17 მაისი (IDAHOT) ჰომოფობიის, ტრანსფობიის და ბიფობიის წინააღმდეგ ბრძოლის საერთაშორისო დღეა. ეს დღე საქართველოში ლგბტქი ადამიანების საჯარო სივრცეში შეკრებისა და მანისფესტაციის დღედ იქცა და წლიდან წლამდე სახელმწიფო ჰომოფობიის მანიფესტირების ერთ-ერთი ნათელი მაგალითია. 2020 წელს კოვიდ 19-ით გამოწვეული პანდემიის ფონზე კიდევ უფრო თვალსაჩინო გახდა ლესბოსელი, გეი, ბისექსუალი, ტრანსი, ინტერსექსი და ქვიარ ადამიანების ყოვედღიური ყოფის სიმძიმე და სახელმწიფოს მხრიდან თემის წევრების რეალური საჭიროებების უგულებელყოფა.
 
17 მაისის საჯარო სივრცეში აღნიშვნის მცდელობები აჩვენებს, რომ შეკრებისა და მანიფესტაციის უფლებით სარგებლობასთან ერთად, საქართველოში მცხოვრებ ლგბტქი აქტივისტებს, სათემო ოეგანიზაციებსა თუ მხარდამჭერებს არ ეძლევათ საშუალება თემის წინაშე არსებულ რეალურ გამოწვევებსა და საჭიროებებზე მიაპყრონ საზოგადოების ყურადღება. ამის მიზეზი პირველ რიგში, სახელმწიფოს მხრიდან უსაფრთხოების გარანტიების არარსებობა და ძალადობრივი ჯგუფების გააქტიურებაა, რომლებიც თავის მხრივ, მხარდაჭერილია სახელისუფლებო ორგანოების თუ საპატრიარქოს მხრიდან.
 
IDAHOT-ის მოახლოებას სხვადასხვა წლებში თან სდევდა ჰომო/ბი/ტრანსფობიური სიძულვილის ენა, რომელიც სამთავრობო თუ საპარლამენტო ტრიბუნებიდან ისმოდა. გარდა ამისა, ცალკეული მედია საშუალებების მიერ მომზადებული პროდუქტები პირდაპირ ახალისებდნენ სექსუალური ორიენტაციის, გენდერული იდენტობისა და გამოხატვის ნიშნით დისკრიმინაციას და ხელს უწყობდნენ ლგბტქი ადამიანების მიმართ საზოგადოებაში ისედაც მყარად ფესვგადმული სტიგმის გაძლიერებას.
 
17 მაისი სხვადასხვა ქვეყანაში ლგბტქი თემის საჯარო სივრცეში შეკრებასა და მანიფესტაციასთან ერთად, თემის წინაშე არსებული სხვადასხვა საჭიროებების შესახებ საზოგადოებაში ინფორმაციის გასავრცელებლად არის მონიშნული. საქართველოში ლგბტქი სათემო და თემთან მომუშავე არასამთავრობო ორგანიზაციები წლიდან წლამდე ცდილობდნენ 17 მაისისთვის შეეძინათ მეტი შინაარსი და ეს დღე ექციათ თემის წინაშე არსებული გამოწვევების საილუსტრაციო დღედ. თუმცაღა მთელი რიგი წინააღმდეგობის პირობებში, ეს ვერ მოხერხდა და IDAHOT რჩება სახელმწიფოსა და საზოგადოების მხრიდან ჰომოფობიის მენიფესტაციის დღედ.
 
2020 წლის 1 მაისს, კოალიცია უკვე გამოეხმაურა სახელმწიფოს მიერ შემუშავებული ანტიკრიზისული გეგმის მიღმა დარჩენილ ლგბტქი თემის საჭიროებებს და მოუწოდა სახელმწიფოს, რომ „დაიწყოს გამჭვირვალე პროცესი ინკლუზიური სოციალური პოლიტიკის პროექტის შემუშავებაზე, რომელიც სისტემურად უპასუხებს ყველაზე მოწყვლადი ჯგუფების გამოწვევებს და მიმართული იქნება გაძლიერებისა და თანასწორობისკენ, როგორც პოსტ-კრიზისის პერიოდში, ისე გრძელვადიან პერსპექტივაში“.[1]
 
ლგბტქი თემის წინაშე არსებული მთელი რიგი გამოწვევები, მათ შორის დისკრიმინაციის კონკრეტულ შემთხვევებზე რეაგირებისთვის მიმართვიანობის შემთხვევების სიმცირე, სიძულვილით მოტივირებული დანაშაულის მსხვერპლთათვის დაცვისა და დახმარების სერვისების არარსებობა, ოჯახში ძალადობისა და ინტიმური პარტნიორის მხრიდან ძალადობის შემთხვევების აღრიცხვასთან დაკავშირებული ხარვეზები, სამოქალაქო პარტნიორობისა და გენდერის სამართლებრივი აღიარების საკანონმდებლო დონეზე დაურეგულირებლობა, ტრანსი ადამიანების ჯანმრთელობის დაცვასთან დაკავშირებული მთელი რიგი საკითხების უგულებელყოფა, განათლების სისტემაში სექსუალური ორიენტაციისა და გენდერული იდენტობისა და გამოხატვის საკითხების არარსებობა სრულიად უგულებელყოფილია სახელმწიფოს მხრიდან. ადამიანის უფლებათა დაცვის სამთავრობო სამოქმედო გეგმაში (2018-2020 წლები)[2] ზემოაღნიშნული საკითხები საერთოდ არ იყო გათვალისწინებული. 2020 წელს დამტკიცდა გეგმის მე-15 თავი, რომელიც არ პასუხობს თემის წინაშე არსებულ ძირითად გამოწვევებს.
 
