„უფლებები საქართველომ“, მიგრაციის საერთაშორისო ორგანიზაციის (IOM) მხარდაჭერით, დაიწყო ახალი პროექტი, რომელიც საქართველოში მცხოვრები უცხოელი მიგრანტების სამართლებრივ დაცვასა და გაძლიერებას ემსახურება. 

პროექტის ფარგლებში, „უფლებები საქართველო“ შეისწავლის უცხოელი მიგრანტების უფლებებთან დაკავშირებულ კანონმდებლობასა და სერვისებში არსებულ ხარვეზებს, ასევე მოამზადებს რეკომენდაციებს მათ აღმოსაფხვრელად.  გარდა ამისა, „უფლებები საქართველო“ მიგრანტებს უფასო სამართელებრივ კონსულტაციას და სასამართლოში წარმომადგენლობას გაუწევს,  ასევე იზრუნებს მათი სამართლებრივი ცნობიერების ამაღლებაზე. 

პროექტი ასევე ხელს შეუწყობს იმ პრობლემებთან გამკლავებას,  რომლებსაც საქართველოში მცხოვრები უცხოელი მიგტანტები COVID-19 პანდემიის პირობებში, სახელმწიფო და კერძო ორგანიზაციების მიერ შეთავაზებული სერვისებით სარგებლობისას აწყდებიან.  მიგრანტთა წინაშე მდგარი გამოწვევების იდენტიფიცირება შესაძლებელი გახდა 2020 წლის აპრილში IOM-ის მხარდაჭერით ჩატარებული კვლევის ფარგლებში, რომელშიც, სხვა არასამთავრობო ორგანიზაციებთან ერთად, „უფლებები საქართველოც“ იყო ჩართული.

„უფლებები საქართველო“ 2019 წლიდან იცავს საქართველოში მცხოვრები უცხოელების უფლებებს და ეხმარება მათ ლტოლვილის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის სტატუსის მოპოვებაში. ახალი პროექტი საშუალებას მისცემს ორგანიზაციას, მიგრანტებს  არა მხოლოდ  სტატუსთან დაკავშირებულ საკითხებზე დაეხმაროს, არამედ გაუწიოს საადვოკატო მომსახურება ჯანდაცვის, განათლების, შრომითი უფლებებისა და სხვა საკითხებზე. 
 
მიგრანტთა დაცვისა და გაძლიერების მიმართულებით „უფლებები საქართველოს“ მიერ დაწყებული პროექტი ხორციელდება IOM-ის სამწლიანი ინიციატივის - „მიგრანტთა უფლებების დაცვა და დემოკრატიული მმართველობის გაძლიერება  სომხეთში და საქართველოში EMERGE“ - ფარგლებში, რომელსაც ნორვეგიის საგარეო საქმეთა სამინისტრო აფინანსებს.

დამატებითი ინფორმაცია:  georgia.iom.int/emerge
 

სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოსთვის საქართველოს კოალიცია ეხმიანება რუსეთის მიერ საქართველოს მოქალაქეების, მათ შორის, ზაზა გახელაძის და ხვიჩა მღებრიშვილის უკანონო დაკავების და ბრალდების საქმეებს და აღნიშნულ ქმედებებს რუსეთის მხრიდან ადამიანის ფუნდამენტური უფლებების მნიშვნელოვან დარღვევად აფასებს. 

მედიაში გავრცელებული ინფორმაციით, 2020 წლის 11 ივლისს კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო ჭალის მცხოვრები, 33 წლის ზაზა გახელაძე სამთავისელ მეგობართან, კობა ფარესაშვილთან ერთად სოფელთან ახლოს მდებარე სხვილოს ციხისკენ გაემართა სოკოს მოსაკრეფად. ოჯახის წევრების ინფორმაციით, ზაზა ე. წ. ადმინისტრაციული სასაზღვრო ზოლიდან მოშორებით იმყოფებოდა, როდესაც რუსეთის მესაზღვრეთა ჯგუფმა მას ცეცხლი გაუხსნეს და ფეხში დაჭრეს. ზაზას დაჭრის მომენტში მისი სამთავისელი მეგობარი მისგან მოშორებით იმყოფებოდა. ფარესაშვილის განმარტებით, მან მხოლოდ ერთი გასროლის ხმა გაიგო. მან ადგილიდან გაქცევა მოახერხა, ზაზა გახელაძე კი რუსმა მესაზღვრეებმა დააკავეს და ახალგორის საავადმყოფოში გადაიყვანეს, საიდანაც მოგვიანებით ცხინვალის საავადმყოფოს საკარანტინო ზონაში მოათავსეს. მედიაში გავრცელებული ინფორმაციით, ზაზა გახელაძის ჯანმრთელობის მდგომარეობა დამაკმაყოფილებელია. 

მოგვიანებით, რუსეთის საგარეო საქმეთა სამინისტრომ და სამხრეთ ოსეთის დე-ფაქტო ხელისუფლების წარმომადგენლებმა განცხადებები გაავრცელეს ზაზა გახელაძის დაკავების ფაქტთან დაკავშირებით. მათი ინფორმაციით, გახელაძემ, რომელიც შეიარაღებული იყო ნახევრად ავტომატური იარაღიდან გადაკვეთა ე.წ. საზღვარი და რუს მესაზღვრეებს ცეცხლი გაუხსნა. აღნიშნულზე რუსეთის სამხედრო მოსამსახურეებმა საპასუხო გასროლა განახორციელეს, რის შედეგადაც გახელაძე ფეხში დაიჭრა. სამხრეთ ოსეთის ე.წ. საგამოძიებო ორგანოებში გახელაძის წინააღმდეგ აღძრულია სისხლის სამართლის საქმე ე.წ. საზღვრის უკანონო გადაკვეთისა და ე.წ. სამხედრო მოსამსახურის სიცოცხლის ხელყოფის მუხლებით. 

