართლო სისტემა კრიზისში იმყოფება და მის მიმართ ნდობის ხარისხი დაბალია. საკანონმდებლო რეფორმის ტალღებმა ის თვისობრივად ვერ შეცვალა, რისი მთავარი მიზეზი სისტემაში არსებული კლანური მმართველობაა. „ქართული ოცნების“ ხელისუფლებაში მოსვლის შემდეგ სასამართლოში ძალაუფლება შეინარჩუნა მოსამართლეთა იგივე ჯგუფმა (კლანმა), რომელიც სისტემას ჯერ კიდევ „ნაციონალური მოძრაობის“ დროს აკონტროლებდა. ეს ჯგუფი გარიგებაში შევიდა ახალ ხელისუფლებასთან და გააგრძელა სასამართლო სისტემის გადაწყობა მისადმი ერთგულების ნიშნით. 2012 წელს ხელისუფლების ცვლილების შემდეგ სასამართლო სისტემაში გაჩენილი განსხვავებული აზრი ნელ-ნელა შემცირდა და ბოლოს გაქრა. სისტემა მიუწვდომელი გახდა ასეთი ადამიანებისთვის, მოსამართლეთა თვითმმართველობა იქცა არა სასამართლოს გაჯანსაღების, არამედ კლანური მმართველობის გაძლიერების მექანიზმად. 

სასამართლო სისტემაში არსებულ მმართველობით კრიზისს ადასტურებს ადგილობრივი და საერთაშორისო ორგანიზაციების  განცხადებები და ანგარიშები.

2018 წლის ბოლოს პარლამენტში წარდგენილმა უზენაესი სასამართლოს მოსამართლეობის კანდიდატთა 10 კაციანმა სიამ და 2019 წლის მეორე ნახევარში უზენაესი სასამართლოს მოსამართლეთა შერჩევის პროცესმა სისტემაში არსებული პრობლემები კიდევ უფრო გამოააშკარავა. 2019 წლის 11 დეკემბერს კოალიციამ მოუწოდა საქართველოს პარალმენტს, რომ მხარი არ დაეჭირა უზენაესი სასამართლოს კანდიდატთა 20 კაციანი სიისათვის, რომელთა აბსოლუტური უმრავლესობა ვერ აკმაყოფილებდა მოსამართლისთვის დადგენილ მოთხოვნებს. ამის მიუხედავად, საკანონმდებლო ორგანომ კლანის მიმართ ლოიალურად განწყობილი 14 პირი უვადოდ განაწესა უმაღლესი ინსტანციის სასამართლოში. 

უზენაესი სასამართლოზე კონტროლის დამყარების შემდეგ, იუსტიციის უმაღლესი საბჭომ უმაღლეს წარმომადგენლობით ორგანოს წარუდგინა უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარის კანდიდატურა, რომელიც გაუმჭვირვალე და ნაჩქარევი პროცესის შედეგად შეირჩა. პარლამენტმა კოალიციის მოწოდების მიუხედავად წარმოდგენილი კანდიდატურას მხარი მაინც დაუჭრა.    

დღესდღეობით კლანური მმართველობის გავლენა უკვე გაცდა საერთო სასამართლოების ფარგლებს და საკონსტიტუციო სასამართლოში გადაინაცვლა. 2020 წლის აპრილსა და მაისში საგანგებო მდგომარეობისა და პანდემიური კრიზისის პირობებში უზენაესი სასამართლოს პლენუმმა ისარგებლა საზოგადოებრივი ყურადღების ნაკლებობით და გაუმჭვირვალე პროცედურებით საკონსტიტუციო სასამართლოს წევრებად ორი ახალი კანდიდატი  - ხვიჩა კიკილაშვილი და ვასილ როინიშვილი შეარჩია, რომელთა კვალიფიკაცია და კეთილსინდისიერება კრიტიკას ვერ უძლებს. მათი დანიშვნის მთავარი კრიტერიუმი ამ შემთხვევაშიც კლანის მიმართ ერთგულებაა. 

ამის გათვალისწინებით, კოალიცია „დამოუკიდებელი და გამჭვირვალე მართლმსაჯულებისათვის“ მიიჩნევს, რომ სასამართლო რეფორმა ჩიხშია შესული. სასამართლო სისტემის გაჯანსაღება შეუძლებელია პრობლემის აღიარებისა და მისთვის სახელის დარქმევის გარეშე. აქედან გამომდინარე, კოალიცია მოუწოდებს საქართველოს პარლამენტს მხარი დაუჭიროს ინიცირებული დადგენილებას საქართველოს სასამართლო სისტემაში კლანური მმართველობის აღიარების თაობაზე და საზოგადოებასთან ერთად გადადგას ნაბიჯები კლანური მმართველობის აღმოფხვრისა და სასამართლო სისტემის რეალური რეფორმირებისკენ. 
 
 
 
 
2020 წლის მეორე ნახევარში, გაეროს ბავშვის უფლებათა კომიტეტი, რიგით მეთვრამეტე სესიაზე (კონვენციის ხელმომწერი სახელმწიფოთა კონფერენცია), კომიტეტის 9 ახალ წევრს ირჩევს. მონაწილე სახელმწიფოები კომიტეტის მომავალ კანდიდატებს გამჭვირვალე და ღია კონკურსის წესით არჩევენ და წარუდგენენ კომიტეტს. საქართველომ კომიტეტის წევრობის კანდიდატად წარადგინა საქართველოს პარლამენტის ადამიანის უფლებათა და სამოქალაქო ინტეგრაციის კომიტეტის თავმჯდომარე, სოფიო კილაძე. 
 
წინამდებარე განცხადებაზე ხელმომწერი ორგანიზაციები მივიჩნევთ, რომ სახელმწიფომ ბავშვის უფლებათა კომიტეტის წევრობის კანდიდატის შერჩევისას უგულებელყო გაეროს რეკომენდაციები კანდიდატის შერჩევის პროცედურასთან დაკავშირებით და ამასთან, კომიტეტის წევრობის კანდიდატად წარადგინა სოფიო კილაძე, რომელიც, ჩვენი შეფასებით, არ გამოირჩევა თანასწორობისა და ადამიანის უფლებების მაღალი რწმენითა და  პატივისცემით. ქალბატონი კილაძე  ადამიანის უფლებებისა და სამოქალაქო ინტეგრაციის კომიტეტის თავმჯდომარედ ყოფნის პერიოდში გამოირჩევა ჰომოფობიური განწყობებით და ზოგადად უმცირესობების უფლებების არაღიარების და არასათანადო მხარდაჭერის პრობლემური გამოცდილებით. ხელმომწერი ორგანიზაციები ვთვლით, რომ სამოქალაქო საზოგადოების პოზიცია ცნობილი უნდა იყოს კომიტეტისთვის გადაწყვეტილების მიღებამდე. სწორედ ამის გამო გიზიარებთ ჩვენი პოზიციის დასაბუთებას და გთხოვთ, რომ გადაწყვეტილების მიღების დროს ის გაითვალისწინოთ. 
 