 
 
ყოველივე ზემოაღნიშნულის გათვალისწინებით, „კოალიცია თანასწორობისთვის“ მოუწოდებს სახელმწიფოს:
 
  • უზრუნველყოს სექსუალური ორიენტაციის, გენდერული იდენტობისა და გამოხატვის საკითხების ინტეგრირება ადამიანის უფლებების სფეროში არსებულ ყველა პოლიტიკის დოკუმენტში და გაატაროს ერთიანი პოლიტიკა ლგბტქი ადამიანების თანასწორობის უფლების რეალიზაციის მიმართულებით;
  • ლგბტქი აქტივისტებთან, სათემო თუ მხარდამჭერ ორგანიზაციებთან ერთად შეიმუშავოს ჰომოფობიის, ტრანსფობიისა და ბიფობიის წინააღმდეგ მიმართული სტრატეგია და განახორციელოს მთელი რიგი ამოცანები ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის, განათლების, ძალადობისგან და დისკრიმინაციისგან დაცვის, საჯარო სივრცეში თავისუფლებად შეკრების და სხვა მიმართულებით.
[1] http://equalitycoalition.ge/article/50
 
[2] https://matsne.gov.ge/ka/document/view/4153833?publication=1
“უფლებები საქართველოს” გამგეობის თავმჯდომარემ, კახა წიქარიშვილმა, და აღმასრულებელმა დირექტორმა, ლადო მკერვალიშვილმა, დღეს “კოალიცია დამოუკიდებელი და გამჭვირვალე მართლმსაჯულებისათვის” წევრ ორგანიზაციებს სამი ახალი პროექტი გააცნეს, რომელთა განხორციელებასაც ორგანიზაცია აპრილის თვეში შეუდგა. შეხვედრა დისტანციურ რეჟიმში ჩატარდა. 
 
სამივე პროექტი სასამართლო სისტემის მონიტორინგს ეხება. აქედან ორი პროექტი - USAID/PROLoG-ის მხარდაჭერით, ერთი კი “ღია საზოგადოების ფონდის” დაფინანსებით ხორციელდება . 
 
USAID/PROLoG-ის მხარდაჭერით მიმდინარე პროექტებიდან, ერთი მიზნად ისახავს საქართველოს სასამართლოების საქმიანობაზე COVID-19-ის პანდემიის გავლენის შეფასებას, ხოლო მეორე - სასამართლო სისტემის დისციპლინური ორგანოების - დამოუკიდებელი ინსპექტორის, იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს და სადისციპლინო პალატის საქმიანობის შესწავლას.
 
“ღია საზოგადოების ფონდის” მხარდაჭერით მიმდინარე პროექტი კი მიზნად ისახავს: მართლმსაჯულების სისტემის და სასამართლო დამოუკიდებლობის ხარისხის გაზრდას; საზოგადოების ინფორმირებას მოსამართლეებისა და სასამართლოში არსებული მდგომარეობის შესახებ; ასევე, მოსამართლეთა დანიშვნასთან დაკავშირებული გადაწყვეტილებების ხარისხის გაუმჯობესებას  და სასამართლო სისტემის ეფექტიანად ადმინისტრირების ხელშეწყობას.
 
სამი ახალი პროექტის ინიცირება მოხდა მას შემდეგ, რაც 2020 წლის თებერვალში “უფლებები საქართველომ”, USAID/HICD 2020-ის მხარდაჭერით, სრული რებრენდინგი განახორციელა, რამაც ორგანიზაციის განვითარებას ახალი იმპულსი შესძინა. ორგანიზაცია მანამდე 23 წლის განმავლობაში “კონსტიტუციის 42-ე მუხლის”  სახელით წარმატებით ფუნქციონირებდა. 
 
ააიპ "უფლებები საქართველო" (ყოფილი "კონსტიტუციის 42-ე მუხლი") აცხადებს კონკურსს პროექტის კოორდინატორის პოზიციაზე.

პროექტის მიზანია მართლმსაჯულების სისტემის და სასამართლო დამოუკიდებლობის ხარისხის გაზრდა. პროექტი ხორციელდება ღია საზოგადოება საქართველოს (OSGF) მხარდაჭერით.

სამუშაოს დაწყების დრო: 18 მაისი, 2020
სამუშაოს ტიპი: სრული განაკვეთი
ანაზღაურება: 750 აშშ დოლარის ეკვივალენტი ლარში (დარიცხული)

მოვალეობები:

** პროექტის მართვა და მიმდინარეობაზე ზედამხედველობა;
** პროექტის გუნდის საქმიანობის სტრატეგიის განსაზღვრა და მისი განხორციელების ზედამხედველობა;
** პროექტის შინაარსობრივი ანგარიშების მომზადება;
** შესაბამისი ეროვნული და საერთაშორისო კანონმდებლობის და პრაქტიკის ანალიზი და სამართლებრივი მოსაზრებების/დასკვნების მომზადება;
** პარტნიორ არასამთავრობო და საერთაშორისო, მათ შორის დონორ ორგანიზაციებთან და შესაბამის სახელმწიფო უწყებებთან თანამშრომლობა;
** მედიასთან კომუნიკაცია და შესაბამის აქტივობებში მონაწილეობის მიღება;
** პროექტით გათვალისწინებული ან/და პროექტთან დაკავშირებული სხვა საქმიანობების განხორციელება.
** ორგანიზაციის საჭიროებების მიხედვით სხვადასხვა საქმიანობის განხორციელება და ორგანიზაციის სახელით სხვადასხვა აქტივობებში მონაწილეობის მიღება;

საკვალიფიკაციო მოთხოვნები:

** უმაღლესი იურიდიული განათლება; (მაგისტრის ხარისხი ადამიანის უფლებათა საერთაშორისო სამართალში ჩაითვლება უპირატესობად);
** სამართლის ან ადამიანის უფლებათა დაცვის საკითხებზე მუშაობის გამოცდილება;
** მენეჯერულ პოზიციაზე ან/და პროექტის ხელმძღვანელად მუშაობის გამოცდილება;
** ​სამართალწარმობის გამოცდილება ეროვნულ სასამართლოებში ან/და საერთაშორისო ორგანოების წინაშე ჩაითვლება პრიორიტეტად;
** ენების ცოდნა: ინგლისური ენის სრულყოფილი ცოდნა (მინიმუმ C1 დონე), რუსული ენის ცოდნა ჩაითვლება პრიორიტეტად;
** საოფისე კომპიუტერული პროგრამების ცოდნა;
** ადვოკატთა საკვალიფიკაციო გამოცდის ჩაბარების დამადასტურებელი სერტიფიკატი საერთო სპეციალიზაციით ჩაითვლება პრიორიტეტად.