ზაზა გახელაძის გარდა, ივლისის თვეშივე, კერძოდ, 3 ივლისს, სამხრეთ ოსეთის ე.წ. ხელისუფლების წარმომადგენლებმა სოფელ აძვის ტერიტორიაზე საქართველოს მოქალაქე, 47 წლის ხვიჩა მღებრიშვილიც დააკავეს. ოჯახის ინფორმაციით, საოკუპაციო ძალების წარმომადგენლებმა მღებრიშვილის მისამართით ცეცხლი გახსნეს. ცხინვალის დე-ფაქტო საგამოძიებო ორგანოების განცხადებით, მღებრიშვილი მათ ტერიტორიაზე ღამურების დასაჭერად იყო გადასული, რათა შემდგომში ღამურები ლუგარის სახელობის საზოგადოებრივი ჯანდაცვის ცენტრისთვის გადაეცა. ხვიჩა მღებრიშვილის მიმართ ასევე, აღძრულია სისხლის სამართლის საქმე და მას ე.წ. საზღვრის უკანონო გადაკვეთას და უკანონო ნადირობას ედავებიან. ხვიჩა მღებრიშვილს ცხინვალის დე-ფაქტომ სასამართლომ ორ-თვიანი წინასწარი პატიმრობა შეუფარდა. 

ოჯახის წევრების ინფორმაციით, მათ მიმართ წაყენებული ბრალდებების სიმძიმის მიუხედავად, გახელაძეს და მღებრიშვილს არ ჰყავთ ადვოკატები, რომლებიც დე-ფაქტო ორგანოების წინაშე მათი ინტერესების სათანადო დაცვას და სამართლებრივ დახმარებას შეძლებდნენ.

რუსეთისა და დე-ფაქტო ხელისუფლების წარმომადგენლების მიერ საქართველოს მოქალაქეთა თავისუფალი გადაადგილების შეზღუდვისა და უკანონო და თვითნებური დაკავების ფაქტები საოკუპაციო ზოლის მიმდებარედ, როგორც სამხრეთ ოსეთის, ისე აფხაზეთის მიმართულებით უკვე არაერთი წელია გრძელდება. ყოველწლიურად ასობით საქართველოს მოქალაქე ხდება ამ დანაშაულის მსხვერპლი, მათ შორის ქალები და ბავშვები. 2011 წლიდან 2019 წლის ჩათვლით, აფხაზეთისა და ცხინვალის რეგიონის/სამხრეთ ოსეთის ე.წ. ადმინისტრაციულ საზღვართან უკანონო დაკავების/გატაცების მსხვერპლი 2818 ადამიანი გახდა. 

რუსეთისა და დე-ფაქტო ხელისუფლების წარმომადგენლების მიერ საქართველოს მოქალაქეების დაკავება ძირითადად ადმინისტრაციული წესით ხდება, რა დროსაც შესაბამისი ოდენობის ჯარიმის გადახდის შემდეგ დაკავებული პირები თავისუფლდებიან. თუმცა, ბოლო წლებში გახშირდა სისხლის სამართლებრივი წესით დაკავების შემთხვევებიც. ასეთ დროს დაკავებული საქართველოს მოქალაქეების მიმართ ბრალის წაყენება და მსჯავრდება რუსეთის სისხლის სამართლის კოდექსის საფუძველზე საქმის სამართლიანი განხილვისა და პროცედურულ გარანტიებზე სათანადო ხელმისაწვდომობის გარეშე ხორციელდება. შედეგად დაკავებულები წლების განმავლობაში რჩებიან ტყვეობაში. დე-ფაქტო ხელისუფლების წარმომადგენლებმა სისხლისსამართლებრივი წესით, ე.წ. საზღვრის უკანონო დაკავების ბრალდებით დააკავეს 2019 წლის 29 სექტემბერს, სოფელ ხურვალეთის მკვიდრი მაია ოთინაშვილი, 2019 წლის 9 ნოემბერს ექიმი ვაჟა გაფრინდაშვილი, 2019 წლის 21 ნოემბერს გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზარდიაანთკარის მცხოვრები, გენადი ბესტაევი. სამწუხაროდ, გენადი ბესტაევი, რომელსაც ცხინვალის დე-ფაქტო სასამართლომ ორი წლით პატიმრობა მიუსაჯა, დღემდე სასჯელს ცხინვალის ციხეში იხდის. 

ე.წ. ადმინისტრაციულ საზღვარზე უკანონო დაკავებების მანკიერი პრაქტიკის პარალელურად ვხვდებით ადამიანის უფლებათა მძიმე დარღვევების შემთხვევებსაც, როგორიცაა სიცოცხლის უფლების ხელყოფა ან/და სხეულის დაზიანებების შემთხვევები. კერძოდ, 2011 წელს ე.წ. ოსმა მესაზღვრეებმა სროლის შედეგად საჩხერის რაიონის სოფელ ჭალოვანის 2 მაცხოვრებელს სხეულის დაზიანებები მიაყენეს. ამასთან, ბოლო რამდენიმე წლის მანძილზე რუსეთის საოკუპაციო რეჟიმმა საქართველოს ოთხი მოქალაქის (დავით ბაშარული, გიგა ოთხოზორიაარჩილ ტატუნაშვილი და ირაკლი კვარაცხელია) სიცოცხლე იმსხვერპლა.  

ზაზა გახელაძის და ხვიჩა მღებრიშვილის დაკავების და ბრალდების საქმეები სხვა ინციდენტებთან ერთად ნათლად მიუთითებს რუსეთის და აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის/ცხინვალის რეგიონის დე-ფაქტო ხელისუფლებათა მხრიდან ადამიანის ფუნდამენტური უფლებების სისტემური ხელყოფის ფაქტებზე.  არსებულ მძიმე უფლებრივ მდგომარეობაზე პასუხისმგებლობა სწორედ  რუსეთის ფედერაციას ეკისრება როგორც ცხინვალის რეგიონის/სამხრეთ ოსეთის და აფხაზეთის ტერიტორიებზე ეფექტიანი კონტროლის განმახორციელებელ სახელმწიფოს. ოკუპირებული ტერიტორიები, ისევე, როგორც დე-ფაქტო ხელისუფლების წარმომადგენელთა ქმედებები უკონტროლო და თვითნებურია, რაც შესაბამისი აქტორების მხრიდან დროულ და სათანადო რეაგირებას საჭიროებს. 