მიგვაჩნია, რომ საქართველოს პარლამენტის ადამიანის უფლებათა და სამოქალაქო ინტეგრაციის კომიტეტის ხელმძღვანელი, ქალბატონო სოფიო კილაძე არ უნდა იყოს არჩეული გაეროს ბავშვის უფლებათა კომიტეტის წევრად, რადგან არც მისი კვალიფიკაცია, არც რეპუტაცია და ადამიანის უფლებების რწმენა, ასევე კანდიდატის შერჩევის პროცესში1  გაეროს რეკომენდაციების აშკარა დარღვევა, არ იძლევა მისი შერჩევის საფუძველსა და ლეგიტიმაციას.  
 
შერჩევის პროცედურის ღიაობისა და გამჭვირვალების პრინციპების დარღვევა. კომიტეტი ითვალისწინებს კანდიდატების შერჩევის ღიაობისა და გამჭვირვალობის პროცედურასა და პრინციპებს და ამ მიზნით ადგენს, რომ მნიშვნელოვანია კანდიდატებთან მოხდეს გასაუბრება, რომელიც იქნება საჯარო და ყველა დაინტერესებულ კანდიდატს მისცემს კონკურსში მონაწილეობის მიღების შესაძლებლობას. გაერო ითხოვს, რომ ეს პროცესი  ითვალისწინებდეს ღია კონკურსის ჩატარებას და მოთხოვნას, რომ უნდა შეირჩეს ის კანდიდატი, რომელიც ყველაზე მეტად აკმაყოფილებს მაღალ მორალურ სტანდარტებს და აქვს ცოდნა და გამოცდილება კონკრეტულ სფეროში. სამწუხაროდ,  საქართველოს მთავრობამ არ გაითვალისწინა აღნიშნული რეკომენდაცია და  ბავშვის უფლებათა კომიტეტის წევრობის კანდიდატად სოფიო კილაძის შერჩევა მოხდა საზოგადოებისაგან ფარულად. მეტიც, კანდიდატის შერჩევის პროცედურების დაწყების შესახებ მთავრობამ ინფორმაციაც კი არ გახადა საჯარო. სამოქალაქო საზოგადოების ორგანიზაციებისთვის ეს ინფორმაცია არ გაუზიარებია სახელმწოფოს. უკვე შერჩეული კანდიდატის შესახებ სამოქალაქო საზოგადოებამ მხოლოდ ადამიანის უფლებათა უმაღლესი კომისრის ოფიციალური გვერდიდან, მას შემდეგ გაიგო, რაც უკვე წარდგენილი იყო კანდიდატი. გაუმჭვირვალე შერჩევის პროცედურების გამო, არავის მიეცა შესაძლებლობა ასევე განხილულიყო კანდიდატად აღნიშნულ პოზიციაზე. მოცემულ შემთხვევაში, აშკარაა, რომ სახელმწიფოს მხრიდან კანდიდატის შერჩევისას პროცედურა და ამ კუთხით გაეროს მიერ დადგენილი რეკომენდაციები არსებითად დაირღვა.
 
ბავშვის უფლებათა სფეროში სათანადო გამოცდილების არ ქონა. გარდა პროცედურების უხეში დარღვევისა, კანდიდატი, რომელიც დასახელდა სახელმწიფოს მხრიდან, ვერ აკმაყოფილებს ისეთ მნიშვნელოვან კრიტერიუმს, როგორიცაა მაღალი ექსპერტული ცოდნა ბავშვის უფლებების დაცვის სფეროში. მიუხედავად იმისა, რომ სოფიო კილაძე არის ერთ-ერთი ავტორი ორი საკანონმდებლო ინიციატივის, ბავშვის უფლებათა კოდექსისა და სოციალური მუშაობის შესახებ კანონის, მას არ აქვს მაღალი ექსპერტული ცოდნა ბავშვის უფლებების დაცვის სფეროში. სოფიო კილაძის წარსული გამოცდილება არ ფარავს ბავშვთა უფლებების სფეროს, მას არ აქვს აკადემიური ან სხვა სახის სამეცნიერო სამუშაოები ჩატარებული ამ მიმართულებით, რაც დაადასტურებდა მის საექსპერტო და უფლებადაცვით გამოცდილებას, რომელიც ამ საპასუხისმგებლო თანამდებობაზე მოეთხოვება კომიტეტის წევრობის კანდიდატს.  
ამასთან, სოფიო კილაძემ ბავშვთა უფლებებზე მომუშავე ორგანიზაციები და კოალიცია ბავშვებისა და ახალგაზრდებისათვის, რომელიც აერთიანებს ქვეყანაში ბავშვის უფლებების დაცვაზე მომუშავე თითქმის ყველა ორგანიზაციას (49 ორგანიზაცია), არ ჩართო ბავშვის უფლებების კოდექსის შემუშავებისა და განხილვის პროცესში, რის გამოც სამოქალაქო საზოგადოება იძულებული გახდა საჯაროდ გამოეთქვა უკმაყოფილება და მოეთხოვა სამოქალაქო სექტორის პროცესში ჩართვა . მოთხოვნის მიუხედავად, პროცესში არ იყვნენ ჩართულები თავად ბავშვები.
 
ქალბატონი კილაძის რეზიუმეში აღნიშნულია, რომ ის არის ფართომასშტაბიანი კამპანიის ავტორი, რომელიც მთელი საქართველოს მასშტაბით ხორციელდება და ემსახურება ბავშვების უფლებების მხარდაჭერასა და სოლიდარობას. სინამდვილეში ქალბატონი კილაძის მონაწილეობით გაიმართა სამი ღონისძიება (წელიწადში ერთი). სამწუხაროდ, აღნიშნული ერთჯერადი ღონისძიებები ვერ ჩაითვლება იმის მტკიცებულებად, რომ სოფიო კილაძეს აქვს ბავშვის უფლებების სფეროში შესაბამისი ექსპერტული გამოცდილება. 
 