​უნარ-ჩვევები:

** სამართლებრივი დოკუმენტების მომზადება ქართულ და ინგლისურ ენებზე;
** ინფორმაციის მოძიების, ანალიზის და კვლევის უნარები;
** სრულყოფილი კომუნიკაცია ქართულ და ინგლისურ ენებზე;
** სამუშაოს შესრულების მაღალი მოტივაცია და პასუხისმგებლობა;
** გუნდური მუშაობა და მაღალი სამუშაო ეთიკა;
** შემჭიდროებულ ვადებსა და დაძაბულ რეჟიმში სამუშაოს სრულყოფილად შესრულება.

გამოცხადებულ პოზიციაზე მომართვის მსურველებმა უნდა წარმოადგინონ ა/წ 13 მაისის ჩათვლით შემდეგ ელექტრონულ მისამართზე vladimermkervalishvili@gmail.com უნდა წარმოადგინოს შემდეგი დოკუმენტაცია:

** CV (ინგლისურ და ქართულ ენაზე);
** სამოტივაციო წერილი
** არსებობის შემთხვევაში, ინგლისური ენის (მოთხოვნილი დონის) ცოდნის დამადასტურებელი სერტიფიკატი ან ინგლისურენოვანი საბაკალავრო ან/და სამაგისტრო პროგრამის დიპლომი;
** ორი რეკომენდატორის მონაცემები

შერჩევა გაიმართება ორ ეტაპად: 1. წარმოდგენილი დოკუმენტაციის ანალიზი და შეფასება; 2. გასაუბრება (ინგლისურად და ქართულად). ინგლისური ენის კომპეტენციის დონის დადგენის მიზნით, შესაძლოა კანდიდატმა დამატებით გაიაროს ტესტირება.

კანდიდატი შესაძლოა არჩეულ იქნას გამოსაცდელი 2 თვიანი ვადით;

სავალდებულოა მეილის დასახელებაში მიეთითოს ის პოზიცია, რომელზეც შემოგაქვთ განაცხადი.

არასრულყოფილად წარმოდგენილი განაცხადები განხილული არ იქნება.
„უფლებები საქართველო“ „ღია საზოგადოების ფონდის“ მხარდაჭერით იწყებს ახალი პროექტის განხორციელებას. პროექტი მიზნად ისახავს: 

  • მართლმსაჯულების სისტემის და სასამართლო დამოუკიდებლობის ხარისხის გაზრდას;
  • საზოგადოების ინფორმირებას მოსამართლეებისა და სასამართლოში არსებული მდგომარეობის შესახებ;
  • მოსამართლეთა დანიშვნასთან დაკავშირებული გადაწყვეტილებების ხარისხის გაუმჯობესებას  და სასამართლო სისტემის ეფექტიანად ადმინისტრირების ხელშეწყობას. 
პროექტის განხორციელება 2020 წლის აპრილში დაიწყო და 2021 წლის მარტამდე გაგრძელდება. 
 
საქართველოს ხელისუფლებამ Covid - 19 (კორონავირუსის) ეპიდემიასთან გამკლავების მიზნით 2020 წლის 21 მარტს გამოცხადებული საგანგებო მდგომარეობა 21 მაისამდე გაახანგრძლივა. აღნიშნულმა გაადაწყვეტილებამ კიდევ უფრო დაამძიმა საზოგადოების იმ მოწყვლადი ჯგუფების მდგომარეობა, რომელთაც სოციალური დისტანცირების საშუალება არ აქვთ და საკარანტინე პირობებში ელემენტარული საჭიროებების დაკმაყოფილების გარეშე უწევთ არსებობა.

2020 წლის 24 აპრილს საქართველოს მთავრობის მიერ გამოაქვეყნებულმა ანტიკრიზისულმა გეგმამ[1] სახელმწიფოს დახმარების მიღმა ბევრი ისეთი ჯგუფი დატოვა, რომლებზეც კრიზისმა და მასთან გამკლავების გზად არჩეულმა სოციალური დისტანცირებისა და კარანტინის სტრატეგიამ ყველაზე მძიმედ იმოქმედა: თვითდასაქმებული და პრეკარიატულ შრომაში ჩართული ადამიანები - მეტწილად ქალები (მათ შორის, ძიძები, დამლაგებლები, მომვლელები), მარტოხელა დედები, უსახლკარო ადამიანები, სექს-სამუშაოში ჩართული ქალები და სხვა.