საქართველოს კოალიცია კიდევ ერთხელ უცხადებს მხარდაჭერას დაკავებული გახელაძის და მღებრიშვილის ოჯახის წევრებს და ასევე, მოუწოდებს:

საქართველოს ხელისუფლებას:

  • გამოიყენოს ყველა დიპლომატიური და პოლიტიკური მექანიზმი ზაზა გახელაძის, ხვიჩა მღებრიშვილის და გენადი ბესტაევის დროულად გასათავისუფლებად; ასევე, სხვადასხვა აქტორებთან თანამშრომლობით და მოლაპარაკების გზით უზრუნველყოს დაკავებული გახელაძის და მღებრიშვილისთვის ადვოკატის ყოლის უფლების რეალიზება;
  • დროულად განაახლონ სამუშაო ჯგუფის შეხვედრები ინციდენტების პრევენციისა და მათზე რეაგირების მექანიზმის ფარგლებში, მათ შორის საქართველოს მოქალაქეთა უკანონო დაკავების ფაქტების განსახილველად; 
  • აწარმოოს მოლაპარაკებები ყველა შესაძლო საერთაშორისო ფორმატის გამოყენებით, რათა რუსეთის ფედერაციის მთავრობამ დაუშვას საერთაშორისო მონიტორების სრული და შეუზღუდავი წვდომა საქართველოს ოკუპირებულ ტერიტორიებზე;
  • გამოიყენოს ყველა შესაძლო დიპლომატიური და საერთაშორისო სამართლებრივი მექანიზმი რუსეთის ფედერაციის მიერ საქართველოს ტერიტორიის ოკუპაციის დასრულების და საქართველოს მოქალაქეთა უფლებების ხელყოფის შესაჩერებლად;
  • გაააქტიუროს პატრულირება აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის/ცხინვალის რეგიონის ე.წ. გამყოფი ხაზების გასწვრივ მდებარე იმ სოფლებში, სადაც ფიქსირდება თავისუფლების უკანონო აღკვეთის ფაქტები;
  • უზრუნველყოს ადამიანთა უსაფრთხოება შესაბამისი საინფორმაციო და საგანმანათლებლო საქმიანობით მაღალი რისკის ადგილებში.

რუსეთის ფედერაციას:

  • შეწყვიტოს საქართველოს ტერიტორიის ოკუპაცია, პატივი სცეს საქართველოს სუვერენიტეტსა და ტერიტორიულ მთლიანობას;
  • შეწყვიტოს უკანონო ბორდერიზაცია და ადამიანთა უფლებების მასობრივი დარღვევა, მათ შორის, საქართველოს მოქალაქეთა თავისუფლების უკანონო აღკვეთა და მათი გადაადგილების თავისუფლების უკანონო შეზღუდვა;

საერთაშორისო ორგანიზაციებს: 

  • გაააქტიურონ ძალისხმევა ოკუპირებულ ტერიტორიაზე მათი წარმომადგენლობის მიერ სადამკვირვებლო საქმიანობის განსახორციელებლად და ადამიანის უფლებების მონიტორინგის მექანიზმის შესაქმნელად;
  • გამოიყენონ მათ ხელთ არსებული მექანიზმები ზაზა გახელაძის, ხვიჩა მღებრიშვილის და გენადი ბესტაევის დროულად გასათავისუფლებად; 
  • გაააქტიურონ ძალისხმევა აფხაზეთსა და ცხინვალის რეგიონში/სამხრეთ ოსეთში უფლებების მასობრივი დარღვევის წინააღმდეგ საბრძოლველად;
  • ევროკავშირის სადამკვირვებლო მისიამ ხელი შეუწყოს ინციდენტების პრევენციისა და მათზე რეაგირების მექანიზმის სამუშაო შეხვედრების დროულ განახლებას.

 
სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოსთვის საქართველოს კოალიციის წევრი ორგანიზაციები: 

  1. საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაცია (GYLA)
  2. ადამიანის უფლებათა ცენტრი (HRC)
  3. საერთაშორისო სამართლიანობა (Justice International)
  4. უფლებები საქართველო
  5. ადამიანის უფლებათა პრიორიტეტი
  6. წამების მსხვერპლთა ფსიქოსოციალური და სამედიცინო რეაბილიტაციის ცენტრი (GCRT)
 
„უფლებები საქართველოს“ ორგანიზებით, 16 ივლისს, პლატფორმა Zoom-ის მეშვეობით, მოსამართლეთა დისციპლინური პასუხისმგებლობის საფუძვლების შესახებ ონლაინ დისკუსია გაიმართა. 

დისკუსიის მიზანი იყო მოქმედი ადვოკატებისთვის მოსამართლეთა დისციპლინური პასუხისმგებლობის ახალი საფუძვლების და სადისციპლინო ორგანოების პრაქტიკის გაცნობა, აგრეთვე საკითხის შესახებ ადვოკატების მოსაზრებების მოსმენა. 

დისკუსიის ფარგლებში, „უფლებები საქართველოს“ პროექტის კოორდინატორმა, კახა წიქარიშვილმა, და ექსპერტებმა, ნანა მჭედლიძემ და ელენე სიჭინავამ, მიმოიხილეს მოსამართლეთა დისციპლინური პასუხისმგებლობის საფუძვლები და სადისციპლინო ორგანოების პრაქტიკა, აგრეთვე - ევროსასამართლოს სტანდარტები დისციპლინურ სამართალწარმოებაზე. 

დისკუსია გაიმართა პროექტის „იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს და დამოუკიდებელი ინსპექტორის საქმიანობის მონიტორინგი" ფარგლებში. აღნიშნულ პროექტს „უფლებები საქართველო“ ახორციელებს აშშ-ს საერთაშორისო განვითარების სააგენტოს (USAID) კანონის უზენაესობის მხარდაჭერა საქართველოში (PROLoG) პროგრამის ფარგლებში, რომელიც ხორციელდება აღმოსავლეთ-დასავლეთის მართვის ინსტიტუტის (EWMI) მიერ.
 
 
საერთაშორისო უფლებადაცვითმა ორგანიზაციამ Equality Now-მ, 16 ქართულ არასამთავრობო ორგანიზაციასთან, მათ შორის, „უფლებები საქართველოსთან“ ერთად, გაეროს უნივერსალური პერიოდული მიმოხილვის ფარგლებში (UPR), წარადგინა ანგარიში საქართველოში სექსუალური ძალადობის მსხვერპლთათვის მართლმსაჯულების ხელმისაწვდომობის შესახებ.