ინტერესთა კონფლიქტის თავიდან არიდება და კანდიდატის დამოუკიდებლობის პრინციპის დარღვევა. აღნიშნული რეკომენდაცია ასევე უგულებელყოფილია სახელმწიფოს მხრიდან. სოფიო კილაძესთან დაკავშირებით სახეზეა ინტერესთა კონფლიქტი, რის გამოც ის ვერ ჩაითვლება დამოუკიდებელ კანდიდატად. სოფიო კილაძე დღესაც და კანდიდატად შერჩევის დროსაც იკავებდა პარლამენტის წევრის მანდატს, მას არ დაუტოვებია ეს მანდატი, რის გამოც არ შეიძლება ჩაითვალოს დამოუკიდებელ კანდიდატად. ამასთან, ის არის მმართველი პოლიტიკური პარტიის წევრი და დღემდე არის ქართული ოცნება - დემოკრატიული საქართველოს პოლიტსაბჭოს წევრი2.
 
რეპუტაციული მოთხოვნის დარღვევა და ურთიერთობა სამოქალაქო სექტორთან. სახელმწიფოს მიერ წარმოდგენილი კანდიდატი გამოირჩევა სამოქალაქო სექტორთან ღია და ცხადი დაპირისპირებით. ის სიტყვიერად თავს ესხმის უფლებადამცველებს, შედის კონფრონტაციაში ადამიანის უფლებათა აქტივისტებთან, გამოირჩევა ჰომოფობიური და სხვაგვარი დისკრიმინაციული განწყობებით. მას აქვს მილიტარისტული მოტივები ბავშვებთან დაკავშირებით და მიაჩნია, რომ სახელმწიფომ ბავშვებში უნდა ჩადოს ინვესტიცია რომ გახდნენ ჯარისკაცები და ემსახურონ ქვეყნის სამხედრო ძალებს3. განსაკუთრებით უნდა აღინიშნოს მისი უარყოფითი დამოკიდებულება ლგბტქ თემის მიმართ. აღნიშნული ფაქტები აღწერილია სხვადასხვა საერთაშორისო და ადგილობრივი ორგანიზაციების განცხადებებში და ფართოდ არის გაშუქებული არაერთი მედია საშუალების მიერ. აღნიშნულის გამო საზოგადოებამ არაერთ პროტესტის ფორმას მიმართა4
 
სამოქალაქო სექტორი უაღრესად მნიშვნელოვანად მიიჩნევს გაეროს ბავშვის უფლებათა კომიტეტის როლს ბავშვთა უფლებების დაცვის სტანდარტების განვითარებაში. სწორედ აქედან გამომდინარე, აუცილებელია ქვეყნის წარმომადგენელი პირნათლად, დამოუკიდებლად და მაღალპროფესიონალურად ემსახურებოდეს, როგორც საკუთარი ქვეყნის, ისე კონვენციის მონაწილე ყველა ქვეყნის ბავშვების ინტერესებს. ამასთან, უკიდურესად მნიშვნელოვანია კანდიდატის შერჩევისას უპირატესი ყურადღება მიექცეს მის რეპუტაციას და დამოკიდებულებას სამოქალაქო სექტორთან. მისთვის მთავარი უნდა იყოს დემოკრატიული ღირებულებები და უმცირესობათა დაცვის უპირატესი ინტერესი, განსაკუთრებით სხვადასხვა უმცირესობათა წარმომადგენელი ბავშვების, მათ შორის, ლგბტქ თემის, შეზღუდული შესაძლებლობის, ეთნიკური და რელიგიური უმცირესობის წარმომადგენელი ბავშვების საუკეთესო ინტერესების დაცვა.
 
წინამდებარე განცხადებაზე ხელმომწერი ორგანიზაციები (52 ორგანიზაცია), მოგმართავთ თხოვნით, გაითვალისწინოთ ადგილობრივი და საერთაშორისო ორგანიზაციების კრიტიკული შეფასებები კომიტეტის წევრების არჩევის პროცესში და არ დაუშვათ ქალბატონი სოფიო კილაძის შერჩევა ამ პოზიციაზე. საჭიროების შემთხვევაში ჩვენ მზად ვართ დამატებითი კორესპონდენციისა და კომუნიკაციისთვის. 
 
ხელმომწერები:

1. კოალიცია ბავშვებისა და ახალგაზრდებისათვის - 24 ხელმომწერი ორგანიზაცია5;
 
კოალიცია თანასწორობისთვის - აერთიანებს 11 არასამთავრობო ორგანიზაციას6
 
2. პარტნიორობა ადამიანის უფლებებისთვის (PHR); 
3. ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაცია (GYLA);
4. ღია საზოგადოების ფონდი (OSGF); 
5. ადამიანის უფლებების სწავლებისა და მონიტორინგის ცენტრი (EMC); 
6. უფლებები საქართველო; 
7. კავშირი „საფარი“; 
8. ქალთა ინიციატივების მხარდამჭერი ჯგუფი (WISG); 
9. საქართველოს დემოკრატიული ინიციატივა (GDI); 
10. ტოლერანტობის და მრავალფეროვნების ინსტიტუტი (TDI); 
11. ადამიანის უფლებათა ცენტრი(HRC); 
12. თანასწორობის მოძრაობა;
 
სხვა ორგანიზაციები: 
 
13. საერთაშორისო გამჭვირვალობა საქართველო (TI); 
14. სამართლიანი არჩევნებისა და დემოკრატიის საერთაშორისო საზოგადოება (ISFED);
15. ქალები საერთო მომავლისთვის (WECF) საქართველო;
16. მოძრაობა ხელმისაწვდომი გარემო ყველასათვის (MAEE);
17. თბილისი პრაიდი - Tbilisi Pride; 
18. იდენტობა-youth; 
19. ქვიარ ასოციაცია „თემიდა“;
20. ფემინისტების დამოუკიდებელი ჯგუფი;
21. საქართველოს პორტიჯის ასოციაცია; 
22. მედიის განვითარების ფონდი (MDF);
23. დემოკრატიისა და უსაფრთხო განვითარების ინსტიტუტი (IDSD);
24. ცენტრი „ემპათია“;
25. ქალთა ფონდი საქართველოში; 
26. ოჯახები დისკრიმინაციის წინააღმდეგ (FAD);
27. საქართველოს ფსიქიკური ჯანმრთელობის ასოციაცია; 
28. კავშირი ქალი და რეალობა; 
29. საქართველოს დაუნის სინდრომის ასოციაცია.



