2018 წლის 14-18 მაისს, ჰააგაში სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოსა და არასამთავრობო ორგანიზაციებს შორის ყოველწლიური სტრატეგიული მრგვალი მაგიდის შეხვედრების სერია გაიმართა.

შეხვედრები შეეხებოდა არასამთავრობო სექტორსა და სასამართლოს შორის თანამშრომლობის საკითხებსა და იმ გამოწვევებს, რომელთა წინაშე სასამართლო დგას გამოძიების წარმოებისას სხვადასხვა ქვეყნებში.

შეხვედრებს ესწრებოდნენ სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს მოსამართლეები და პროკურორი, ასევე პროკურორის ოფისის, რეგისტრატურისა და სასამართლოს სხვა სექციების წარმომადგენლები, ხოლო არასამთავრობო სექტორის მხრიდან რომის სტატუტი წევრი სახელმწიფოებიდან ადგილობრივი არასამთავრობო ორგანიზაციებისა და საერთაშორისო უფლებადამცველი ორგანიზაციების წარმომადგენლები.

საქართველოდან შეხვედრებში მონაწილეობდნენ ფონდ ღია საზოგადოება - საქართველოს’’, ადამიანის უფლებათა ცენტრის, „კონსტიტუციის 42-ე მუხლის“, საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის, წამების მსხვერპლთა ფსიქო სოციალური და სამედიცინო რეაბილიტაციის ცენტრისა და საერთაშორისო სამართლიანობის წარმომადგენლები. არასამთავრობო ორგანიზაციების წარმომადგენლებმა ისაუბრეს 2008 წლის აგვისტოს ომთან დაკავშირებით სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს მიმდინარე გამოძიებასა და ამ პროცესთან დაკავშირებულ გამოწვევებზე. განსაკუთრებული ყურადღება გამახვილდა საქართველოში სასამართლოს ადგილობრივი ოფისის გაძლიერებისა და დამატებითი რესურსით, მათ შორის, ადამიანური რესურსებით აღჭურვის აუცილებლობაზე, ასევე აქტიური საინფორმაციო და ცნობიერების ამაღლების ღონისძიებების განხორციელების საჭიროებაზე, მათ შორის, 2008 წლის აგვისტოს ომის შედეგად დაზარალებულ პირებთან, სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს სამართალწარმოების პროცესში მათ უფლებებთან დაკავშირებით. ამასთან, ქართველმა მონაწილეებმა ხაზი გაუსვეს ომის შედეგად დაზარალებულ პირთა მძიმე სოციო-ეკონომიკურ მდგომარეობას და მოუწოდეს დაზარალებულთა ნდობის ფონდს საქართველოში განახორციელონ მხარდაჭერის პროგრამები ომის შედეგად დაზარალებულ პირთა დახმარების მიზნით.

მრგვალი მაგიდის შეხვედრებში არასამთავრობო ორგანიზაციების მონაწილეობა ფონდ ღია საზოგადოება - საქართველოს’’ ფინანსური მხარდაჭერით განხორციელდა.

 

22-23 მაისს „კონსტიტუციის 42-ე მუხლმა“ პროექტ "არჩევნები - თანაბარი უფლებები ყველა ამომრჩეველს" ფარგლებში ორი ტრენინგი ჩაატარა. 

პირველი ტრენინგი ჩაუტარდათ შშმ პირებს, რომლეთაც აქვთ ინტელექტუალური შეზღუდვა, ფსიქიკური პრობლემები თუ ფსიქო-სოციალური საჭიროები.
მეორე ტრენინგში მონაწილეობა მიიღეს თბილისის გამგეობების, პოლიტიკური პარტიებისა და ცენტრალური საარჩევნო კომისიის წარმომადგენლებმა.

2014 წლის საკონსტიტუციოს გადაწყვეტილებით
შშმ პირებმა (ინტელექტუალური შეზღუდვის, ფსიქიკური პრობლემებისა თუ ფსიქო-სოციალური საჭიროების მქონე) მიიღეს არჩევნებში მონაწილეობის უფლება.

შშმ პირებისთვის არჩევნებში მონაწილეობის უფლების მიღება მნიშვნელოვანი ნაბიჯია მათი ინტეგრაციისთვის, თუმცა მათმა დიდიმა ნაწილმა ამ უფლების მინიჭების შესებ არაფერი იცის. ამიტომ ამ საკითხის მათთვის და საზოგადოებისთვი გაცნობისთვის კონსტიტუციის 42-ე მუხლი ახორციელებს პროექტს და გეგმავს საქართველოს 4 ქალაქში ტრენიგების ჩატარებას.

 


„კონსტიტუციის 42-ე მუხლი“ პროექტს "არჩევნები -თანაბარი უფლებები ყველა ამომრჩეველს" სამოქალაქო საზოგადოების ინსტიტუტის ფინასური მხარდაჭერით ახორციელებს.

„კონსტიტუციის 42-ე მუხლი“ ახორციელებს პროექტს ,,ქალი მსჯავრდებულებისთვის, რომელთაც განუცდიათ ძალადობა და დისკრიმინაცია, და მათი დაუცველი შვილებისთვის სერვისების მიწოდების გაუმჯობესება“. პროექტის მიზანია ქალი მსჯავრდებულების გაძლიერება, რომლებიც არიან ძალადობის და დისკრიმინაციის მსხვერპლი და ასევე მათი დაუცველი შვილების თანადგომა, მხარდაჭერის სერვისებზე გაუმჯობესებული ხელმისაწვდომობის საშუალებით.

პროექტის ფარგლებში „კონსტიტუციის 42-ე მუხლის“ გუნდი სამართლებრივ დახმარებას უწევს ქალ პატიმრებს, პრობაციონერებს, ყოფილ პატიმრებსა და მათ არასულწლოვან შვილებს. ასევე უტარებს მათ ცნობიერების ამაღლების ტრენინგებს.

პროექტის მიმდინარეობისას სამართლებრივი დახმარება უკვე გაეწია 90 ბენფიციარს. ხოლო 11 ქალის ინტერესებს ორგანიზაცია წარმოადგენს სასამართლოსა და სხვადასხვა ადმინისტრაციულ ორგანოებში. აქედან დასრულებულია დავა 4 საქმეზე, ხოლო 7 დავა ისევ გრძელდება. დავები ძირითადად ეხება ქალთა სოციალურ და სამოქალაქო უფლებებს.