სათემო ორგანიზაციებთან კონსულტაციების მიუხედავად, ანტიკრიზისულ გეგმაში არც ლგბტქი ადამიანების საჭიროებებია გათვალისწინებული. მოცემულ მდგომარეობაში, შემოსავლის და სამუშაოს გარეშე დარჩენილ ქვიარ ადამიანებს, ვინც ოჯახის წევრთა მხარდაჭერით ან საზოგადოების სოლიდარობით ვერ სარგებლობს, ქუჩაში დარჩენა ემუქრებათ[2]. მათი გადაუდებელი საჭიროებები, მათ შორის ქირის სუბსიდირება და ალტერნატიული საცხოვრისით ან თავშესაფრით უზრუნველყოფა, სახელმწიფო ანტიკრიზისული დახმარების პროგრამის მიღმა დარჩა. კრიზისის დაძლევის პროცესში, უწყებათაშორისი საკოორდინაციო საბჭოს რეაგირება სათემო ორგანიზაციების მოთხოვნებზე ფრაგმენტულია და პროაქტიულად არ პასუხობს დღის წესრიგში მდგარ კომპლექსურ გამოწვევებს.
 
სახელმწიფოს მიერ უშუალოდ სათემო ორგანიზაციებისთვის გადაცემული რამდენიმე ათეული ყუთი საკვებისა და პირადი ჰიგიენის პაკეტით, რომელიც პირველივე დღეებში საჭიროებების შესაბამისად დარიგდა ლესბოსელი, ბისექსუალი და ტრანსგენდერი ქალების ჯგუფებში, ერთჯერადი ჰუმანიტარული დახმარების აქტია და შეუძლებელია ეს ლგბტქი თემის ზოგად თუ ამჟამინდელ კრიზისულ საჭიროებებზე ადექვატურ პასუხად ჩაითვალოს.
 
სახელმწიფომ უნდა აღიაროს, რომ ეს საჭიროებები კომპლექსურია და გაითვალისწინოს, რომ ბევრი ქვიარ ადამიანი, რომელსაც პანდემიის პირობებში საცხოვრისის პრობლემა დაუდგა, ხშირად ან ოჯახში ძალადობის მსხვერპლი, ან ოჯახიდან სექსუალური ორიენტაციისა და გენდერული იდენტობის გამო მოკვეთილი და დევნილია. მათ გაწყვეტილი აქვთ კავშირი ოჯახის წევრებთან და შესაბამისად, მათი დაბრუნება ოჯახში სარისკო და შეუძლებელია. სტრუქტურული და სისტემური ჰომო/ბო/ტრანსფობია, რომელიც ამგვარ განწყობებს სოციალურადაც აწარმოებს, სახელმწიფოს მხრიდან მრავალი წელია გამოხატულია პოლიტიკური ნების უქონლობაში, შეცვალოს ქვიარ ადამიანებისადმი დამოკიდებულების მძიმე მემკვიდრეობა, და შექმნას სოგი-ს ნიშნით დისკრიმინაციისა და მასთან გადაჯაჭვული ეკონომიკური, შრომითი, ჯანდაცვითი უთანასწორობის აღმოფხვრისკენ მიმართული, პროგრესული სოციალური პოლიტიკის პროექტი.
 
საქართველოს სახელმწიფოს სოციალური პოლიტიკა ჰომოფობიას და ტრანსფობიას, ისევე, როგორც გენდერულ უთანასწორობას, დღემდე არ იაზრებს სისტემურ და სტრუქტურულ პრობლემად, რის გამოც ჰომოფობიის წარმოჩენა ხდება მხოლოდ ინდივიდუალურ საკითხად, და შესაბამისად, სახელმწიფოს მიერ ჰომოფობიასთან ბრძოლის წინააღმდეგ დასახულ მთავარ სტრატეგიად კვლავ მის ინდივიდუალურ გამოვლინებებზე შერჩევითი სადამსჯელო პასუხი რჩება[3], ხოლო გენდერული თანასწორობის, გენდერის სამართლებრივი აღიარების საკითხი, ჰომოფობიისა და ტრანსფობიის შემცირებაზე მიმართული პროაქტიული ინიციატივები, ფართო საგანმანათლებლო და ცნობიერების ამაღლების მიმართულებით, ისევ რჩება სამთავრობო სამოქმედო გეგმებს მიღმა.
 
ყოველივე ზემოთქმულის გათვალისწინებით, ჩვენ მოვუწოდებთ სახელმწიფოს:
 
  • გაითვალისწინოს ლესბოსელი, ბისექსუალი და ტრანსი ქალების და ქვიარ ადამიანების საჭიროებები, ვინც კრიზისის გამო, ორმაგი, სოციალური და ეკონომიკური ჩაგვრის მსხვერპლია, გამოწვეული საცხოვრისის დაკარგვის რისკით, ისევე, როგორც სისტემური ჰომო/ბი/ტრანსფობიური ძალადობით და ბულინგით, და უზრუნველყოს მათთვის ქირის სუბსიდირება, თავშესაფარი ან ალტერნატიული საცხოვრისის მობილიზება.
  • გაატაროს დამატებითი ღონისძიებები, რომელიც მიმართული იქნება იმ მოწყვლადი ჯგუფების დახმარებაზე (მათ შორის ლგბტქი ადამიანებისთვის), ვისი საჭიროებებიც არ აისახა ანტიკრიზისულ სამთავრობო გეგმაში;
  • ღიად გამოხატოს თემის წევრთა მხარდაჭერა, განსაკუთრებით, იმ მოცემულობაში, როცა თემის წევრებს ვირუსის პანდემიით გამოწვეული კრიზისული მდგომარეობის ფონზე, ორმაგი სირთულით უწევთ ჰომო/ბი/ტრანსფობიურ გარემოში ამ პერიოდის გავლა.
  • დაიწყოს გამჭვირვალე პროცესი ინკლუზიური სოციალური პოლიტიკის პროექტის შემუშავებაზე, რომელიც სისტემურად უპასუხებს ყველაზე მოწყვლადი ჯგუფების გამოწვევებს და მიმართული იქნება გაძლიერებისა და თანასწორობისკენ, როგორც პოსტ-კრიზისის პერიოდში, ისე გრძელვადიან პერსპექტივაში.
 