ანგარიშში განხილულია საქართველოს სისხლის სამართლის მართლმსაჯულების სისტემასა და კანონმდებლობაში არსებული პრობლემები სექსუალური ძალადობის დანაშაულთან ბრძოლის მიმართულებით, ასევე წარმოდგენილია რეკომენდაციები სექსუალური ძალადობის მსხვერპლთათვის მართლმსაჯულების ხელმისაწვდომობის გაუმჯობესების კუთხით. ანგარიშში აღნიშნულია, რომ სექსუალური ძალადობის აღმოფხვრის მიზნით სისხლის სამართლის მართლმსაჯულების ეფექტიანი მექანიზმების განვითარება მნიშვნელოვანი ნაბიჯია საქართველოში ქალებისა და გოგონების თანასწორობის უზრუნველსაყოფად. 

უნივერსალური პერიოდული მიმოხილვის წინა ციკლის დროს, საქართველომ მიიღო 57 რეკომენდაცია ქალთა უფლებების დაცვის გაძლიერებისა და გაუმჯობესების შესახებ. აქედან, ორი რეკომენდაცია ეხებოდა იმ ზომების გატარებას, რომელიც წაახალისებდა ქალებს, შეეტყობინებინათ მათ მიმართ განხორციელებული სექსუალური ძალადობის შესახებ; ხელს შეუწყობდა ძალადობის მსხვერპლთა დაცვას და დანაშაულის გამოძიების, სისხლისსამართლებრივი დევნისა და დამნაშავეთა დასჯის ეფექტნიანი მექანიზმების უზრუნველყოფას, აგრეთვე - სექსუალური ძალადობის მსხვერპლთა ცენტრების შექმნას. 

ანგარიშში მოიცავს 2015 წლის შემდგომ პერიოდში განვითარებულ მოვლენებს. 

იხილეთ ანგარიში
 
კოალიცია თანასწორობისთვის ეხმიანება აჭარის საზოგადოებრივ მაუწყებელში მიმდინარე შემაშფოთებელ მოვლენებს, რომელიც საზოგადოებრივი მაუწყებლის იდეას და ბოლო წლებში მაუწყებელში შექმნილ პოზიტიურ პრაქტიკას არსებითად აზიანებს და სრულ მხარდაჭერას უცხადებს მაუწყებლის თანამშრომლების ბრძოლას საზოგადოებრივი მაუწყებლისთვის.  
 
ყოვლად დაუშვებელია ის ფაქტი რომ, აჭარის მაუწყებელში თანამშრომლების დევნა გრძელდება მათი კრიტიკული პოზიციების გამო. მენეჯმენტის პოლიტიკასთან შეუგუებლობა ხშირ შემთხვევაში აჭარის მაუწყებლის თანამშრომლებს სამსახურის დაკარგვის, სხვა პოზიციებზე გადაყვანისა და მტრულ და სტრესულ გარემოში მუშაობის ფასად უჯდებათ. თვალშისაცემია, მაუწყებლის თანამშრომლების მიერ დაფუძნებული ალტერნატიული პროფესიული კავშირის საქმინობისთვის ხელშეშლის ნიშნებიც.  
 
აჭარის მაუწყებლის ახალი ხელმძღვანელობის მხრიდან ჟურნალისტების საქმიანობაში მსგავსი ჩარევა მიუღებელია და ინდივიდუალური დასაქმებულების შრომითი უფლებებისა და გამოხატვის თავისუფლების დარღვევის მიღმა, მაუწყებლის დამოუკიდებელ სარედაქციო პოლიტიკას კრიტიკული საფრთხების წინაშე აყენებს. აშკარაა, რომ ახალი მენეჯმენტის პოლიტიკური ინტერესის საგანი სწორედ საინფორმაციო სამსახური გახდა და ბოლო თვეებში მიღებული თვითნებური და უკანონო გადაწყვეტილებების შედეგად, ახალმა მენეჯმენტმა  საინფორმაციო სამსახური თითქმის სრულად გაათავისუფლა კრიტიკულად განწყობილი ჟურნალისტებისა და რედაქტორებისგან და მათი ნაწილი სამსახურიდან გაათავისუფლა, ნაწილი კი სხვა, ნაკლებად გავლენიან პოზიციაზე გადაიყვანა. ბოლო კვირებში საინფორმაციო გამოშვებების შინაარსი ობიექტურობისა და კრიტიკულობის შესუსტების აშკარა ნიშნებს უკვე ატარებს და ახალი მენეჯმენტის მიერ მიღებული გადაწყვეტილებების გავლენა მაუწყებლის მუშაობის შინაარსზე და მიდგომებზე თვალშისაცემი გახდა.
 
აჭარის საზოგადოებრივი მაუწყებელი ბოლო წლებში გამორჩეულად დაბალანსებულ და კრიტიკულ მედია სივრცედ იქცა, რომლის როლი განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია პოლარიზებულ პოლიტიკურ და მედია გარემოში. მეტიც, მაუწყებელი საზოგადოებრივი წუხილების არტიკულირებას და ინტერესის დაცვას, ასევე, ხმაწართმეული ჯგუფებისთვის საჯარო სივრცის მიცემას ახერხებდა, რაც როგორც ჩანს სახელისუფლ ინტერესებისთვის მიუღებელი აღმოჩნდა და 2019 წლის შემდეგ ჩვენ ვხედავთ მაუწყებლის დამოუკიდებლობის და კრიტიკულობის რღვევის აშკარა მცდლობებს და თვითნებურივი  გადაწყვეტილებების ჯაჭვს.   
 