პროექტი ,,ქალი მსჯავრდებულებისთვის, რომელთაც განუცდიათ ძალადობა და დისკრიმინაცია, და მათი დაუცველი შვილებისთვის სერვისების მიწოდების გაუმჯობესება“ ხორციელედება ევროკავშირის ფინანსური მხარდაჭერით და გრძელდება 2019 წლის თებერვლამდე.

საია და კონსტიტუციის 42-ე მუხლი ეხმიანებიან ორ სისხლის სამართლის საქმეს, რომლებშიც სავარაუდოდ სასამართლო ხელისუფლების მაღალი თანამდებობის პირი ფიგურირებს. ერთ შემთხვევაში პროკურატურის მიერ გამოძიების გაჭიანურება, ხოლო მეორე შემთხვევაში პროკურატურასა და სასამართლოს მიერ ამ დრომდე განხორციელებული ხარვეზიანი მართლმსაჯულება ზიანს აყენებს სასამართლოს ავტორიტეტს, მის მიმართ ნდობას და საფრთხეს უქმნის სასამართლოს დამოუკიდებლობას.

2016 წლის აგვისტოში დაიწყო და კვლავ ჭიანურდება იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს მდივნის, გიორგი მიქაუტაძის მიერ არასრულწლოვნის სავარაუდო ცემის ფაქტთან დაკავშირებული გამოძიება. მიუხედავად იმისა, რომ ამავე ფაქტიდან გამომდინარეობს და იმავე დღეს დაიწყო გამოძიება მოქალაქე თამარ ხაჭაპურიძის მიერ გიორგი მიქაუტაძის მიმართ სისხლის სამართლის კოდექსის 365-ე მუხლით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენის ფაქტზე (მოსამართლის მიმართ მუქარა სასამართლოში საქმის განხილვასთან დაკავშირებით), ამ საქმის გამოძიება დასრულებულია და ამჟამად საქმეს განიხილავს ხელვაჩაურის რაიონული სასამართლო. ორივე საქმეზე წელიწად ნახევრის განმავლობაში განვითარებული მოვლენები მიუთითებს შერჩევით მიდგომაზე და აჩენს საფუძვლიან ეჭვს, რომ სასამართლო ხელისუფლების მაღალი თანამდებობის პირის მონაწილეობა ამ საქმეებში, კანონის უზენაესობის საწინააღმდეგოდ, ხელს უშლის მოქალაქის მიმართ სამართლიანი მართლმსაჯულების განხორციელებას.

გიორგი მიქაუტაძის მონაწილეობით მიმდინარე სისხლის სამართლის საქმეებში ერთი მხრივ, საფრთხის ქვეშ არის მოქალაქეების სამართლიანი სასამართლოს უფლების რეალიზაციის მაღალი ინტერესი, ხოლო მეორე მხრივ, ის ფაქტი, რომ მიმდინარეობს გამოძიება იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს მდივნის, გიორგი მიქაუტაძის მიერ არასრულწლოვნის შესაძლო ცემის ფაქტთან დაკავშირებით (ფაქტზე გავრცელებულია ვიდეო ჩანაწერიც), სერიოზულ ზიანს აყენებს მთლიანად სასამართლო ხელისუფლების ავტორიტეტს და სანდოობას. ასევე, არასრულწლოვნის ცემის ფაქტზე მიმდინარე გამოძიების გაჭიანურება სერიოზულ საფრთხეს უქმნის სასამართლოს დამოუკიდებლობას.

მოვუწოდებთ გიორგი მიქაუტაძეს:

· სასამართლო ხელისუფლების რეპუტაციის და მართლმსაჯულების განხორციელებისადმი საზოგადოების ნდობის დაცვის მიზნით, გადადგეს საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს წევრის და შესაბამისად, საბჭოს მდივნის თანამდებობიდან;

მოვუწოდებთ საქართველოს მთავარ პროკურატურას:

· სწრაფად, ყოველმხრივ და ობიექტურად გამოიძიოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს მდივნის მიერ თამარ ხაჭაპურიძის არასრულწლოვანი შვილის სავარაუდო ცემის ფაქტი.

მოვუწოდებთ საქართველოს იუსტიციის უმაღლეს საბჭოს:

· შეასრულოს სასამართლო ხელისუფლების რეპუტაციის დაცვის მასზე დაკისრებული ფუნქცია და პროკურატურას მიმართოს მიმდინარე გაჭიანურებული გამოძიებების სწრაფად, ყოველმხრივ და ეფექტურად გამოძიების, საზოგადოებისათვის შესაბამისი ინფორმაციის დაუყოვნებლივ მიწოდების მიზნით.

დანართი:

იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს მდივნის, გიორგი მიქაუტაძის მონაწილეობით დაწყებული ორი სისხლის სამართლის საქმის გარემოებები

საია იცავს თამარ ხაჭაპურიძის ინტერესებს სისხლის სამართლის საქმეში 2016 წლის 26 აგვისტოს მომხდარ ფაქტთან დაკავშირებით, სადაც მას ბრალად ედება სისხლის სამართლის კოდექსის 365-ე მუხლით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენა (მუქარა ან ძალადობა სამართალწარმოების განხორციელებასთან, გამოძიებასთან ან დაცვის განხორციელებასთან დაკავშირებით) მოსამართლე გიორგი მიქაუტაძის მიმართ. ასევე, საია იცავს თამარ ხაჭაპურიძის არასრულწლოვანი შვილის ინტერესებს სისხლის სამართლის საქმის გამოძიების პროცესში, რომელიც ეხება იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს მდივნის და მოსამართლის გიორგი მიქაუტაძის მიერ არასწრულწლოვანი ბავშვის სავარაუდო ცემის ფაქტს.