 1 https://www.ohchr.org/Documents/Publications/HR_PUB_15_2_TB%20Handbook_EN.pdf; 
https://www.childrightsconnect.org/wp-content/uploads/2013/09/Fact-sheet-CRC-Elections_ChildRightsConnect_-English.pdf; 
https://www.childrightsconnect.org/wp-content/uploads/2018/12/Summary-Report_TB-Net-Event-on-Treaty-Body-Elections_15November2018.pdf 
  http://ccy.ge/koalicia-ekhmianeba-sofio-kiladzis-mkhridan-gamotqmul-braldebebs-samoqalaqo-sazogadoebis-mimart/
 2 http://www.parliament.ge/ge/mp/5662
 3 https://bit.ly/2BcK7mk
 4 კოალიცია თანასწორობისთვის გამოეხმაურა სოფიო კილაძის დისკრიმინაციულ და ჰომოფობიურ განცხადებას, რომ ის არ აპირებს დაიცვას სექსუალური უმცირესობის წარმომადგენლები და მიაჩნია, რომ პირადად მისი გადასაწყვეტია დაიცავს თუ არა სექსუალური უმცირესობების წარმომადგენლებს. აღნიშნულ თემას დიდი პროტესტი მოჰყვა ქვეყანაში-https://bit.ly/3cNY5YW http://equalitycoalition.ge/article/25; https://bit.ly/2YqQmee;
სოფიო კილაძის გადადგომის მოთხოვნით შეიქმნა პეტიცია ლგბტქ თემაზე მომუშავე ორგანიზაციების მიერ-
 https://bit.ly/2AbOPk8;
სოფიო კილაძემ თავის ოფიციალურ ფეისბუქ გვერდზე გამოხატვის თავისუფლება უკანონოდ შეუზღუდა ლგბტქ თემის წევრს, რაც სასამართლო დავის პერიოდში აღმოიფხვრა-https://ghn.ge/news/217222?fbclid=IwAR338e2UEw1JlykcnCRC2W_4eCPzlCuM8NvBFHG4iFicDBsUs9gkrW-3Oew;
სოფიო კილაძე იყენებს სიძულვილის ენას ლგბტქ თემის მიმართ, რაც არაერთხელ გახდა საზოგადოების მხრიდან მისი გაკიცხვის მიზეზი, და რის გამოც სამოქალაქო სექტორი მის გადადგომას ითხოვდა ადამიანის უფლებების და სამოქალაქო ინტეგრაციის საპარლამენტო კომიტეტის თავმჯდომარეობიდან-https://bit.ly/2BLMsVm; https://bit.ly/30sjaFN;
ქალბატონი კილაძე სიტყვიერად თავს ესხმის ადამიანის უფლებათა დამცველებს, რა დროსაც იყენებს საკუთარ ძალაუფლებას და უზღუდავს მათ გამოხატვის თავისუფლებას.  აღნიშნული ფაქტები ასევე გახდა საერთაშორისო და ადგილობრივი ორგანიზაციების პროტესტის საგანი. სამოქალაქო საზოგადოებაზე სოფიო კილაძის თავდასხმის გამო არასამთავრობო ორგანიზაციები იძულებულები გახდნენ მისი გადადგომის მოთხოვნით აქციები გაემართათ-https://bit.ly/2AYnl1q; https://bit.ly/30t0568, 
https://www.radiotavisupleba.ge/a/29752578.html/, https://phrgeorgia.wordpress.com/2018/05/01/phr-16333/, https://bit.ly/2UwpWXf;
სოფიო კილაძის დისკრიმინაციულ და შეურაცხმყოფელ თავდასხმებს უფლებადამცველებზე გამოეხმაურა ქვეყანაში თანასწორობისა და დისკრიმინაციისგან ადამიანების დაცვის მიზნით შექმნილი ყველაზე დიდი კოალიცია ,,თანასწორობის კოალიცია“ და დაგმო მისი მიდგომები უფლებადამცველების მიმართ-https://bit.ly/2AkrEnD; 
სოფიო კილაძის მიერ პარლამენტის წევრის ეთიკის ნორმების დარღვევის გამო, ორგანიზაცია პარტნიორობა ადამიანის უფლებებისთვის (PHR) იძულებული გახდა საჩივრით მიემართა პარლამენტისთვის, რათა ემსჯელათ დეპუტატის მხრიდან ეთიკის ნორმების დარღვევაზე-https://bit.ly/3hdvhfF; 
სოფიო კილაძის უფლებადამცველებზე თავდასხმას გამოეხმაურა ადამიანის უფლებათა სახლი (Human Rights House) არაერთ ქვეყანაში-https://hrht.ge/en/defamatory-and-degrading-statements-towards-human-rights-defenders-by-the-chair-of-the-human-rights-committee-are-alarming/;
5 http://ccy.ge/wevrebi/
6 http://equalitycoalition.ge/article 
 
უფლებები საქართველო“ ეხმიანება იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს არამოსამართლე წევრის, ნაზი ჯანეზაშვილის მიმართ გამოთქმულ განცხადებებს და მიიჩნევს, რომ მისი მხრიდან ყოფილი თანამებრძოლის მიერ შესაძლო კანონსაწინააღმდეგო ქმედებებზე მითითება ხაზს უსვამს ნაზი ჯანეზაშვილის პასუხისმგებლიანობასა და ობიექტურობას, ემსახურება კანონის უზენაესობის ერთგულებას და არა ინდივიდებზე თავდასხმას. 
 
სასამართლო სისტემაში შესაძლო კანონდარღვევების აღმოჩენა და მათზე მითითება იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს წევრის არა უფლება, არამედ ვალდებულებაა, შესაბამისად, ნაზი ჯანეზაშვილის მიერ ამ ვალდებულების კეთილსინდისიერად შესრულება მხოლოდ პატივისცემას იმსახურებს.
 
„უფლებები საქართველო“ მიმდინარე პროცესებთან მიმართებაში აბსოლუტურ მხარდაჭერას უცხადებს იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს არამოსამართლე წევრს, ნაზი ჯანეზაშვილს და მოუწოდებს ყველას, საკითხის შეფასებისას იხელმძღვანელონ კანონის, ეთიკის და მორალური პრინციპების დაცვით, თავი შეიკავონ ნაზი ჯანეზაშვილისთვის პირადი და პროფესიული შეურაცხყოფისაგან.
 
,,უფლებები საქართველო“ მიესალმება საქართველოს ფინანსური მონიტორინგის სამსახურის უფროსის მიერ გამოცემული 2020 წლის 5 ივნისს ბრძანება №2-ში იმ დებულების გათვალისწინებას, რომელიც გულისხმობს უცხო ქვეყნის მოქალაქის შემთხვევაში ვერიფიკაციის განხორციელებას დროებითი საიდენტიფიკაციო მოწმობის საფუძველზე. 