კოალიცია თანასწორობისთვის სოლიდარობას უცხადებს აჭარის საზოგადოებრივი მაუწყებლის ჟურნალისტებს და მოუწოდებს ტელევიზიის მენეჯმენტს შეწყვიტოს ყოველგვარი ანგარიშსწორება და ჟურნალისტების შევიწროება მათი განსხვავებული აზრის გამო.  
დამოუკიდებელი და სანდო სასამართლოს არსებობა არა მხოლოდ კანონის უზენაესობისა და ადამიანის უფლებათა დაცვის, არამედ ქვეყნის ეკონომიკური განვითარების აუცილებელი წინაპირობაა. ქვეყნის დამოუკიდებლობის გამოცხადებიდან თითქმის 30-ე წლისთავზე საქართველოში დამოუკიდებელი სასამართლოს შექმნა კვლავ ვერ ხერხდება. სამწუხაროდ, დღეს ისევ გვიწევს საუბარი პოლიტიკურად მიკერძოებულ მართლმსაჯულებაზე, სასამართლოში არსებულ პოლიტიკურ ზეგავლენებსა და კორუფციაზე. სასამართლო კვლავაც ვერ ასრულებს სხვა სახელისუფლებო შტოების ბოჭვისა და კონტროლის ფუნქციას, ხოლო მართლმსაჯულება შინაარსობრივად დაშორებულია ადამიანის უფლებების სტანდარტებსა და სამართლიანობას. 

საზოგადოებისთვის სიახლე არ არის, რომ ქართული სასამართლო სისტემა კრიზისში იმყოფება და მის მიმართ ნდობის ხარისხი დაბალია. საკანონმდებლო რეფორმის ტალღებმა ის თვისობრივად ვერ შეცვალა, რისი მთავარი მიზეზი სისტემაში არსებული კლანური მმართველობაა. „ქართული ოცნების“ ხელისუფლებაში მოსვლის შემდეგ სასამართლოში ძალაუფლება შეინარჩუნა მოსამართლეთა იგივე ჯგუფმა (კლანმა), რომელიც სისტემას ჯერ კიდევ „ნაციონალური მოძრაობის“ დროს აკონტროლებდა. ეს ჯგუფი გარიგებაში შევიდა ახალ ხელისუფლებასთან და გააგრძელა სასამართლო სისტემის გადაწყობა მისადმი ერთგულების ნიშნით. 2012 წელს ხელისუფლების ცვლილების შემდეგ სასამართლო სისტემაში გაჩენილი განსხვავებული აზრი ნელ-ნელა შემცირდა და ბოლოს გაქრა. სისტემა მიუწვდომელი გახდა ასეთი ადამიანებისთვის, მოსამართლეთა თვითმმართველობა იქცა არა სასამართლოს გაჯანსაღების, არამედ კლანური მმართველობის გაძლიერების მექანიზმად. 

სასამართლო სისტემაში არსებულ მმართველობით კრიზისს ადასტურებს ადგილობრივი და საერთაშორისო ორგანიზაციების  განცხადებები და ანგარიშები.

2018 წლის ბოლოს პარლამენტში წარდგენილმა უზენაესი სასამართლოს მოსამართლეობის კანდიდატთა 10 კაციანმა სიამ და 2019 წლის მეორე ნახევარში უზენაესი სასამართლოს მოსამართლეთა შერჩევის პროცესმა სისტემაში არსებული პრობლემები კიდევ უფრო გამოააშკარავა. 2019 წლის 11 დეკემბერს კოალიციამ მოუწოდა საქართველოს პარალმენტს, რომ მხარი არ დაეჭირა უზენაესი სასამართლოს კანდიდატთა 20 კაციანი სიისათვის, რომელთა აბსოლუტური უმრავლესობა ვერ აკმაყოფილებდა მოსამართლისთვის დადგენილ მოთხოვნებს. ამის მიუხედავად, საკანონმდებლო ორგანომ კლანის მიმართ ლოიალურად განწყობილი 14 პირი უვადოდ განაწესა უმაღლესი ინსტანციის სასამართლოში. 

უზენაესი სასამართლოზე კონტროლის დამყარების შემდეგ, იუსტიციის უმაღლესი საბჭომ უმაღლეს წარმომადგენლობით ორგანოს წარუდგინა უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარის კანდიდატურა, რომელიც გაუმჭვირვალე და ნაჩქარევი პროცესის შედეგად შეირჩა. პარლამენტმა კოალიციის მოწოდების მიუხედავად წარმოდგენილი კანდიდატურას მხარი მაინც დაუჭრა.    

დღესდღეობით კლანური მმართველობის გავლენა უკვე გაცდა საერთო სასამართლოების ფარგლებს და საკონსტიტუციო სასამართლოში გადაინაცვლა. 2020 წლის აპრილსა და მაისში საგანგებო მდგომარეობისა და პანდემიური კრიზისის პირობებში უზენაესი სასამართლოს პლენუმმა ისარგებლა საზოგადოებრივი ყურადღების ნაკლებობით და გაუმჭვირვალე პროცედურებით საკონსტიტუციო სასამართლოს წევრებად ორი ახალი კანდიდატი  - ხვიჩა კიკილაშვილი და ვასილ როინიშვილი შეარჩია, რომელთა კვალიფიკაცია და კეთილსინდისიერება კრიტიკას ვერ უძლებს. მათი დანიშვნის მთავარი კრიტერიუმი ამ შემთხვევაშიც კლანის მიმართ ერთგულებაა. 

ამის გათვალისწინებით, კოალიცია „დამოუკიდებელი და გამჭვირვალე მართლმსაჯულებისათვის“ მიიჩნევს, რომ სასამართლო რეფორმა ჩიხშია შესული. სასამართლო სისტემის გაჯანსაღება შეუძლებელია პრობლემის აღიარებისა და მისთვის სახელის დარქმევის გარეშე. აქედან გამომდინარე, კოალიცია მოუწოდებს საქართველოს პარლამენტს მხარი დაუჭიროს ინიცირებული დადგენილებას საქართველოს სასამართლო სისტემაში კლანური მმართველობის აღიარების თაობაზე და საზოგადოებასთან ერთად გადადგას ნაბიჯები კლანური მმართველობის აღმოფხვრისა და სასამართლო სისტემის რეალური რეფორმირებისკენ. 
 
 
 
 
2020 წლის მეორე ნახევარში, გაეროს ბავშვის უფლებათა კომიტეტი, რიგით მეთვრამეტე სესიაზე (კონვენციის ხელმომწერი სახელმწიფოთა კონფერენცია), კომიტეტის 9 ახალ წევრს ირჩევს. მონაწილე სახელმწიფოები კომიტეტის მომავალ კანდიდატებს გამჭვირვალე და ღია კონკურსის წესით არჩევენ და წარუდგენენ კომიტეტს. საქართველომ კომიტეტის წევრობის კანდიდატად წარადგინა საქართველოს პარლამენტის ადამიანის უფლებათა და სამოქალაქო ინტეგრაციის კომიტეტის თავმჯდომარე, სოფიო კილაძე. 
 