აღნიშნული საქმეების წარმოებისას, თავიდანვე გაჩნდა საფუძვლიანი ეჭვი სამართალდამცავი ორგანოების და სასამართლოს მიუკერძოებლობის თაობაზე. შესაძლოა მათი მოქმედებები სცილდებოდეს მართლმსაჯულების ინტერესებს და კანონის უზენაესობის საწინააღმდეგოდ, მიზნად ისახავდეს თამარ ხაჭაპურიძის მიმართ მკაცრი მოპყრობის დემონსტრირებას, ან, გიორგი მიქაუტაძის სისხლის სამართლის პასუხისმგებლობისაგან არიდებას, მათ შორის, გამოძიების მიზანმიმართული გაჭიანურების გზით. ხსენებულ ფაქტს საია საჯარო განცხადებით ჯერ კიდევ 2016 წლის სექტემბერში გამოეხმაურა, სადაც მითითებულია იმ გარემოებების შესახებ, რამაც თავიდანვე კითხვის ნიშნის ქვეშ დააყენა თამარ ხაჭაპურიძის მიმართ სამართლიანი მართლმსაჯულების განხორციელება: თამარ ხაჭაპურიძე და მისი მეუღლე დააკავეს გადაუდებელი აუცილებლობის საფუძვლით, თუმცა, აღნიშნული საფუძვლის არსებობა სათანადოდ არ იყო დასაბუთებული; არასათანადოდ იყო დასაბუთებული სასამართლოს განჩინება ხაჭაპურიძის მიმართ ყველაზე მკაცრი აღკვეთის ღონისძიების - პატიმრობის შეფარდების შესახებ; კითხვის ნიშნის ქვეშ იდგა ბრალდებაში აღნიშნული ქმედების კვალიფიკაციის სისწორე და სასჯელის პროპორციულობა.

საქმეების ირგვლივ დღემდე განვითარებული მოვლენები კიდევ უფრო აღრმავებს ეჭვებს შერჩევით მართლმსაჯულებასთან და სასამართლოს დამოუკიდებლობასა და მიუკერძოებლობასთან დაკავშირებით:

· სახეზეა შერჩევითი მიდგომა ერთი ფაქტის გარშემო დაწყებული ორი სისხლის სამართლის საქმის გამოძიების სისწრაფესთან დაკავშირებით

მიუხედავად იმისა, რომ ორივე სისხლის სამართლის საქმე ერთ შემთხვევას ეხება და მტკიცებულებები ორივე საქმისთვის საერთოა, გამოძიება ჩატარდა, დევნა დაიწყო და სასამართლოში საქმე წარიმართა მხოლოდ ერთ საქმეზე, სადაც გიორგი მიქაუტაძე დაზარალებულია, ხოლო თამარ ხაჭაპურიძე ბრალდებული. ხოლო მეორე საქმე, სადაც შესაძლოა გიორგი მიქაუტაძის ბრალეული მოქმედება იკვეთებოდეს, თამარ ხაჭაპურიძის არასრულწლოვანი შვილის ცემის ფაქტზე, კვლავ გამოძიებაშია, სისხლისსამართლებრივი დევნა არ არის დაწყებული და წელიწადნახევარია გამოძიება ჭიანურდება. ამგვარი შერჩევითი მიდგომა არღვევს სახელმწიფოს ვალდებულებას, ყოველმხრივ, სრულყოფილად და მიუკერძოებლად აწარმოოს გამოძიება.

თამარ ხაჭაპურიძის ბრალდების საქმეზე გიორგი მიქაუტაძე ცნობილი იქნა დაზარალებულად. შესაბამისად, მას არ ჰქონია შეზღუდული საქმის მასალების გაცნობის, გამოძიების მიმდინარეობის შესახებ ინფორმაციის მიღების შესაძლებლობა. თამარ ხაჭაპურიძის შვილის ცემის საქმეზე ბავშვი არ არის ცნობილი დაზარალებულად, თამარ ხაჭაპურიძეს ხელი არ მიუწვდება მისი შვილის ცემის საქმესთან დაკავშირებულ მასალებზე, არ აქვს ინფორმაცია გამოძიების მიმდინარეობის შესახებ. ამასთან, საიას ხელთ არსებული ინფორმაციით, ამ საქმეზე გიორგი მიქაუტაძის მიმართ სისხლის სამართლებრივი დევნა დაწყებული არ არის. აღნიშნული გარემოებებიც მიანიშნებს შერჩევითი მართლმსაჯულების განხორციელებაზე.

· სამართლებრივად გაუმართავია თამარ ხაჭაპურიძისთვის ბრალის წარდგენა დანაშაულის დამამძიმებელ გარემოებაში, ჯგუფურად ჩადენის საფუძვლით, რაც სასჯელის სახით ითვალისწინებს 7-დან 10 წლამდე თავისუფლების აღკვეთას.

გამოძიების ვერსიით, თამარ ხაჭაპურიძემ დანაშაული ჩაიდინა იმის გამო, რომ ჯერ კიდევ 2015 წელს მოსამართლე მიქაუტაძემ სასამართლოში მისი საქმე განიხილა. გამოძიების ვერსიის გათვალისწინების შემთხვევაში, მაშინაც კი თუ ხაჭაპურიძემ ჩაიდინა დანაშაული მოსამართლე მიქაუტაძის საქმიანობასთან დაკავშირებით, სამართლებრივად გაუმართავია თამარ ხაჭაპურიძის მიერ დანაშაულის ჯგუფურად ჩადენა. ჯგუფურად ჩადენილი დანაშაული უნდა ატარებდეს ურთიერთშეთანხმებად ხასიათს საერთო მიზნის მისაღწევად.

საქმის მასალების მიხედვით, თამარ ხაჭაპურიძის მეუღლე მას შემდეგ ჩაერთო კონფლიქტში, როდესაც ურთიერთობა დაიძაბა მოსამართლე მიქაუტაძესა და თამარ ხაჭაპურიძეს შორის, შესაბამისად, კახაბერ ხაჩიძის ქმედებები მიმართული არ ყოფილა მოსამართლის მიერ განხილულ საქმესთან დაკავშირებით. შესაბამისად, კახაბერ ხაჩიძის ქმედება არ ჯდება სსკ-ის 365-ე მუხლით გათვალისწინებული დანაშაულის ფარგლებში. მის მიერ განხორციელებული ქმედების სსკ-ის 365-ე მუხლით კვალიფიკაციამ გამოიწვია ქმედების დამამძიმებელ გარემოებად მიჩნევა. კერძოდ, დანაშაულის ჯგუფურად ჩადენა. აღნიშნული, თავის მხრივ, იწვევს თამარ ხაჭაპურიძისა და მისი მეუღლის მიმართ მოსალოდნელი სასჯელის გამკაცრებას.

· თამარ ხაჭაპურიძეს უკანონოდ ეზღუდება უფლება საქმეზე მოიპოვოს მისთვის სასარგებლო მტკიცებულება. პროკურატურის მხრიდან იკვეთება ხარვეზები გამოძიების ყოველმხრივ, სრულად და ობიექტურად წარმართვასთან დაკავშირებით.