აღსანიშნავია ის გარემოება, რომ ,,უფლებები საქართველოს“ პრაქტიკაში არაერთხელ ყოფილა შემთხვევა, როდესაც საქართველოში არსებული ბანკები თავშესაფრის მაძიებლებს უარს ეუბნებოდნენ საბანკო ანგარიშის გახსნაზე, რის გამოც, ,,უფლებები საქართველომ“ არაერთხელ მიმართა საქართველოს ბანკებს, მათ შორის, საქართველოს ეროვნულ ბანკს განცხადებით, სადაც მოითხოვდა თავშესაფრის მაძიებლებისათვის საბანკო ანგარიშის გახსნას დროებითი საიდენტიფიკაციო მოწმობის საფუძველზე. მიუხედავად ცალკეული წარმატებული საქმეებისა, მნიშვნელოვანია, რომ ნორმატიულად იყოს გამყარებული უცხო ქვეყნის მოქალაქის ვერიფიკაციისათვის დადგენილი შესაბამისი დოკუმენტების კატეგორიები.

,,უფლებები საქართველო“ გამოთქვამს იმედს, რომ აღარ შეფერხდება საქართველოში არსებული ბანკების მიერ თავშესაფრის მაძიებლებისათვის დროებითი საიდენტიფიკაციო მოწმობის საფუძველზე საბანკო ანგარიშების გახსნის პროცესი.

,,უფლებები საქართველო“ ლტოლვილების, თავშესაფრის მაძიებლებისა და ჰუმანიტარული სტატუსის მქონე პირების დაცვას 2019 წლიდან, გაეროს ლტოლვილთა უმაღლესი კომისარიატის (UNHCR) დაფინანსებით მიმდინარე პროექტის ფარგლებში ახორციელებს. 
 
როგორც დღეს საზოგადოებისთვის გახდა ცნობილი, ადამიანის უფლებების სწავლებისა დამონიტორინგის ცენტრის (EMC) ერთ-ერთი დირექტორი, თამთა მიქელაძე 30 მაისს დაწყებული გამოძიების ფარგლებში გამოსაკითხი პირის სტატუსით სუს-მა დაიბარა. Სუს-ის ზოგადი განმარტებით, გამოძიება შეეხება რასობრივ დისკრიმინაციას, რადგან გარკვეული პირები ცდილობენ ქვემო ქართლის და კახეთის რეგიონში ეთნიკურ ქართველებსა და აზერბაიჯანელებს შორის შუღლის გაღვივებას.
 
სუს-ის მიერ გამოძიების დაწყება ბუნდოვანი ამოცანით, ხოლო შედეგად, არასამთავრობო ორგანიზაციის ხელმძღვანელის გამოკითხვაზე დაბარება, შეიძლება აღიქმებოდეს როგორც მინიშნება და გაფრთხილება სამოქალაქო აქტივისტების მიმართ. ეს განსაკუთრებით პრობლემურია, იმ პირობებში, როცა ჩვენს სახელმწიფოში სამართლის უზენაესობა და ძალოვანი სტრუქტურების ჭარბი ძალაუფლებასაპარლამენტო თუ სასამართლო კონტროლის მიღმა ისედაც დიდი გამოწვევაა და ხშირად სამოქალაქოსაზოგადოება კონტროლისა თუ გაწონასწორების ერთადერთ ცენტრს წარმოადგენს. 
 
აღნიშნული პრაქტიკა სახიფათოა იმის გამოც, რომ, დიდი ალბათობით, სუს-ი მოითხოვს გაფორმდეს გაუთქმელობის ხელწერილი, რაც შეუძლებელს გახდის არამხოლოდ არასამთავრობო ორგანიზაციის ხელმძღვანელის ამ კონტექსტში გამოძიებაზე დაბარების ფაქტის მართებულობაზე ეფექტიან მსჯელობას, არამედ, თამთა მიქელაძე, რომელიც ეთნიკურ უმცირესობათა პრობლემებზე საზოგადოების ინფორმირებისთვის კრიტიკულად მნიშვნელოვანი აქტივისტი, მოკლებული იქნება შესაძლებლობას, საზოგადოებას თავისუფლად, შეუზღუდავი სახით მიაწოდოს ხელისუფლების ალტერნატიული ინფორმაცია.
 
ეს შემთხვევა კიდევ ერთხელ გვაძლევს საფუძველს, შევახსენოთ ხელისუფლებას, რომ არასამთავრობო ორგანიზაციები წარმოადგენენ არა პრობლემის წყაროს არამედ პრობლემის მამხილებელ აქტორებს, რომლებიც  გონიერმა ხელისუფლებამ უნდა განიხილოს საკუთარ მოკავშირედ პრობლემის ძირეულიაღმოფხვრის საქმეში. 
 
 
 
  • ინფორმაციის თავისუფლების განვითარების ინსტიტუტი (IDFI)
  • საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაცია (GYLA)
  • სამართლიანი არჩევნებისა და დემოკრატიის საერთაშორისო საზოგადოება (ISFED)
  • საერთაშორისო გამჭვირვალობა საქართველო (TI)
  • საქართველოს დემოკრატიული მმართველობის ინიციატივა (GDI)
  • ღია საზოგადოების ფონდი (OSGF)
  • უფლებები საქართველო
ორგანიზაცია „უფლებები საქართველომ“ დღეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის წინააღმდეგ ორი სარჩელი შეიტანა. 

„უფლებები საქართველო“ სასამართლოში თსუ-ს იმ ლექტორების ინტერესებს იცავს, რომლებსაც განსხვავებული მოსაზრებების გამოთქმის გამო, უნივერსიტეტში პედაგოგიური საქმიანობის უფლებას არ აძლევენ. 

მოსარჩელე ლექტორები თსუ-ს ეკონომიკისა და ბიზნესის ფაკულტეტზე ლექციებს წლების განმავლობაში კითხულობდნენ და ფაკულტეტზე არსებული მდგომარეობის შესახებ კრიტიკულ მოსაზრებებს ღიად გამოთქვამდნენ. 
„უფლებები საქართველო“ მიიჩნევს, რომ საკუთარი შეხედეულებების ღიად დაფიქსირების გამო, თსუ-ს ეკონომიკისა და ბიზნესის ფაკულტეტის ადმინისტრაცია კრიტიკულად განწყობილ ლექტორებს დისკრიმინაციულად მოეპყრო, რის გამოც მათ ვერ შეძლეს აკადემიური თანამდებობების დაკავება. მოგვიანებით კი, ფაკულტეტის დეკანმა მათთან, როგორც მოწვეულ ლექტორებთან, შრომითი ხელშეკრულების გაფორმებაც არ ისურვა. 