წინამდებარე განცხადებაზე ხელმომწერი ორგანიზაციები მივიჩნევთ, რომ სახელმწიფომ ბავშვის უფლებათა კომიტეტის წევრობის კანდიდატის შერჩევისას უგულებელყო გაეროს რეკომენდაციები კანდიდატის შერჩევის პროცედურასთან დაკავშირებით და ამასთან, კომიტეტის წევრობის კანდიდატად წარადგინა სოფიო კილაძე, რომელიც, ჩვენი შეფასებით, არ გამოირჩევა თანასწორობისა და ადამიანის უფლებების მაღალი რწმენითა და  პატივისცემით. ქალბატონი კილაძე  ადამიანის უფლებებისა და სამოქალაქო ინტეგრაციის კომიტეტის თავმჯდომარედ ყოფნის პერიოდში გამოირჩევა ჰომოფობიური განწყობებით და ზოგადად უმცირესობების უფლებების არაღიარების და არასათანადო მხარდაჭერის პრობლემური გამოცდილებით. ხელმომწერი ორგანიზაციები ვთვლით, რომ სამოქალაქო საზოგადოების პოზიცია ცნობილი უნდა იყოს კომიტეტისთვის გადაწყვეტილების მიღებამდე. სწორედ ამის გამო გიზიარებთ ჩვენი პოზიციის დასაბუთებას და გთხოვთ, რომ გადაწყვეტილების მიღების დროს ის გაითვალისწინოთ. 
 
მიგვაჩნია, რომ საქართველოს პარლამენტის ადამიანის უფლებათა და სამოქალაქო ინტეგრაციის კომიტეტის ხელმძღვანელი, ქალბატონო სოფიო კილაძე არ უნდა იყოს არჩეული გაეროს ბავშვის უფლებათა კომიტეტის წევრად, რადგან არც მისი კვალიფიკაცია, არც რეპუტაცია და ადამიანის უფლებების რწმენა, ასევე კანდიდატის შერჩევის პროცესში1  გაეროს რეკომენდაციების აშკარა დარღვევა, არ იძლევა მისი შერჩევის საფუძველსა და ლეგიტიმაციას.  
 
შერჩევის პროცედურის ღიაობისა და გამჭვირვალების პრინციპების დარღვევა. კომიტეტი ითვალისწინებს კანდიდატების შერჩევის ღიაობისა და გამჭვირვალობის პროცედურასა და პრინციპებს და ამ მიზნით ადგენს, რომ მნიშვნელოვანია კანდიდატებთან მოხდეს გასაუბრება, რომელიც იქნება საჯარო და ყველა დაინტერესებულ კანდიდატს მისცემს კონკურსში მონაწილეობის მიღების შესაძლებლობას. გაერო ითხოვს, რომ ეს პროცესი  ითვალისწინებდეს ღია კონკურსის ჩატარებას და მოთხოვნას, რომ უნდა შეირჩეს ის კანდიდატი, რომელიც ყველაზე მეტად აკმაყოფილებს მაღალ მორალურ სტანდარტებს და აქვს ცოდნა და გამოცდილება კონკრეტულ სფეროში. სამწუხაროდ,  საქართველოს მთავრობამ არ გაითვალისწინა აღნიშნული რეკომენდაცია და  ბავშვის უფლებათა კომიტეტის წევრობის კანდიდატად სოფიო კილაძის შერჩევა მოხდა საზოგადოებისაგან ფარულად. მეტიც, კანდიდატის შერჩევის პროცედურების დაწყების შესახებ მთავრობამ ინფორმაციაც კი არ გახადა საჯარო. სამოქალაქო საზოგადოების ორგანიზაციებისთვის ეს ინფორმაცია არ გაუზიარებია სახელმწოფოს. უკვე შერჩეული კანდიდატის შესახებ სამოქალაქო საზოგადოებამ მხოლოდ ადამიანის უფლებათა უმაღლესი კომისრის ოფიციალური გვერდიდან, მას შემდეგ გაიგო, რაც უკვე წარდგენილი იყო კანდიდატი. გაუმჭვირვალე შერჩევის პროცედურების გამო, არავის მიეცა შესაძლებლობა ასევე განხილულიყო კანდიდატად აღნიშნულ პოზიციაზე. მოცემულ შემთხვევაში, აშკარაა, რომ სახელმწიფოს მხრიდან კანდიდატის შერჩევისას პროცედურა და ამ კუთხით გაეროს მიერ დადგენილი რეკომენდაციები არსებითად დაირღვა.
 
ბავშვის უფლებათა სფეროში სათანადო გამოცდილების არ ქონა. გარდა პროცედურების უხეში დარღვევისა, კანდიდატი, რომელიც დასახელდა სახელმწიფოს მხრიდან, ვერ აკმაყოფილებს ისეთ მნიშვნელოვან კრიტერიუმს, როგორიცაა მაღალი ექსპერტული ცოდნა ბავშვის უფლებების დაცვის სფეროში. მიუხედავად იმისა, რომ სოფიო კილაძე არის ერთ-ერთი ავტორი ორი საკანონმდებლო ინიციატივის, ბავშვის უფლებათა კოდექსისა და სოციალური მუშაობის შესახებ კანონის, მას არ აქვს მაღალი ექსპერტული ცოდნა ბავშვის უფლებების დაცვის სფეროში. სოფიო კილაძის წარსული გამოცდილება არ ფარავს ბავშვთა უფლებების სფეროს, მას არ აქვს აკადემიური ან სხვა სახის სამეცნიერო სამუშაოები ჩატარებული ამ მიმართულებით, რაც დაადასტურებდა მის საექსპერტო და უფლებადაცვით გამოცდილებას, რომელიც ამ საპასუხისმგებლო თანამდებობაზე მოეთხოვება კომიტეტის წევრობის კანდიდატს.  
ამასთან, სოფიო კილაძემ ბავშვთა უფლებებზე მომუშავე ორგანიზაციები და კოალიცია ბავშვებისა და ახალგაზრდებისათვის, რომელიც აერთიანებს ქვეყანაში ბავშვის უფლებების დაცვაზე მომუშავე თითქმის ყველა ორგანიზაციას (49 ორგანიზაცია), არ ჩართო ბავშვის უფლებების კოდექსის შემუშავებისა და განხილვის პროცესში, რის გამოც სამოქალაქო საზოგადოება იძულებული გახდა საჯაროდ გამოეთქვა უკმაყოფილება და მოეთხოვა სამოქალაქო სექტორის პროცესში ჩართვა . მოთხოვნის მიუხედავად, პროცესში არ იყვნენ ჩართულები თავად ბავშვები.
 