მიუხედავად მიმართვისა, პროკურორმა დაუსაბუთებლად უთხრა უარი თამარ ხაჭაპურიძეს ექსპერტიზის დასკვნის გადაცემაზე, რომლითაც დასტურდება, რომ მის შვილს მიღებული აქვს ჯანმრთელობის დაზიანება. აღნიშნული მტკიცებულება არც პროკურატურამ დაურთო თამარ ხაჭაპურიძის ბრალდების საქმეს. აღნიშნული წარმოადგენს საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის დარღვევას. ბრალდების მხარე ვალდებულია დაცვის მხარეს გადასცეს მის ხელთ არსებული გამამართლებელი მტკიცებულებები. ხოლო საქმის მწარმოებელი გამომძიებელი/პროკურორი ვალდებულნი არიან გამოძიება აწარმოონ ყოველმხრივ, სრულად და ობიექტურად.

· გიორგი მიქაუტაძის იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს მდივნად ყოფნის პერიოდში თამარ ხაჭაპურიძის საქმის განმხილველი მოსამართლე ხვიჩა კიკილაშვილი უვადოდ იქნა დანიშნული მოსამართლის თანამდებობაზე ისე, რომ არც გიორგი მიქაუტაძემ და არც ხვიჩა კიკილაშვილმა არ უზრუნველყვეს არსებული ინტერესთა კონფლიქტის თავიდან აცილება.

2018 წლის 22 თებერვალს თამარ ხაჭაპურიძის საქმის განმხილველი მოსამართლე ხვიჩა კიკილაშვილი მოსამართლის თანამდებობაზე უვადოდ დაინიშნა. არც ხვიჩა კიკილაშვილს და არც გიორგი მიქაუტაძეს აღნიშნულ პროცესში არ განუცხადებიათ აცილების შესახებ მიუხედავად იმისა, რომ სახეზე იყო ინტერესთა კონფლიქტის შემთხვევა. გიორგი მიქაუტაძემ მონაწილეობა მიიღო ხვიჩა კიკილაშვილთან დახურულ გასაუბრებაში. მხოლოდ ამ ინფორმაციის მედიაში გავრცელების შემდეგ განაცხადა გიორგი მიქაუტაძემ, რომ მან ინტერესთა კონფლიქტის გამო ხვიჩა კიკილაშვილის დანიშვნის შესახებ კენჭისყრის პროცედურაში მონაწილეობა არ მიიღო. აღნიშნულმა გაამყარა ეჭვები იმის თაობაზე, რომ გიორგი მიქაუტაძე შესაძლოა გავლენას ახდენდეს საქმეზე მისაღებ გადაწყვეტილებაზე, ხოლო ხვიჩა კიკილაშვილი ექცეოდეს აღნიშნული გავლენის ქვეშ.

· გიორგი მიქაუტაძე მოიაზრება სასამართლო სისტემაში არსებული გავლენიანი ჯგუფის წევრად, რომელიც არასათანადო გავლენას ახდენს სასამართლოს და ინდივიდუალური მოსამართლეების დამოუკიდებლობაზე.

საზოგადოებაში მყარად არის ჩამოყალიბებული აზრი იმის თაობაზე, რომ სასამართლო სისტემაში მოქმედებს მოსამართლეთა გავლენიანი ჯგუფი, რომელიც არასათანადო გავლენას ახდენს სასამართლოს და ინდივიდუალური მოსამართლის დამოუკიდებლობაზე. აღნიშნულთან დაკავშირებით დაწყებულია 38 საზოგადოებრივი ორგანიზაციის კამპანია სახელწოდებით „მინდა ვენდო სასამართლოს“, რომლის ერთ-ერთი მოთხოვნა არის სასამართლო სისტემაში არსებული კლანური მმართველობის დაშლა. იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს მდივანი მოიაზრება აღნიშნული გავლენიანი ჯგუფის წევრად, რაც ძირს უთხრის გიორგი მიქაუტაძის მონაწილეობით მიმდინარე სასამართლო განხილვებისადმი სისხლის სამართლის საქმეში ბრალდებულისა და საზოგადოების ნდობას და აზიანებს სასამართლოს რეპუტაციას.

· მოსამართლე გიორგი მიქაუტაძის მონაწილეობით მომხდარ ფაქტზე გამოძიება ჭიანურდება.

თამარ ხაჭაპურიძის შვილის ცემის ფაქტზე მიმდინარე გამოძიება წელიწადნახევარია ჭიანურდება. სისხლის სამართლის საქმეზე, რომელშიც ფიგურირებს მოსამართლე, გამოძიების ამგვარი გაჭიანურება სერიოზულ საფრთხეს უქმნის ამ მოსამართლის დამოუკიდებლობას, მით უფრო, როცა აღნიშნული მოსამართლე იკავებს სასამართლო ხელისუფლებაში ერთ-ერთ მაღალ თანამდებობას - არის იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს მდივანი, ხოლო 2016-2017 წლებში იყო თბილისის საქალაქო სასამართლოს თავმჯდომარე. გარდა მოსამართლის უფლებამოსილებებისა, გიორგი მიქაუტაძეს აქვს ბევრი სხვა უფლებამოსილება, რომელიც დაკავშირებულია სასამართლოს დამოუკიდებლობასთან, მართლმსაჯულების ადმინისტრირებასთან, ინდივიდუალური მოსამართლეების საქმიანობასთან.

ვეხმაურებით 19 მარტს რუსთავი 2-ის შენობასთან განვითარებულ მოვლენებს და მოვუწოდებთ სამართალდამცავ ორგანოებს, იქონიონ მკაცრი პოლიტიკა ნებისმიერი იმ ქმედების მიმართ, რომელიც შეიცავს ძალადობას, მიმართულია ჟურნალისტური საქმიანობის ხელის შეშლისა და, ზოგადად, გამოხატვის თავისუფლების წინააღმდეგ.

აღსანიშნავია, რომ ეს არ არის „ქართული მარშის“ წევრების მიერ განხორციელებული აგრესიის პირველი შემთხვევა მათთვის მიუღებელი აზრის წინააღმდეგ. უკანასკნელი ერთი წლის განმავლობაში, მათი მხრიდან გამოვლენილი დანაშაულებრივი ხასიათის ქმედებები და თებერვალში დაანონსებული ე.წ. სახალხო პატრულის შემოღების ინიციატივა ცხადჰყოფს, რომ ისინი კვლავაც გააგრძელებენ ნებისმიერი მათთვის მიუღებელი ადამიანის ფიზიკურ შეურაცხყოფას და ეცდებიან განსხვავებული აზრის დანაშაულებრივი გზით ჩახშობას.