თსუ-ს წინააღმდეგ მომზადებული სარჩელები გამყარებულია სხვადასხვა მტკიცებულებით, მათ შორის, საქართველოს სახალხო დამცველის მიერ გაცემული რეკომენდაციით, რომლის მიხედვითაც სახალხო დამცველმა თსუ-ს მხრიდან კრიტიკულად განწყობილი ლექტორების მიმართ განსხვავებული მოსაზრების ნიშნით დისკრიმინაციის ფაქტი დაადგინა. 

„უფლებები საქართველო“ მოითხოვს, სასამართლომ არა მხოლოდ დაადგინოს ლექტორების მიმართ დისკრიმინაციული მოპყრობის ფაქტი, არამედ უნივერსიტეტის ადმინისტრაციას დააკისროს ლექტორებისთვის მატერიალური და მორალური ზიანის ანაზღაურება.

 
ხელმომწერი საზოგადოებრივი ორგანიზაციები ვეხმიანებით, შერიგებისა და სამოქალაქო თანასწორობის საკითხებში, ახალი სახელმწიფო მინისტრის დანიშვნის მოსალოდნელ პროცესს და მთავრობას დემოკრატიულ კონსულტაციებზე დაფუძნებული პროცესის შექმნისა და სახელმწიფო მინისტრის აპარატის ინსტიტუციური და პოლიტიკური გაძლიერებისკენ მოვუწოდებთ.

რამდენიმე კვირის წინ საზოგადოებისთვის ცნობილი გახდა, რომ ქეთევან ციხელაშვილი სახელმწიფო მინისტრის პოზიციას ტოვებს და ავსტრიაში საქართველოს სრულუფლებიან ელჩად ინიშნება. ამ დრომდე მთავრობას საზოგადოებისთვის არ მოუწოდებია ინფორმაცია სახელმწიფო მინისტრის კანდიდატის შესახებ.

სახელმწიფო მინისტრის მანდატი მოიცავს ორ კრიტიკულად მნიშვნელოვან მიმართულებას:  კონფლიქტების მოგვარება, ნდობის აღდგენისა და შერიგების პოლიტიკა; და სამოქალაქო ინტეგრაციის ხელშეწყობა. ჩვენი ქვეყნისთვის ამ პოლიტიკის მნიშვნელობისა და სიმწვავის გათვალისწინებით, მიგვაჩნია, რომ შერიგებისა და სამოქალაქო თანასწორობის საკითხებში სახელმწიფო მინისტრი სათანადო კვალიფიკაციის, ხანგრძლივი პოლიტიკური და დიპლომატიური გამოცდილების პირი უნდა იყოს, ვისაც ადამიანის უფლებების, თანასწორობისა და მშვიდობის რწმენა და მაღალი საზოგადოებრივი ნდობა აქვს.

ქეთევან ციხელაშვილი სახელმწიფო მინისტრის პოზიციას 2016 წლიდან იკავებდა და მისი რიტორიკა არსებითად მშვიდობისა და ადამიანის უფლებების დისკურსს ეფუძნებოდა, თუმცა სახელმწიფო მინისტრისა და მისი აპარატის გავლენები რეალურ პოლიტიკაზე იყო სუსტი და საერთაშორისო და დიპლომატიურ დონეებზე მოჩვენებითი პროგრესის ჩვენებას უფრო ჰგავდა. 

ინტეგრაციის პოლიტიკის მიმართულებით, აპარატის საქმიანობა არსებითად 2015 წელს სამოქალაქო თანასწორობისა და ინტეგრაციის სახელმწიფო სტრატეგიის ჩარჩოში ექცეოდა. მიუხედავად იმისა, რომ აღნიშნული პოლიტიკის დოკუმენტი არსებითად შეესაბამება ეთნიკურ უმცირესობათა უფლებების სფეროში საერთაშორისო სამართლებრივ მიდგომებს, მისი შინაარსი და შესრულების ანგარიშები აჩვენებს, რომ ამ დოკუმენტებს უფრო ფორმალისტური მნიშვნელობა აქვს, რეალური თანასწორობის მხარდამჭერ მექანიზმებსა და პოლიტიკას ის არ იცნობს და ბოლო წლებში ინტეგრაციის პოლიტიკაში არსებითი პოზიტიური გარღვევა არ გვაქვს. ეთნიკური უმცირესობების წინაშე კვლავ პრობლემურად დგას სუსტი პოლიტიკური მონაწილეობის საკითხი ცენტრალური და ადგილობრივი ხელისუფლების დონეზე, საჯარო სამსახურში დაბალი დასაქმება, აშკარად უხარისხო და უთანასწორო  განათლება, სერვისებზე და სოციალურ სიკეთეებზე ნაკლები წვდომა, რეგიონებში კულტურული დომინაციის პრაქტიკა, თანასწორობისა და სოლიდარობის სუსტი პოლიტიკური რიტორიკა. კვლავ აშკარაა, რომ ეთნიკურ უმცირესობებთან დაკავშირებულ პოლიტიკაში უსაფრთხოების პერსპექტივა და შესაბამისი სამსახურების გავლენები დომინირებს, რაც თანასწორი, სოლიდარული და დემოკრატიული საზოგადოების მშენებლობას არსებითად შეუძლებელს ხდის. 

სამწუხაროდ, ეთნიკური უმცირესობების წინაშე არსებული გამოწვევები პოლიტიკური დღის წესრიგის ნაწილი არ არის. უმცირესობების პოლიტიკური მონაწილეობა კვლავ დაბალია, არ არსებობს არც ერთი პოზიტიური მექანიზმი საკანონმდებლო თუ აღმასრულებელი ხელისუფლების დონეზე, რომელიც ამ მონაწილეობას წაახალისებდა და მხარს დაუჭერდა. ადგილობრივ დონეზე ადმინისტრაციული პრაქტიკიდან უმცირესობების ენის განდევნის პრაქტიკა (ძირითადად ქვემო ქართლის რეგიონში) ადგილობრივ თემს თვითმმართველობის ცხოვრებაში ჩართვის შესაძლებლობებს რეალურად ართმევს. ამასთან, არ არსებობს საკანონმდებლო და აღმასრულებელი ხელისუფლების უმაღლეს ორგანოებთან დაკავშირებული საკონსულტაციო მექანიზმები, რომელიც გადაწყვეტილებების მიღების პროცესში ეთნიკური უმცირესობებისთვის გავლენის მოხდენის პლატფორმა იქნებოდა.