[1]http://gov.ge/index.php?lang_id=GEO&sec_id=541&info_id=75972
 
[2]http://shorturl.at/nrHL0
 
[3] http://shorturl.at/lGIMT
„კოალიცია თანასწორობისთვის“ წევრმა ორგანიზაციებმა მოამზადეს და გადაუგზავნეს კომენტარები ადამიანის უფლებათა კომიტეტს საკანონმდებლო ცვლილებათა პაკეტის პროექტზე - „სექსუალური ექსპლუატაციისა და პორნოგრაფიისაგან ბავშვთა დაცვის შესახებ“. ზეპირ განხილვაში მონაწილეობის საშუალება ამ ეტაპზე მხოლოდ კოალიციის თავმჯდომარეს მიეცა, თუმცა, ინტერესი აღნიშნული ცვლილებების მიმართ დიდია. კოალიცია იმედს იტოვებს, რომ პარლამენტის ადამიანის უფლებათა კომიტეტი გააგრძელებს თანამშრომლობას არასამთავრობო სექტორთან თანასწორობის პრინციპის დაცვით, ორგანიზაციების პერსონალური სიმპათიების მიხედვით  შერჩევითობის გარეშე.
 
კოალიცია მიესალმება კანონპროექტით 137-ე მუხლში მოცემული გაუპატიურების დეფინიციის დაახლოებას საერთაშორისო სტანდარტებთან, მათ შორის ევროპის საბჭოს სტამბოლის კონვენციასთან. კანონპროექტით გათვალისწინებული დეფინიციის თანახმად, გაუპატიურებად დაკვალიფიცირდება „პირის სხეულში ნებისმიერი ფორმით სექსუალური ხასიათის შეღწევა მისი თანხმობის გარეშე სხეულის ნებისმიერი ნაწილის ან ნებისმიერი საგნის გამოყენებით“.
 
კანონპროექტი ითვალისწინებს ახალი მუხლის დამატებას სისხლის სამართლის კოდექსში - არასრულწლოვნის გაუპატიურება (1371-ე მუხლი). აღნიშნული მუხლი ამძიმებს პასუხისმგებლობას 12 წელს მიუღწეველი პირის მიმართ როგორც მისი თანხმობით, ისე თანხმობის გარეშე ჩადენილი გაუპატიურებისათვის. თუმცა აღნიშნული პროექტი წინააღმდეგობაში მოდის ევროპის საბჭოს „სექსუალური ექსპლუატაციისა და სექსუალური ძალადობისაგან ბავშვთა დაცვის შესახებ“ კონვენციასთან და არ არის თანხვედრაში ბავშვის ჭეშმარიტ ინტერესებთან, რამდენადაც  დასჯადად აცხადებს არასრულწლოვნებს შორის თანხმობაზე დაფუძნებულ სექსუალური ურთიერთობასაც.
 
აგრეთვე, ბავშვთა ფსიქოლოგებთან კონსულტაციების საფუძველზე, კოალიცია გაუმართლებლად მიიჩნევს ასაკობრივ დიფერენციაციას 12 წლამდე და 12 წელს ზემოთ არასრულწლოვნების მიმართ სექსუალური ძალადობის შემთხვევებში, ვინაიდან ასაკი არ განსაზღვრავს ბავშვისთვის მიყენებული ზიანის სიმძიმეს; დანაშაულის სიმძიმის შეფასებისას ფსიქოლოგები გამოყოფენ ბავშვის ინდივიდუალური თავსებურებებს, ფიზიკური დაზიანების სიმძიმეს, ძალადობის ხანგრძლივობას, მოძალალდისადმი ბავშვის დამოკიდებულებას და სხვა.
 
ასევე, შემაშფოთებელია შემოთავაზებული საკანონმდებლო ცვლილებებით სქესობრივ კავშირზე თანხმობის ასაკის დღეს არსებული 16 წლიდან 12 წლამდე შემცირება. ამით კანონმდებელი უშვებს, რომ 12 წლიდან ბავშვს შეუძლია სქესობრივ კავშირზე თანხმობა გამოთქვას  (თუმცა, თანხმობის შემთხვევაშიც კი ქმედება დასჯადი იქნება). მიგვაჩნია, რომ 12 წელი, როგორც თანხმობის ასაკი, არის უკიდურესად დაბალი, იგი ზრდის ბავშვის "თანხმობით" ექსპლოატაციის საფრთხეს და არ შეესაბამება ევროპული ქვეყნების კანონმდებლობას და პრაქტიკას. დღეს-დღეობით ევროპის ქვეყნებს თანხმობის ასაკად 14-18 წელი აქვთ განსაზღვრული და უმეტესობისთვის ეს ასაკი 15 ან 16 წელია. ცვლილებები უნდა დაეფუძნოს სსკ 140-ე მუხლის  დღეს არსებული რედაქციის პრინციპს და სსკ 137 პრიმა მუხლის 1-ლი ნაწილიდან, ასევე 140-ე მუხლის შემოთავაზებული რედაქციიდან, ამოღებული იყოს სიტყვები „თანხმობა“ და „ნებაყოფლობითობა“. თანხმობის გამორკვევა მხოლოდ შესაძლებელია 16-დან 18 წლამდე ასაკის მსხვერპლებთან მიმართებით. როდესაც სქესობრივი აქტი განხორციელებულია სრულწლოვანი პირის მიერ, 16 წლამდე ასაკის პირის თანხმობას არ უნდა ჰქონდეს იურიდიული მნიშვნელობა, სისხლის სამართლის გამოძიების დროს არ უნდა მოხდეს მისი გამოკვლევა და დაზარალებულისთვის ამ საკითხზე შეკითხვების დახმა.  ეს არასრულწლოვნის მეორეული ვიქტიმიზაციის რისკს ზრდის და დამატებითი ექსპლუატაციის საფრთხის წინაშე აყენებს.
 