ამდენად, რუსთავი 2-თან დაკავშირებით გამოვლენილი აგრესიის კიდევ ერთი აქტი ნათლად აჩვენებს სახელმწიფოს მხრიდან ექსტრემიზმთან ბრძოლის კონკრეტული პოლიტიკის დასახვის საჭიროებას, რომელიც მიმართული იქნება ერთი მხრივ ამგვარი დანაშაულებრივი შემთხვევების დროული აღკვეთისა და შესაბამისი პირების მკაცრად დასჯისკენ, მეორე მხრივ კი ასეთ შემთხვევათა პრევენციისაკენ.

აღსანიშნავია, რომ საჯაროდ გავრცელებულ მასალაში, რომელიც ტელეკომპანიის თანამშრომლებზე თავდასხმას ასახავს, იკვეთება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსით გათვალისწინებული დანაშაულის ნიშნები. მათ შორის აღნიშვნის ღირსია სსკ-ის 143-ე მუხლი (თავისუფლების უკანონო აღკვეთა), ასევე სსკ-ს 154-ე მუხლით გათვალისწინებული დანაშაული, რაც გულისხმობს ჟურნალისტისათვის პროფესიულ საქმიანობაში უკანონოდ ხელის შეშლას, თუმცა შსს-მ გამოძიება მხოლოდ სსკ-ს 126-ე (ძალადობა) და 187-ე (სხვისი ნივთის ან ქონების დაზიანება) მუხლებით დაიწყო. ამასთან, შსს-ს მიერ გავრცელებული განცხადებით, ე.წ. ქართული მარშის აქტივსტები დაკავებულნი არიან ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის 166-ე (წვრილმანი ხულიგნობა) და 173-ე (სამართალდამცავი ორგანოს თანამშრომლის კანონიერი მოთხოვნისადმი დაუმორჩილებლობა) მუხლებით გათვალისწინებული სამართალდარღვევებისათვის. აქვე მისასალმებელია 21 მარტს, შსს-ს მიერ ჯგუფური ხულიგნობის ბრალდებით (სსკ-ს 239-ე მუხლის მე-2 ნაწილის “ა” ქვეპუნქტი) ლადო სადღობელაშვილის და სხვა 4 პირის დაკავება.

აქვე აღვნიშნავთ, რომ დაუშვებლად მიგვაჩნია ე.წ. რელიგიური გრძნობების შეურაცხყოფის” თავიდან აცილების მოტივით გამოხატვის თავისუფლების შეზღუდვა. გამოხატვის თავისუფლების ძირითად არსს წარმოადგენს სწორედ შესაძლებლობა, გვქონდეს მათ შორის კრიტიკული, შოკისმომგვრელი და თუნდაც შეურაცხმყოფელი აზრის გამოხატვის უფლება. რელიგიური გრძნობები კი (რომელიც ნებისმიერ შემთხვევაში სუბიექტური და ინდივიდუალურია) არ და ვერ იქნება ის საფუძველი, რომელიც გაამართლებს ამგვარ შეზღუდვას. ნებისმიერი ასეთი მცდელობა ახალისებს „ინკვიზიციური“ წარსულის აღდგენას, რომელიც აუცილებლად იქონიებს მსუსხავ ეფექტს საზოგადოებაში ჯანსაღი კრიტიკის არსებობაზე.[1]

ძალადობის, შეუწყნარებლობის და გამოხატვის თავისუფლების შეზღუდვის ფაქტებზე სახელმწიფოს მხრიდან არასათანადო რეაგირება ახალისებს ექსტრემისტულ ჯგუფებსა და დანაშაულებრივ ქმედებებს. შესაბამისად, მნიშვნელოვანია, აღნიშნულ ფაქტზე სახელმწიფომ აწარმოოს დროული და ობიექტური გამოძიება, მოახდინის დანაშაულის ზუსტი კვალიფიკაცია, გამოიყენოს ადეკვატური სასჯელი ყველა იმ პირის მიმართ ვისი ბრალეულობაც იკვეთება, დაიცვას მედიის, სიტყვისა და გამოხატვის თავისუფლება და განხორციელებულ ღონისძიებებთან დაკავშირებით მოახდინოს საზოგადოების ინფორმირება.

ასევე, მივმართავთ საქართველოს შინაგან საქმეთა მინისტრს, შეხვდეს ადამიანის უფლებების საკითხებზე მომუშავე არასამთავრობო ორგანიზაციებს და გააცნოს, თუ რა ნაბიჯებს დგამს სახელმწიფო სიძულვილით მოტივირებული (და გამოხატვის თავისუფლების წინააღმდეგ მიმართული) დანაშაულების წინააღდეგ საბრძოლველად და მიაწოდოს ინფორმაცია ამგვარ დანაშაულებზე გამოძიების მიმდინარეობის შესახებ.

საქართველოს დემოკრატიული ინიციატივა (GDI)

თანასწორობის მოძრაობა (Equality Movement)

საქართველოს რეფორმების ასოციაცია (GRASS)

საერთაშორისო გამჭირვალობა-საქართველო (TI)

ტოლერანტობისა და მრავალფეროვნების ინსტიტუტი (TDI)

სამართლიანი არჩევნებისა და დემოკრატიის საერთაშორისო საზოგადოება (ISFED)

კონსტიტუციის 42-ე მუხლი

საფარი

მედიის განვითარების ფონდი (MDF)



[1] ე.წ. რელიგიური გრძნობების შეურაცხყოფისათვის დასჯადობასთან დაკავშირებით პლატფორმა „არა-ფობიას“ პოზიცია უფრო ვრცლად შეგიძლიათ იხილოთ ამ ბმულზე http://gdi.ge/ge/news/samoqalaqo-platformis-ara-fobias-gancxadeba-religiuri-grdznobebis-sheuracxyofis-dasdjadobis-shesaxeb-kanonproeqtis-taobaze.page

2 მარტს, ქართული კოალიციის წევრი 5 არასამთავრობო ორგანიზაცია (ადამიანის უფლებათა ცენტრი, კონსტიტუციის 42-ე მუხლი, საერთაშორისო სამართლიანობა, საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაცია და წამების მსხვერპლთა ფსიქოსოციალური და სამედიცინო რეაბილიტაციის ცენტრი) სოფელ მოხისში ჩავიდა, სადაც 2008 წლის ომის შედეგად დაზარალებულ ადამიანებს შეხვდა.

შეხვედრა შეეხებოდა სისხლის სამართლის საერთაშორისო (ჰააგის) სასამართლოს (ICC) მიერ 2008 წლის რუსეთ-საქართველოს ომის დროს ჩადენილი დანაშაულების გამოძიებას, რომელიც სასამართლოს პროკურორის ოფისმა 2 წლის წინ დაიწყო.