ქალბატონი კილაძის რეზიუმეში აღნიშნულია, რომ ის არის ფართომასშტაბიანი კამპანიის ავტორი, რომელიც მთელი საქართველოს მასშტაბით ხორციელდება და ემსახურება ბავშვების უფლებების მხარდაჭერასა და სოლიდარობას. სინამდვილეში ქალბატონი კილაძის მონაწილეობით გაიმართა სამი ღონისძიება (წელიწადში ერთი). სამწუხაროდ, აღნიშნული ერთჯერადი ღონისძიებები ვერ ჩაითვლება იმის მტკიცებულებად, რომ სოფიო კილაძეს აქვს ბავშვის უფლებების სფეროში შესაბამისი ექსპერტული გამოცდილება. 
 
ინტერესთა კონფლიქტის თავიდან არიდება და კანდიდატის დამოუკიდებლობის პრინციპის დარღვევა. აღნიშნული რეკომენდაცია ასევე უგულებელყოფილია სახელმწიფოს მხრიდან. სოფიო კილაძესთან დაკავშირებით სახეზეა ინტერესთა კონფლიქტი, რის გამოც ის ვერ ჩაითვლება დამოუკიდებელ კანდიდატად. სოფიო კილაძე დღესაც და კანდიდატად შერჩევის დროსაც იკავებდა პარლამენტის წევრის მანდატს, მას არ დაუტოვებია ეს მანდატი, რის გამოც არ შეიძლება ჩაითვალოს დამოუკიდებელ კანდიდატად. ამასთან, ის არის მმართველი პოლიტიკური პარტიის წევრი და დღემდე არის ქართული ოცნება - დემოკრატიული საქართველოს პოლიტსაბჭოს წევრი2.
 
რეპუტაციული მოთხოვნის დარღვევა და ურთიერთობა სამოქალაქო სექტორთან. სახელმწიფოს მიერ წარმოდგენილი კანდიდატი გამოირჩევა სამოქალაქო სექტორთან ღია და ცხადი დაპირისპირებით. ის სიტყვიერად თავს ესხმის უფლებადამცველებს, შედის კონფრონტაციაში ადამიანის უფლებათა აქტივისტებთან, გამოირჩევა ჰომოფობიური და სხვაგვარი დისკრიმინაციული განწყობებით. მას აქვს მილიტარისტული მოტივები ბავშვებთან დაკავშირებით და მიაჩნია, რომ სახელმწიფომ ბავშვებში უნდა ჩადოს ინვესტიცია რომ გახდნენ ჯარისკაცები და ემსახურონ ქვეყნის სამხედრო ძალებს3. განსაკუთრებით უნდა აღინიშნოს მისი უარყოფითი დამოკიდებულება ლგბტქ თემის მიმართ. აღნიშნული ფაქტები აღწერილია სხვადასხვა საერთაშორისო და ადგილობრივი ორგანიზაციების განცხადებებში და ფართოდ არის გაშუქებული არაერთი მედია საშუალების მიერ. აღნიშნულის გამო საზოგადოებამ არაერთ პროტესტის ფორმას მიმართა4
 
სამოქალაქო სექტორი უაღრესად მნიშვნელოვანად მიიჩნევს გაეროს ბავშვის უფლებათა კომიტეტის როლს ბავშვთა უფლებების დაცვის სტანდარტების განვითარებაში. სწორედ აქედან გამომდინარე, აუცილებელია ქვეყნის წარმომადგენელი პირნათლად, დამოუკიდებლად და მაღალპროფესიონალურად ემსახურებოდეს, როგორც საკუთარი ქვეყნის, ისე კონვენციის მონაწილე ყველა ქვეყნის ბავშვების ინტერესებს. ამასთან, უკიდურესად მნიშვნელოვანია კანდიდატის შერჩევისას უპირატესი ყურადღება მიექცეს მის რეპუტაციას და დამოკიდებულებას სამოქალაქო სექტორთან. მისთვის მთავარი უნდა იყოს დემოკრატიული ღირებულებები და უმცირესობათა დაცვის უპირატესი ინტერესი, განსაკუთრებით სხვადასხვა უმცირესობათა წარმომადგენელი ბავშვების, მათ შორის, ლგბტქ თემის, შეზღუდული შესაძლებლობის, ეთნიკური და რელიგიური უმცირესობის წარმომადგენელი ბავშვების საუკეთესო ინტერესების დაცვა.
 
წინამდებარე განცხადებაზე ხელმომწერი ორგანიზაციები (52 ორგანიზაცია), მოგმართავთ თხოვნით, გაითვალისწინოთ ადგილობრივი და საერთაშორისო ორგანიზაციების კრიტიკული შეფასებები კომიტეტის წევრების არჩევის პროცესში და არ დაუშვათ ქალბატონი სოფიო კილაძის შერჩევა ამ პოზიციაზე. საჭიროების შემთხვევაში ჩვენ მზად ვართ დამატებითი კორესპონდენციისა და კომუნიკაციისთვის. 
 