წარმოდგენილი კანონპროექტით კონკრეტდება 141-ე მუხლით გათვალისწინებული გარყვნილი ქმედების შინაარსიც და შენიშვნის სახით დაზუსტებულია, რა უნდა იქნეს მიჩნეული გარყვნილ ქმედებად. ასევე, იზრდება სასჯელის ზომა. კოალიცია მიესლმება სასჯელის ზომის გაზრდას, თუმცა, ამ მუხლთან მიმართებითაც გაუმართლებლად მიაჩნია 12-წლიანი ასაკობრივი ზღვარის შემოტანა. კოალიცია ასევე არ იზიარებს შენიშვნის დამატების აუცილებლობას, ვინაიდან გარყვნილი ქმედების დაზუსტებულმა ჩამონათვალმა შესაძლოა პრაქტიკაში პრობლემები შექმნას და შეუძლებელი გახადოს გარყვნილი ქმედების სექსუალური შევიწროებისაგან გამიჯვნა. გარდა ამისა, კოალიცია კატეგორიულად ეწინააღდეგება შენიშვნაში ტერმინი „სოდომიის“ გამოყენებას. აღნიშნული ტერმინის კანონმდებლობაში შემოტანა გააძლიერებს სტიგმას ლგბტქი ადამიანების მიმართ.
 
კოალიციის კომენტარებში აღინიშნა, რომ შემოთავაზებული კანონპროექტი მცირედ ცვლილებებს მოიაზრებს პროსტიტუციასთან მიმართებით, მაგრამ ხელუხლებლად ტოვებს არსებულ სერიოზულ ხარვეზებს. შესაბამისად, საჭიროა,  პროსტიტუციის  შესახებ განხორციელდეს სიღრმისეული ცვლილებების შეტანა.
 
კომიტეტის მიერ წარმოდგენილი ინიციატივით ცვლილებები არ ეხება სსკ-ს 255-ე მუხლის პირველ ნაწილს,  პორნოგრაფიული ნაწარმოების ან სხვა საგნის უკანონოდ დამზადება ან გასაღებას, რომლის კონსტიტუციურობის საკითხი უკვე რამდენიმე წელია დგას საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს დღის წესრიგში. ამიტომ, კოალიცია საჭიროდ მიიჩევს 255-ე მუხლის ცვლილებას, კერძოდ: ტერმინების ნორმატიული განმარტებას; გავრცელების, ფლობის, შესყიდვის კანონიერი ან მართლსაწინააღმდეგო შემთხვევების დეტალიზირებას; აკრძალულ კატეგორიათა წრის დავიწროებას და   დასჯად ქმედებათა წრის შემოფარგვალას ლეგიტიმური მიზნების მისაღწევად. 255-ე მუხლი საჭიროებს გამოხატვის თავისუფლების კონსტიტუციურ სტანდარტებთან შესაბამისობაში მოყვანას.
 
ყოველივე ზემოთთქმულიდან გამომდინარე, კოალიცია მოუწოდებს ადამიანის უფლებათა კომიტეტს, გააგრძელოს საჯარო განხილვები არსებულ ცვლილებათა პაკეტზე ექსპერტების, ბავშვთა ფსიქოლოგების და არასამთავრობო ორგანიზაციების ფართო ჯგუფის მონაწილეობით უზრუნველყოს ზეპირი დისკუსიები დისტანციურ რეჟიმში.
 
 
ხელმომწერი ორგანიზაციები*:
 
  • საქართველოს ღია საზოგადოების ფონდი (OSFG)
  • ადამიანის უფლებათა სწავლებისა და მონიტორინგის ცენტრი (EMC)
  • უფლებები საქართველო (კონსტიტუციის 42-ე მუხლი)
  • კავშირი „საფარი“
  • ქალთა ინიციატივების მხარდამჭერი ჯგუფი (WISG)
  • პარტნიორობა ადამიანის უფლებებისთვის (PHR)
  • საქართველოს დემოკრატიული ინიციატივა (GDI)
  • ტოლერანტობისა და მრავალფეროვნების ინსტიტუტი (TDI)
  • ადამიანის უფლებათა ცენტრი (HRC)
  • თანასწორობის მოძრაობა
 
* საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაცია იზიარებს აუცილებლობას, რომ კომიტეტმა უზრუნველყოს საჯაროობა და ყველა დაინტერესებული პირის ჩართულობა. ცალკეულ საკითხებზე განსხვავებული პოზიციების გამო, საია-მ კონკრეტულ კანონპროექტთან დაკავშირებით დამოუკიდებლად მიმართა კომიტეტს მოსაზრებებით
USAID/PROLoG-ის COVID-19-ზე სწრაფი რეაგირების საგრანტო პროგრამის ფარგლებში, "უფლებები საქართველო" დააკვირდება საქართველოს სასამართლოების საქმიანობას პანდემიით განპირობებული შეზღუდვების პერიოდში. ავადმყოფობის საფრთხეებისა და საგანგებო მდგომარეობით გამოწვეული შეზღუდვების გათვალისწინებით, იუსტიციის უმაღლესმა საბჭომ მიიღო რამდენიმე რეკომენდაცია სასამართოლების ფუნქციონირებასთან დაკავშირებით: საქმეების დიდი ნაწილის ზეპირი მოსმენა არ ტარდება, საჭიროების შემთხვევაში, სხდომები ტარდება დისტანციურად ინტერნეტის საშუალებით, რაც ზღუდავს მედიისა და საზოგადოების დასწრებას სხდომებზე.