არასამთავრობო ორგანიზაციათა კოალიცია წარმოადგენს ომის შედეგად დაზარალებული ასობით ადამიანის ინტერესებს ეროვნულ და საერთაშორისო დონეზე, მათ შორის სტრასბურგისა დაჰააგის სასამართლოებში.

სოფელ მოხისის დევნილთა ჩასახლებაში დღევანდელი შეხვედრის მიზანი იყო დაზარალებულებთან გასაუბრება, სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს შესახებ და მიმდინარე გამოძიების ფარგლებზე ინფორმაციის მიწოდება, ასევე იმ საჭიროებების კვლევა, რაც ჩასახლებაში მცხოვრებ დაზარალებულ მოსახლეობას გააჩნია. მოსახლეობის ინდივიდუალური გამოკითვა მოხდა სპეციალურად შედგენილი კითხვარების მეშვეობით. შეგროვებული ინფორმაცია ანალიტიკური დამუშავების შემდეგ მიეწოდება სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს სხვადასხვა ორგანოებს და დაზარალებულთა ნდობის ფონდს. გარდა ამისა, კოალიციას დაგეგმილი აქვს ანალოგიური გამოკითხვის ჩატარება სხვადასხვა ჩასახლებებში და მოგროვებული ინფორმაციის საფუძველზე სპეციალური ანგარიშის მომზადება, რომელიც ომიდან 10 წლის შემდგომ არსებული მდგომარეობის აღწერას მოიცავს.

კოალიციის წევრი ორგანიზაციები დაზარალებულებთან საინფორმაციო შეხვედრებსა და მათი საჭიროებების შესახებ ინფორმაციის შეგროვებას კიდევ რამდენიმე თვე გააგრძელებენ.

დღეს, აზერბაიჯანის ქალაქ შაქის სააპელაციო სასამართლოში საქართველოდან გაუჩინარებული ჟურნალისტის, აფგან მუხთარლის სასამართლო პროცესი გაიმართა.

სხდომაზე მოსამართლემ, რაფაელ ალიევმა მუხტარლის ჩვენება მოისმინა. რადგან პროცესს არ ესწრებოდა დაზარალებული გაფურ მამადოვი, მოსამართლემ საქმის მოსმენა 14 მარტისთვის გადადო.

მუხთარლიმ ჩვენებაში განაცხადა, რომ იგი არ ენდობა სააპელაციო სასამართლოს და მათ მიერ მიღებულ გადაწყვეტილებას, თუმცა თვლის, რომ ეს პროცესი აუცილებელია მოგვიანებით ევროპულ სასამართლოში საქმის გასასაჩივრებლად. მუხთარლიმ ისიც აღნიშნა, რომ აზერბაიჯანული მხარე მას არ აძლევს უფლებას ჩვენება მისცეს ქართულ გამოძიებას.

სხდომას მუხთარლის ახლობლები და აზერბაიჯანული ოპოზიციური პარტიის მუშავათის წარმომადგენლები ესწრებოდნენ.

ხელმომწერი ორგანიზაციები მოვუწოდებთ საქართველოს სახელმწიფოს ოკუპირებული აფხაზეთისა და ცხინვალის რეგიონის ტერიტორიებსა და საოკუპაციო ხაზის მიმდებარე სოფლებში ადამიანის უფლებების უხეში დარღვევის ფაქტების აღმოფხვრის მიზნით გამოიყენოს საერთაშორისო სამართლებრივი მექანიზმები და ამ ტერიტორიებზე სიცოცხლის ხელყოფისა და თავისუფლების შეზღუდვის გავრცელებულ პრაქტიკებთან დაკავშირებით რუსეთის ფედერაციის წინააღმდეგ სახელმწიფოთშორისი საჩივარი წარადგინოს ადამიანის უფლებათა ევროპულ სასამართლოში.

თავისუფლების უკანონო აღკვეთის ფაქტები საოკუპაციო ზოლის მიმდებარედ, როგორც სამხრეთ ოსეთის, ისე აფხაზეთის მიმართულებით უკვე არაერთი წელია მასიურ ხასიათს ატარებს. ყოველწლიურად ასობით საქართველოს მოქალაქე ხდება ამ დანაშაულის მსხვერპლი, მათ შორის ქალები და ბავშვები. უმეტეს შემთხვევაში, გატაცებულები გარკვეული თანხის სანაცვლოდ თავისუფლდებიან, თუმცა, არის შემთხვევები, როდესაც გატაცებულები წლების განმავლობაში ტყვეობაში რჩებიან. მათი დაკავების პირობები როგორც წესი არის მძიმე და არაადამიანური, არაერთი დაკავებული საუბრობს ფიზიკურ და სიტყვიერ შეურაცხყოფაზე. ბოლო რამდენიმე წლის მანძილზე კი რუსეთის საოკუპაციო რეჟიმმა საქართველოს სამი მოქალაქის სიცოცხლე იმსხვერპლა. ოკუპირებულ ცხინვალის რეგიონში 2014 წელს გაუჩინარებული დავით ბაშარულის გვამი რამდენიმე თვის შემდეგ იპოვეს. 2016 წლის მაისში სოფელ ხურჩაში მოკლეს საქართველოს მოქალაქე გიგა ოთხოზორია. 2018 წლის 22 თებერვალს ცხინვალის რეგიონში დაკავებული არჩილ ტატუნაშვილი 23 თებერვალს სავარაუდოდ ფიზიკური ძალადობის შედეგად გარდაიცვალა. ტატუნაშვილთან ერთად დაკავებული ორი პირი კი მართალია დე ფაქტო ხელისუფლებამ დაკავებიდან გაათავისუფლა, თუმცა მათ ამ დრომდე არ ეძლევათ საქართველოს ხელისუფლების კონტროლირებად ტერიტორიაზე გადმოსვლის უფლება. 2017 წლის აგვისტოდან ოკუპირებული ახალგორის დატოვების უფლება არ ეძლევა თამარ მეარაყიშვილსაც, რომლის წინააღმდეგ ცხინვალის დე ფაქტო ხელისფულებამ მედიაში გამოქვეყნებული სტატიებისა და მისი სამოქალაქო აქტივიზმის გამო სისხლის სამართლის გამოძიება დაიწყო. სიცოცხლის მოსპობის ამ შემთხვევებს კიდევ უფრო ამძიმებს ის გარემოება, რომ დავით ბაშარულის და გიგა ოთხოზორიას მკვლელობისათვის დღემდე არავინ დასჯილია. 23 თებერვლიდან დღემდე არჩილ ტატუნაშვილის ცხედრისათვის ექსპერტიზის ჩატარებისა და გვამის გადმოსვენებასთან დაკავშირებით განვითარებული მოვლენები კი იმის ნათელი დადასტურებაა, რომ გამოძიება რუსეთის ფედერაციის მიერ ეფექტურად და ობიექტურად არც ამ შემთხვევაში წარიმართება. რაც შეეხება საქართველოს ხელისუფლებას, მას ობიექტური გარემოებების გათვალისწინებით, აფხაზეთსა და სამხრეთ ოსეთის ტერიტორიებზე ეფექტური კონტროლის არ არსებობის გამო ან არ შეუძლია სრულყოფილად ჩაატაროს გამოძიება ან/და არ გააჩნია მათ შორის, გამამტყუნებელი განაჩენის აღსრულების ეფექტური მექანიზმი.

ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს პრაქტიკით ადამიანის უფლებათა დარღვევაზე პასუხისმგებლობა ეკისრება იმ სახელმწიფოს, რომელიც ეფექტურ კონტროლს ახორციელებს ტერიტორიაზე. ევროპული სასამართლოს იურისპრუდენცია ასევე ითვალისწინებს de jure იურისდიქციის მქონე სახელმწიფოს პოზიტიურ ვალდებულებებს განახორციელოს ყველა გონივრული, მათ შორის, დიპლომატიური და სამართლებრივი ღონისძიება სადავო ტერიტორიაზე დარღვეული უფლებების დაცვის ხელშეწყობის მიზნით. შესაბამისად, მნიშვნელოვანია საქართველოს ხელისუფლებამ გამოიყენოს ყველა დიპლომატიური არხი რუსეთის მიერ ოკუპირებულ ტერიტორიებზე ადამიანის უფლებების უხეში დარღვევის პრაქტიკების შესახებ ინფორმაციის მიწოდებისა და აღმოფხვრის მიზნით. ამასთან, ევროპული კონვენციის 33-ე მუხლის შესაბამისად ,,ყოველ მაღალ ხელშემკვრელ მხარეს შეუძლია მიმართოს სასამართლოს სხვა მაღალი ხელშემკვრელი მხარის მიერ კონვენციისა და მისი ოქმების ნებისმიერი სავარაუდო დარღვევის შესახებ''. ოკუპაციის შემდგომ წლებში ოკუპირებული აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის ტერიტორიებსა და საოკუპაციო ხაზის მიმდებარე სოფლებში ადამიანის უფლებების დარღვევის ფაქტების მასშტაბი და რუსეთის ფედერაციის მიერ გამოვლენილი გულგრილობა ამგვარი დავის გამოყენების მიზანშეწინილობას ქმნის. ოკუპირებულ ტერიტორიებზე დამოუკიდებელი და ნეიტრალური საერთაშორისო მონიტორინგის მისიების არ არსებობის პირობებში, ეს ტერიტორიები რუსეთის ფედერაციისა და მის მიერ კონტროლირებული დე ფაქტო პოლიტიკური რეჟიმების თვითნებობისა და უკონტროლობის სივრცეებად იქცა, რაც ქმედით სამართლებრივ რეაგირებას ითხოვს საქართველოსგან.

ზემოაღნიშნულის გათვალისწინებით და იმ ფონზე, რომ რუსეთის მიერ კონტროლირებადი აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის ტერიტორიებსა და ამ რეგიონების მიმდებარედ ადამიანის უკანონო დაკავების, სიცოცხლის ხელყოფის ფაქტები და მათზე არაეფექტიანი რეაგირება მასიურ ხასიათსა და რუსეთის ფედერაციის დადგენილი ადმინისტრაციულ პრაქტიკას წარმოადგენს, ხელმომწერი ორგანიზაციები მივიჩნევთ, რომ პოლიტიკური და დიპლომატიური ზეწოლის გაძლიერებასთან ერთად, საქართველოს მთავრობამ საერთაშორისო სამართლებრივი მექანიზმები უნდა გამოიყენოს.

ამიტომ, ხელმომწერილი ორგანიზაციები მოვუწოდებთ საქართველოს მთავრობას გამოიყენოს ადამიანის უფლებათა ევროპული კონვენციით გათვალისწინებული სამართლებრივი მექანიზმი - სახელმწიფოთშორისი საჩივარი - ოკუპირებულ ტერიტორიებზე რუსეთის მიერ ადამიანის უფლებების მძიმე დარღვევის ფაქტებზე. ასევე, საქართველოს ხელისუფლებამ უახლოეს დღეებში მიმართოს ევროპულ სასამართლოს და კონვენციის 39-ე მუხლის საფუძველზე რუსეთის ფედერაციის მიმართ დროებითი ღონისძიების გამოყენება მოითხოვოს, რათა ა/წ 22 თებერვალს დაკავებული ლევან ქუტაშვილის და იოსებ პავლიაშვილის, ასევე თამარ მეარაყიშვილის უსაფრთხოება იყოს უზრუნველყოფილი და მათ დაუყოვნებლივ მიეცეთ საქართველოს ცენტრალური ხელისუფლების მიერ კონტროლირებად ტერიტორიაზე გადმოსვლის შესაძლებლობა.

ხელმომწერი არასამთავრობო ორგანიზაციები კიდევ ერთხელ ღრმა მწუხარებას გამოვთქვამთ არჩილ ტეტუნაშვილის გარდაცვალების გამო და ვუსამძიმრებთ ოჯახს.

ხელმომწერი ორგანიზაციები:

კონსტიტუციის 42-ე მუხლი

ადამიანის უფლებების სწავლებისა და მონიტორინგის ცენტრი (EMC)

ადამიანის უფლებათა ცენტრი

დემოკრატიისა და უსაფრთხო განვითარების ინსტიტუტი (IDSD)

ინიციატივა მოწყვლადი ჯგუფების რეაბილიტაციისთვის

თბილისის ადამიანის უფლებათა სახლი

დემოკრატიის კვლევის ინსტიტუტი (DRI)

საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაცია (GYLA)

არასამთავრობო ორგანიზაციები და ადამიანის უფლებათა დამცველები ეხმაურებიან იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს მოსამართლე წევრების მიერ ბოლო რამდენიმედღის განმავლობაში გაკეთებულ განცხადებებს საბჭოს წევრის ანა დოლიძის მიმართ, თითქოსდა მისი საქმიანობა 2008 წლის რუსეთ-საქართველოს ომის დროსდაზარალებული მოსახლეობის უფლებების დასაცავად ადამიანის უფლებათა ევროპულ სასამართლოში საქართველოს სახელმწიფოს წინააღმდეგ იყო მიმართული.