სისტემური პრობლემები რჩება სამოქალაქო თანასწორობის სახელმწიფო სტრატეგიის სხვა მიმართულებებშიც. ეთნიკური უმცირესობების ხარისხიან განათლებაზე ხელმისაწვდომობას კვლავ ხელს უშლის არაკოორდინირებული და არათანმიმდევრული სახელმწიფო პოლიტიკა. თავის მხრივ, განათლების სისტემის ჩავარდნა უმცირესობების გარიყულობას და სოციალურ მოწყვლადობას აღრმავებს.

გარდა ამისა, პოლიტიკური დღის წესრიგიდან გარიყვა კიდევ უფრო ამძაფრებს საზოგადოებაში არსებულ ქსენოფობიურ და დისკრიმინაციულ შეხედულებებს უმცირესობათა თემების მიმართ. ბოლო პერიოდში, პანდემიის გამო, მარნეულისა და ბოლნისის ჩაკეტვასთან კავშირში გამოვლენილი შოვინისტური ტალღა არ გამხდარა მაღალი პოლიტიკური თანამდებობის პირების მხრიდან მკაცრი რეაგირებისა და ადგილობრივ თემთან საგანგებო კომუნიკაციის საგანი. ბოლო კვირებში მარნეულში ნარიმან ნარიმანოვის ძეგლთან და ადგილობრივი ეპარქიის განცხადებებთან დაკავშირებით შექმნილ კულტურულ დაძაბულობას სახელმწიფო მინისტრის აპარატმა ვერ უპასუხა და, საბოლოოდ, ეს საკითხი ისევ მხოლოდ სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის რეაგირების საგანი გახდა. პანკისის ხეობაში წარმოებულ პოლიტიკაში ასევე თვალშისაცემია სახელმწიფო მინისტრის აპარატის სუსტი გავლენები.

სამწუხაროდ, ბოლო წლებში, ადგილობრივ თემებში მიმდინარე უნიკალურ დემოკრატიულ პროცესებს მთავრობა და რელევანტური სახელმწიფო ინსტიტუტები არ ამჩნევენ, არ აღიარებენ და აშკარა ხდება, მეტწილად, უსაფრთხოებასა და კონტროლზე დაფუძნებულ რეალურ პოლიტიკასა და ადგილობრივი აქტივისტების დემოკრატიულ პოლიტიკურ რწმენასა და ინკლუზიური მოქალაქეობის იდეალებს შორის აშკარა აცდენა.

აღნიშნულის გათვალისწინებით ცხადია, რომ ინტეგრაციის პოლიტიკას ორმაგობა ახასიათებს და ის რაც იკითხება სტრატეგიულ დოკუმენტებსა და სახელმწიფო მინისტრის რიტორიკაში, რეალური პოლიტიკის ნაწილი, სამწუხაროდ, არ არის. ამის ერთ-ერთ მიზეზად უმცირესობებთან დაკავშირებულ პოლიტიკაში უსაფრთხოების პერსპექტივისა და შესაბამისი უწყებების ჭარბი ინტერვენცია უნდა დასახელდეს.  

სახელმწიფო მინისტრის აპარატის მანდატის მეორე ნაწილი არანაკლებ მნიშვნელოვან თემას უკავშირდება. კონფლიქტების მოგვარების საკითხებში, 2012 წლიდან სახელმწიფოს პოლიტიკაში „არაღიარების“ მიდგომებთან ერთად შერიგებისა და დიალოგის გზით კონფლიქტის მოგვარების მიმართულება უფრო ძლიერდება. ამის მიუხედავად, აშკარაა, რომ კონფლიქტის რეგიონებში მცხოვრები ადამიანის უფლებების მდგომარეობა კვლავ მძიმეა და ამ პოლიტიკას ხელშესახები შედეგები კონფლიქტის ტრანსფორმაციისა და იქ მცხოვრები ადამიანების უფლებებისა და კეთილდღეობის დაცვის კუთხით არ მოჰყოლია. არ ჩანს რაიმე გაუმჯობესება მოლაპარაკებების და ოკუპირებულ რეგიონებში საერთაშორისო მონიტორინგის მექანიზმების ამუშავების კუთხით. ბოლო წლები განსაკუთრებით მძიმე აღმოჩნდა ახალგორის რეგიონისთვის, რომელიც საზღვრების ჩაკეტვის, იზოლაციისა და ჰუმანიტარული კრიზისის გამოცდილების წინაშე დადგა. კვლავ მძიმეა ვითარება გალის რაიონში და ადგილობრივი უსაფრთხოების ყოველდღიური საფრთხის წინაშე დგანან. აფხაზეთში მიმდინარე პოლიტიკური პროცესების კვალდაკვალ ჩვენი პოზიციებისა და კონფლიქტის ტრანსფორმაციის პერსპექტივები ბუნდოვანია. სამწუხაროდ, კონფლიქტების ტრანსფორმაციის კუთხით მიმდინარე პოლიტიკა გაუმჭვირვალე და ნაკლებად საჯაროა.

წლების განმავლობაში სახელმწიფო მინისტრის აპარატის ბიუჯეტი მკვეთრად დაბალია და მას მაკოორდინირებელი როლის მიღმა, დამოუკიდებელი აქტივობების განხორციელების შესაძლებლობას არ აძლევს, რაც ცხადია, რესურსების მიღმა არსებითად პოლიტიკური ნების პრობლემაა. პრობლემურად დგას აღნიშნული უწყების მანდატიდან რელიგიის თავისუფლების პოლიტიკასთან დაკავშირებული საკითხების სრული გამოტანა (ეთნიკური უმცირესობების პოლიტიკაში რელიგიური ფაქტორის მნიშვნელობისა და გავლენების მიუხედავად) და ამ მიმართულების სრულად უპასუხისმგებლო, არაეფექტიანი და ადამიანის უფლებების საწინააღმდეგო უწყებისთვის - სსიპ რელიგიის საკითხთა სახელმწიფო სააგენტოსთვის გადაცემა.