"უფლებები საქართველო" დააკვირდება დისტანციურ სხდომებს და გამოკითხავს ადვოკატებს, პროკურორებს, სასამართლოს თანამშრომლებს და ჟურნალისტებს. პროექტი შეისწავლის ისეთ საკითხებს, როგორიცაა მედიისა და საზოგადოების წვდომა სასამართლო სხდომებზე; კომუნიკაცია ადვოკატსა და კლიენტს შორის პროცესის დროს; მოსამრთლეების მიერ სასამართლო დარბაზის მართვა; კომუნიკაცია დაკავებულ მოპასუხეებთან; მხარეთა მონაწილეობა და ინტერაქცია სხდომის დროს; მთარგმნელობითი სერვისები პროცესის იმ მონაწილეთათვის, რომლებიც არ ფლობენ ქართულ ენას; დოკუმენტების ელექტრონულად ჩაბარება და ა.შ. 

პროექტის ფარგლებში მომზადდება მცირე შუალედური ანგარიშები და საბოლოო ანგარიში, რომელშიც აისახება რეკომენდაციები მხარეებისთვის. გარდა ამისა, ჩატარდება ონლაინ კონფერენცია და სოციალურ მედიაში გამოქვეყნდება ინფოგრაფიკები, ბლოგები და ვლოგები პროექტის მიგნებებისა და რეკომენდაციების შესახებ ინფორმაციის გასავრცელებლად.
 
 
"უფლებები საქართველო", USAID-PROLoG-ის მხარდაჭერით,  ახალი პროექტების განხორციელებას იწყებს. "უფლებები საქართველო" დააკვირდება სასამართლო სისტემის დისციპლინური ორგანოების - დამოუკიდებელი ინსპექტორის, იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს და სადისციპლინო პალატის საქმიანობას.

ორგანიზაცია ხელს შეუწყობს  მოსამართლეთა დისციპლინური პასუხისმგებლობის სამართლიანი და ეფექტური სისტემის შექმნას; შეაფასებს მართლმსაჯულების სისტემის რეფორმის ფარგლებში 2012 წლის შემდეგ მიღებული საკანონმდებლო ცვლილებების ეფექტიანობას. 
 
გარდა ამისა, "უფლებები საქართველო", სტრატეგიული სამართალწარმოების და ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს სტანდარტების  დანერგვის გზით, მხარს დაუჭერს სასამართლო რეფორმის განხორციელებას.
2020 წლის 13 მარტს, ქვეყანაში საგანგებო მდგომარების გამოცხადებამდე,  იუსტიციის უმაღლესმა საბჭომ მიიღო რეკომენდაციები ახალი კორონავირუსის გავრცელების პრევენციის მიზნით სასამართლო სისტემაში გასატარებელი ღონისძიებების შესახებ, რომლის საფუძველზეც სასამართლო სისტემა ეტაპობრივად გადავიდა საქმეთა განხილვის დისტანციურ რეჟიმზე, რაც ცალსახად დადებითად უნდა შეფასდეს, თუმცა მნიშნელოვანია ამავდროულად დაცული იქნეს სასამართლო პროცესების საჯაროობა და სასამართლო მონიტორებისა და სხვა დაინტერესებულ პირებისათვის პროცესებზე მეთვალყურეობის შესაძლებლობა. 
 
პროცესის მხარისათვის სასამართლო განხილვის საჯაროობა არის სამართლიანი სასამართლო განხილვის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ასპექტი. სასამართლო სხდომის საჯაროობა მნიშვნელოვანია როგორც ინდივიდის უფლებების სრულყოფილად რეალიზებისთვის, ისე მთლიანად საზოგადოებისთვის. სასამართლო პროცესის საჯარო ხასიათი მხარეებს იცავს საზოგადოების მეთვალყურეობის გარეშე, მართლმსაჯულების დახურულ რეჟიმში განხორციელებისგან.  
 
იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს მიერ მიღებული რეკომენდაციები ეხება ასევე სასამართლო სხდომაზე დამსწრე პირთა, მათ შორის მასმედიის წარმომადგენელთა რაოდენობის შეზღუდვას, რაც ბუნებრივია, არ გულისხმობს პროცესების დახურვას და დასწრების მსურველთა სრულ შეზღუდვას. ამის საპირისპიროდ,  თბილისის საქალაქო სასამართლოს მოსამართლეთა უმრავლესობის  მხრიდან სრულად შეიზღუდა სხდომებზე დასწრება. ამავე დროს, სასამართლოს მხრიდან ადგილი აქვს არაერთგვაროვან მიდგომას, როდესაც ზოგიერთი სისხლის სამართლის განმხილველი მოსამართლე სასამართლო სხდომაზე დასწრების უფლებას აძლევს დამკვირვებელი ორგანიზაციების მონიტორებს, ხოლო მოსამართლეთა უმრავლესობა, რეგულაციებზე არასწორი აპელირებით, მათ უკრძალავს, დააკვირდეს სხდომის მიმდინარეობას, რაც ცალსახად გულისხმობს არსებული რეგულაციების უგულვებელყოფას და მანკიერი პრაქტიკის ჩამოყალიბებას.  
 
საქართველოს პრეზიდენტის მიერ 2020 წლის 21 მარტს გამოცემული დეკრეტი N1-ის თანახმად, „საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კანონმდებლობით გათვალისწინებული სასამართლო სხდომები შესაძლებელია, გაიმართოს დისტანციურად, კომუნიკაციის ელექტრონული საშუალებების გამოყენებით”. სხდომების დისტანციურად წარმართვა, ელექტრონული კომუნიკაციის საშუალებების გამოყენებით, არ გულისხმობს სასამართლო სხდომის არც სრულად და არც ნაწილობრივ დახურვას. ამ მოწესრიგების პირდაპირი მიზანია, სასამართლო სხდომების წარმართვისას, პროცესზე მყოფ მოქალაქეთა დაინფიცირების პრევენცია. ამავე დროს, ეს მიზანი არ უნდა ემსახურებოდეს საქართველოს კონსტიტუციისა და სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსით დადგენილი სტანდარტების უგულვებელყოფით სხდომების ჩატარებას. 
 