2008 წლის ომის დროს და მასთან კავშირში ადამიანის უფლებების მასობრივი და სასტიკი დარღვევის ფაქტებზე საქართველოში ადამიანის უფლებებზე მომუშავეორგანიზაციებმა და მათმა პარტნიორმა საერთაშორისო ორგანიზაციებმა, მათ შორის, ადამიანის უფლებების დაცვის ევროპულმა ცენტრმა (EHRAC) და რუსეთისმართლმსაჯულების ინიციატივამ (RJI), ასობით ადამიანის ინდივიდუალური და კოლექტიური განაცხადი წარადგინეს საერთაშორისო სასამართლოებში რუსეთისწინააღმდეგ. განაცხადები უკავშირდება ომის დროს მშვიდობიანი მოქალაქეების სიცოცხლის ხელყოფის, წამებისა და არაადამიანური მოპყრობის, თავისუფლებისუკანონო აღკვეთის, საკუთრების განადგურების, დისკრიმინაციული დევნისა და სხვა ფუნდამენტურ უფლებათა დარღვევის პრაქტიკებს. ადამიანის უფლებებისუნივერსალურობისა და თანასწორობის იდეიდან გამომდინარე, ომის დროს, ეთნიკურად ოსი მშვიდობიანი მოქალაქეების მსხვერპლის აღიარებისა და დაცვისმიზნით, რამდენიმე განაცხადი ასევე გაიგზავნა საქართველოს წინააღმდეგ, რომელიც სავარაუდოდ საქართველოს სახელმწიფოს წარმომადგენლების მიერსიცოცხლის ხელყოფისა და გაუჩინარების მძიმე შემთხვევებს მოიცავდა.

ადამიანის უფლებების დაცვის კონცეფცია ადამიანის სიცოცხლის და ღირსების აღიარებისა და დაცვის უპირატესობის იდეაზე დგას და ის საკუთარი დაცვისსუბიექტად ყველა ადამიანს ხედავს, განურჩევლად ეთნიკური და მოქალაქეობრივი კუთვნილებისა. სამწუხაროა, რომ სასამართლო სისტემის წარმომადგენლები,რომლებიც, პირველ რიგში, სწორედ ადამიანის სიცოცხლისა და ღირსების დაცვის იდეას უნდა იცავდნენ, დღეს სახელმწიფო ინტერესების შესახებ ვიწროწარმოდგენებით მანიპულირებენ. სასამართლო სისტემის მიმართ მთავარი კრიტიკა, წლების განმავლობაში, სწორედ არაჯანსაღად და ადამიანის უფლებებისსაწინააღმდეგოდ აღქმულ სახელმწიფო და საჯარო ინტერესს უკავშირდებოდა, რაც დიდწილად განსაზღვრავდა მართლმსაჯულების სისტემის უსამართლო ბუნებას.

ამდენად, იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს წევრების მიერ გაკეთებული მსგავსი განცხადებები ზიანს აყენებს არა მხოლოდ კონკრეტულიადამიანის საქმიან რეპუტაციას,არამედ შეცდომაში შეყავს საზოგადოება და აზიანებს ადამიანის უფლებებზე მომუშავე ყველა იმ ორგანიზაციისა და უფლებადამცველის საქმიანობას, რომლებიცსწორედ საერთაშორისო მექანიზმების გამოყენებით ცდილობენ ქვეყანაში ადამიანის უფლებების დაცვის მაღალი სტანდარტების დამკვიდრებას.

ხელმომწერი არასამთავრობო ორგანიზაციები შეახსენებენ იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს ცალკეულ წევრებს, რომ ევროპული სასამართლო ადამიანის უფლებათადაცვის ერთ-ერთი ყველაზე ეფექტური რეგიონული მექანიზმია და სწორედ საქართველოს სახელმწიფოს წინააღმდეგ მოგებული არაერთი საქმის დამსახურებაასაქართველოში სისტემური ხარვეზების გამოსწორება, რაც ცალკეული ადამიანების უფლებების აღდგენასთან ერთად მოხდა.

 

ხელმომწერი პირები ორგანიზაციები:

1. კონსტიტუციის 42- მუხლი

2. საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაცია (GYLA)

3. ადამიანის უფლებათა ცენტრი

4. ადამიანის უფლებების სწავლებისა და მონიტორინგის ცენტრი (EMC)

5. ადამიანის უფლებათა პრიორიტეტი

6. დემოკრატიის კვლევის ინსტიტუტი (DRI)

7. საერთაშორისო სამართლიანობა (JI)

8. კონფლიქტების და მოლაპარაკებების საერთაშორისო კვლევითი ცენტრი (ICCN)

9. ინფორმაციის თავისუფლების განვითარების ინსტიტუტი (IDFI)

10. თამარ ხიდაშელი, იურისტი

11. თამარ გურჩიანი, იურისტი

12. ნინო დანელია, მედია ექსპერტი

ორგანიზაცია „კონსტიტუციის 42-ე მუხლის“ იურისტის არჩილ ჩოფიკაშვილის დახმარებით, 2007 წელს უკანონოდ დაპატიმრებული პირის მიმართ საქალაქო სასამართლომ მთავარ პროკურატურას უკანონო დაკავებით, დაპატიმრებით და სისიხლის სამართლის დევნით მიყენებული ზიანის ასანაზღაურებლად 69,770 ლარის გადახდა დააკისრა.

2007 წლის 25 სექტემბერს საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს ხარისხის კონტროლის ოფიცერი გ.ბ. სამხედრო პოლიციის საგამოძიებო სამსახურმა დააკავა. საქმეს იძიებდა ფინანსური პოლიციის საგამოძიებო სამსახური. ბრალდება გათვალსიიწნებული იყო სსკ 182-ე მუხლის მე-3 ნაწილით, რომელიც 11 წლამდე თავისუფლების აღკვეთას ითვალისწინებს. ბრალდებული იმავე წლის 7 დეკემბერს გირაოს სანაცვლოდ გათავისუფლდა. მოგვიანებით, 2015 წლის 28 აპრილს თბილისის საქალაქო სასამართლომ გ.ბ.-ს მიმართ გამამართლებელი განაჩენი დაადგინა.