ყოველივე ზემოთ აღნიშნულის გათვალისწინებით, ჩვენ მიგვაჩნია, რომ არსებითია
  • ახალი სახელმწიფო მინისტრის შერჩევა სახალხო დამცველთან მოქმედი ეთნიკური უმცირესობების საბჭოსთან, ეთნიკური უმცირესობების ორგანიზაციებთან და აქტივისტებთან, ასევე ამ სფეროში მომუშავე საზოგადოებრივ ორგანიზაციებთან დემოკრატიული კონსულტაციებით მოხდეს; 
  • მთავრობამ გაიაზროს ინტეგრაციის პოლიტიკისა და შერიგების პოლიტიკის, ადამიანის უფლებების, სამართლიანობისა და დემოკრატიული პრინციპებით რეალური წარმართვის მნიშვნელობა და ინსტიტუციურად, ფინანსურად და პოლიტიკურად გააძლიეროს სახელმწიფო მინისტრის აპარატი.
  • მთავრობამ და პარლამენტმა გაიაზროს ინტეგრაციის არსებული პოლიტიკის სისუსტეები და ხარვეზები და რადიკალურად პოზიტიური ზომები მიიღოს ეთნიკური უმცირესობებისთვის რეალურად თანასწორი, ინკლუზიური და სამართლიანი პოლიტიკის შესაქმნელად.
  • მთავრობამ და პარლამენტმა უზრუნველყონ ეთნიკურ უმცირესობებთან რეგულარული და ინსტიტუციონალიზებული დიალოგის ფორმატების შექმნა.
ადამიანის უფლებების სწავლებისა და მონიტორინგის ცენტრი (EMC)
საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაცია (GYLA)
პლატფორმა სალამი 
ადამიანის უფლებათა ცენტრი (HRC)
ქალთა ინიციატივების მხარდამჭერი ჯგუფი (WISG) 
თანასწორობის მოძრაობა
უფლებები საქართველო 
პარტნიორობა ადამიანის უფლებებისთვის (PHR)
 
 
 
 
 
 

2020 წლის მაისიდან, “უფლებები საქართველო” ახორციელებს პროექტს “ელექტრონული მართლმსაჯულების ეფექტიანობის და ხელმისაწვდომობის მონიტორინგი“. პროექტი ხორციელდება აშშ-ს საერთაშორისო განვითარების სააგენტოს (USAID) კანონის უზენაესობის მხარდაჭერა საქართველოში (PROLoG) პროგრამის ფარგლებში, რომელიც ხორციელდება აღმოსავლეთ-დასავლეთის მართვის ინსტიტუტის (EWMI) მიერ.

პროექტის მიზანია, ერთის მხრივ, გამოვლინდეს ის პრობლემები რასაც სასამართლოს მომხმარებლები აწყდებიან სასამართლო სერვისებით სარგებლობისას საგანგებო ვითარების დროს, მეორეს მხრივ - განხორციელდეს სხდომების ელექტრონული წარმართვის მონიტორინგი და შემუშავდეს რეკომენდაციები დისტანციური სერვისების განხორციელების მიზნით. ამ მიზნის მისაღწევად, პროექტი ახორციელებს ელექტრონულ სხდომებზე დაკვირვებას და მართლმსაჯულების სისტემაში ჩართული სუბიექტების გამოკითხვას აღნიშნული პრობლემების შესწავლისათვის. 

მოხარულნი ვართ, გამოვაქვეყნოთ პროექტის პირველადი ანგარიში, რომელიც მოიცავს პირვალად მიგნებებს, მათ შორის, ელექტრონული საქმისწარმოებისას გამოვლენილ პრობლემებს, ასევე რეკომენდაციებს სასამართლოების ფუნქციონირების გასაუმჯობესებლად.

ჩამოტვირთეთ ანგარიში

 
29 მაისს, ორგანიზაცია „უფლებები საქართველოს“, „დამოუკიდებელი იურისტების ჯგუფის“ და „საქართველოს დემოკრატიული ინიციატივის“ ორგანიზებით, გაიმართა ონლაინ კონფერენცია - „უზენაესი სასამართლოს მოსამართლეთა შერჩევა საქართველოში - პრობლემები და შესაძლო გადაჭრის გზები“.

კონფერენციას დაესწრნენ ადვოკატები, მოსამართლეები, პარლამენტის წევრები, ასევე აკადემიური სფეროს, სახალხო დამცველის, არასამთავრობო ორგანიზაციებისა და დიპლომატიური კორპუსის წარმომადგენლები. კონფერენცია გახსნეს „უფლებები საქართველოს“ აღმასრულებელა დირექტორმა, ლადო მკერვალიშვილმა, „დამოუკიდებელი იურისტების ჯგუფის“ წარმომადგენელმა, ეკატერინე ციმაკურიძემ და „საქართველოს დემოკრატიული ინიციატივის“ თავმჯდომარემ, გიორგი მშვენიერაძემ.
2019 წლის 23 დეკემბერს, საქართველოს პარლამენტმა, თითქმის 6-თვიანი შერჩევის პროცედურის შედეგად, უზენაეს სასამართლოში 14 ახალი მოსამართლე უვადოდ გაამწესა. აღნიშნულმა პროცესმა, რომელიც მართლაც უპრეცედენტო იყო ქვეყნის ისტორიაში, ხელისუფლების, საერთაშორისო საზოგადოების და არასამთავრობო სექტორის არაერთგვსაროვანი შეფასებები გამოიწვია. 

კანდიდატებთან გამართულმა საჯარო გასაუბრებებმა კიდევ უფრო მწვავედ წარმოაჩინა სასამართლოში არსებული ის პრობლემები, რაზეც იურისტთა პროფესიული საზოგადოება და სამოქალაქო სექტორი ხანგრძლივი დროის განმავლობაში მიუთითებდა. კონფერენციაზე განიხილეს როგორც მოსამართლეთა შერჩევის პროცესის ხარვეზები და შერჩევის შედეგები, ისე ამ პრობლემების გადაჭრის გზები.

კონფერენციას ჰყავდა რამდენიმე სპიკერი: სახალხო დამცველის საპარლამენტო მდივანმა, თათული თოდუამ ისაუბრა უზენაესი სასამართლოს მოსამართლეთა შერჩევის პროცესში გამოვლენილ ხარვეზებზე; „უფლებები საქართველოს“ პროექტის კოორდინატორმა, კახა წიქარიშვილმა მიმოიხილა უზენაესი სასამართლოს მოსამართლეობის კანდიდატთა ხედვები სასამართლოს დამოუკიდებლობისა და სანდოობის კუთხით; საქართველოს დემოკრატიული ინიციატივის კანონის უზენაესობის პროგრამის დირექტორმა გვანცა წულუკიძემ კი კონფერენციის მონაწილეებს გააცნო უზენაესი სასამართლოს მოსამართლეობის კანდიდატთა სამართლებრივი ხედვები.

სპიკერების პრეზენტაციების შემდეგ, კონფერენციის მონაწილეებს საშუალება ჰქონდათ, ჩართულიყვნენ დისკუსიაში და წარმოედგინათ თავიანთი კომენტარები, მოსაზრებები და რეკომენდაციები.