პრეზიდენტის დეკრეტი, ისევე როგორც საბჭოს რეკომენდაცია არ წარმოადგენს სამართლიანი სასამართლოს უფლების შეზღუდვის სამართლებრივი საფუძველს და სხდომათა საჯაროობის პრინციპის უგულვებელყოფა მხარეთა უფლების უხეში დარღვევაა. ამავდროულად, მოსამართლეთა მიერ დაწესებული შეზღუდვებით არსებითად ილახება იმ პირთა საჯარო ინფორმაციის ხელმისაწვდომობის უფლებაც, როლებიც დაინტერესებული არიან საქმის განხილვაზე დასწრებით. სხდომების სრულად ან ნაწილობრივ დახურვის პრაქტიკა, კონკრეტული გამონაკლისების გარდა, რაც გაწერილია კანონმდებლობაში, ეწინააღმდეგება სამართლებრივი სახელმწიფოსა და კანონის უზენაესობის პრინციპს და საფრთხეს უქმნის პირის უფლებას, ისარგებლოს სამართლიანი სასამართლო განხილვის უფლებით. 
 
კოალიცია მოუწოდებს საქართველოს იუსტიციის უმაღლეს საბჭოს და საერთო სასამართლოს თავმჯდომარეებს: 
 
  • სასამართლოებში საქმეთა  განხილვის პროცესში გამოვლენილ ხარვეზებზე მოახდინონ მყისიერი რეაგირება, რათა არ დაირღვეს სამართლიანი სასამართლოს უფლების ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ელემენტი - საჯაროობის  პრინციპი და სრულად არ შეიზღუდოს პროცესების საჯაროობის უზრუნველყოფა;
  • პრეზიდენტის დეკრეტით გათვალისწინებული სასამართლო პროცესების დისტანციური წარმართვისას მხარეთა მონაწილეობის გარდა, უზრუნველყონ პროცესით დაინტერესებული საზოგადოების (მათ შორის - მონიტორების) შეუფერხებელი დისტანციური წვდომა პროცესებზე. 
 
 
 
„კონსტიტუციის 42-ე მუხლი", ერთ-ერთი ყველაზე ძველი უფლებადამცველი არასამთავრობო ორგანიზაცია საქართველოში, დაარსებიდან 23 წლის შემდეგ, საქმიანობას ახალი სახელწოდებით - „უფლებები საქართველო“ განაგრძობს.

ორგანიზაციის უმთავრეს ამოცანად კვლავ ადამიანის უფლებათა დაცვა რჩება. ამ მიზნით, „უფლებები საქართველო“ განაგრძობს უფასო სამართლებრივი კონსულტაციებისა და იურიდიული დახმარების გაწევას, განახორციელებს სტრატეგიული სამართალწარმოებას, აქტიურად იქნება ჩართული სამართალშემოქმედებით პროცესებში, რამაც ადამიანის უფლებათა დარღვევების პრევენცია და უფლებათა დაცვის მაღალი სტანდარტების დამკვიდრება უნდა უზრუნველყოს.

„ახალი სახელის საჯაროდ გაცხადებისთვის დიდი ხანი ვემზადებოდით, თუმცა კოვიდ-19-ის გავრცელებისა და ქვეყანაში საგანგებო მდგომრეობის გამოცხადების გამო, დაგეგმილი პრეზენტაციის გაუქმება მოგვიწია. „უფლებები საქართველო“ მოდის მეტი მრავალფეროვნებით, განახლებული გუნდით, ენთუზიაზმით, მოტივაციით და პირობით, რომ ვიქნებით მხოლოდ იქ, სადაც ადამიანის უფლებებს პატივს არ სცემენ და ავიწროებენ“, - აცხადებს ორგანიზაციის აღმასრულებელი დირექტორი, ლადო მკერვალიშვილი. 

23 წლის განმავლობაში „კონსტიტუციის 42-ე მუხლმა“ ქვეყანაში ადამიანის უფლებათა დაცვის განმტკიცებაში მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა. ორგანიზაციამ შეძლო, ყოფილიყო საქართველოდან პირველი, რომელმაც საქმე მოიგო ევროსასამართლოს და გაეროს CEDAW-ს კომიტეტში; დაეცვა ადამიანები ოკუპირებული აფხაზეთის „დრანდის“ ციხეში; 2008 წელს, ჯერ კიდევ დაუსრულებელ ომში ეგროვებინა მტკიცებულებები და რუსეთის წინააღმდეგ 400-ზე მეტი მოსარჩელის საქმე წარედგინა საერთაშორისო სასამართლოებში; დახმარებოდა ნახევარ მილიონზე მეტ ადამიანს, მოემზადებინა არა ერთი საკანონმდებლო ინიციატივა, საკონსტიტუციო სარჩელი, დაემკვიდრებინა ადამიანის უფლებათა დაცვის ახალი პრეცედენტები და  ევროპული სტანდარტები ქვეყანაში. 

„კონსტიტუციის 42-ე მუხლის“ რებრენდინგის საჭიროება გაჩნდა მას შემდეგ, რაც 2017 წელს მიღებული კონსტიტუციის ახალი რედაქციით, პირის საპროცესო უფლებებთან დაკავშირებულმა რეგულაციებმა, რომლებიც მოქალაქეს სასამართლოში მიმართვის და დამცველის ყოლის უფლებას ანიჭებდა, 42-ე მუხლიდან 31-ე მუხლში გადაინაცვლა. 

ორგანიზაციის რებრენდინგი USAID / HICD 2020 პროექტის მხარდაჭერით და საკონსულტაციო კომპანია „ჯეპრას“ მონაწილეობით განხორციელდა.