ხელმომწერები:

1. კოალიცია ბავშვებისა და ახალგაზრდებისათვის - 24 ხელმომწერი ორგანიზაცია5;
 
კოალიცია თანასწორობისთვის - აერთიანებს 11 არასამთავრობო ორგანიზაციას6
 
2. პარტნიორობა ადამიანის უფლებებისთვის (PHR); 
3. ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაცია (GYLA);
4. ღია საზოგადოების ფონდი (OSGF); 
5. ადამიანის უფლებების სწავლებისა და მონიტორინგის ცენტრი (EMC); 
6. უფლებები საქართველო; 
7. კავშირი „საფარი“; 
8. ქალთა ინიციატივების მხარდამჭერი ჯგუფი (WISG); 
9. საქართველოს დემოკრატიული ინიციატივა (GDI); 
10. ტოლერანტობის და მრავალფეროვნების ინსტიტუტი (TDI); 
11. ადამიანის უფლებათა ცენტრი(HRC); 
12. თანასწორობის მოძრაობა;
 
სხვა ორგანიზაციები: 
 
13. საერთაშორისო გამჭვირვალობა საქართველო (TI); 
14. სამართლიანი არჩევნებისა და დემოკრატიის საერთაშორისო საზოგადოება (ISFED);
15. ქალები საერთო მომავლისთვის (WECF) საქართველო;
16. მოძრაობა ხელმისაწვდომი გარემო ყველასათვის (MAEE);
17. თბილისი პრაიდი - Tbilisi Pride; 
18. იდენტობა-youth; 
19. ქვიარ ასოციაცია „თემიდა“;
20. ფემინისტების დამოუკიდებელი ჯგუფი;
21. საქართველოს პორტიჯის ასოციაცია; 
22. მედიის განვითარების ფონდი (MDF);
23. დემოკრატიისა და უსაფრთხო განვითარების ინსტიტუტი (IDSD);
24. ცენტრი „ემპათია“;
25. ქალთა ფონდი საქართველოში; 
26. ოჯახები დისკრიმინაციის წინააღმდეგ (FAD);
27. საქართველოს ფსიქიკური ჯანმრთელობის ასოციაცია; 
28. კავშირი ქალი და რეალობა; 
29. საქართველოს დაუნის სინდრომის ასოციაცია.



 1 https://www.ohchr.org/Documents/Publications/HR_PUB_15_2_TB%20Handbook_EN.pdf; 
https://www.childrightsconnect.org/wp-content/uploads/2013/09/Fact-sheet-CRC-Elections_ChildRightsConnect_-English.pdf; 
https://www.childrightsconnect.org/wp-content/uploads/2018/12/Summary-Report_TB-Net-Event-on-Treaty-Body-Elections_15November2018.pdf 
  http://ccy.ge/koalicia-ekhmianeba-sofio-kiladzis-mkhridan-gamotqmul-braldebebs-samoqalaqo-sazogadoebis-mimart/
 2 http://www.parliament.ge/ge/mp/5662
 3 https://bit.ly/2BcK7mk
 4 კოალიცია თანასწორობისთვის გამოეხმაურა სოფიო კილაძის დისკრიმინაციულ და ჰომოფობიურ განცხადებას, რომ ის არ აპირებს დაიცვას სექსუალური უმცირესობის წარმომადგენლები და მიაჩნია, რომ პირადად მისი გადასაწყვეტია დაიცავს თუ არა სექსუალური უმცირესობების წარმომადგენლებს. აღნიშნულ თემას დიდი პროტესტი მოჰყვა ქვეყანაში-https://bit.ly/3cNY5YW http://equalitycoalition.ge/article/25; https://bit.ly/2YqQmee;
სოფიო კილაძის გადადგომის მოთხოვნით შეიქმნა პეტიცია ლგბტქ თემაზე მომუშავე ორგანიზაციების მიერ-
 https://bit.ly/2AbOPk8;
სოფიო კილაძემ თავის ოფიციალურ ფეისბუქ გვერდზე გამოხატვის თავისუფლება უკანონოდ შეუზღუდა ლგბტქ თემის წევრს, რაც სასამართლო დავის პერიოდში აღმოიფხვრა-https://ghn.ge/news/217222?fbclid=IwAR338e2UEw1JlykcnCRC2W_4eCPzlCuM8NvBFHG4iFicDBsUs9gkrW-3Oew;
სოფიო კილაძე იყენებს სიძულვილის ენას ლგბტქ თემის მიმართ, რაც არაერთხელ გახდა საზოგადოების მხრიდან მისი გაკიცხვის მიზეზი, და რის გამოც სამოქალაქო სექტორი მის გადადგომას ითხოვდა ადამიანის უფლებების და სამოქალაქო ინტეგრაციის საპარლამენტო კომიტეტის თავმჯდომარეობიდან-https://bit.ly/2BLMsVm; https://bit.ly/30sjaFN;
ქალბატონი კილაძე სიტყვიერად თავს ესხმის ადამიანის უფლებათა დამცველებს, რა დროსაც იყენებს საკუთარ ძალაუფლებას და უზღუდავს მათ გამოხატვის თავისუფლებას.  აღნიშნული ფაქტები ასევე გახდა საერთაშორისო და ადგილობრივი ორგანიზაციების პროტესტის საგანი. სამოქალაქო საზოგადოებაზე სოფიო კილაძის თავდასხმის გამო არასამთავრობო ორგანიზაციები იძულებულები გახდნენ მისი გადადგომის მოთხოვნით აქციები გაემართათ-https://bit.ly/2AYnl1q; https://bit.ly/30t0568, 
https://www.radiotavisupleba.ge/a/29752578.html/, https://phrgeorgia.wordpress.com/2018/05/01/phr-16333/, https://bit.ly/2UwpWXf;
სოფიო კილაძის დისკრიმინაციულ და შეურაცხმყოფელ თავდასხმებს უფლებადამცველებზე გამოეხმაურა ქვეყანაში თანასწორობისა და დისკრიმინაციისგან ადამიანების დაცვის მიზნით შექმნილი ყველაზე დიდი კოალიცია ,,თანასწორობის კოალიცია“ და დაგმო მისი მიდგომები უფლებადამცველების მიმართ-https://bit.ly/2AkrEnD; 
სოფიო კილაძის მიერ პარლამენტის წევრის ეთიკის ნორმების დარღვევის გამო, ორგანიზაცია პარტნიორობა ადამიანის უფლებებისთვის (PHR) იძულებული გახდა საჩივრით მიემართა პარლამენტისთვის, რათა ემსჯელათ დეპუტატის მხრიდან ეთიკის ნორმების დარღვევაზე-https://bit.ly/3hdvhfF; 
სოფიო კილაძის უფლებადამცველებზე თავდასხმას გამოეხმაურა ადამიანის უფლებათა სახლი (Human Rights House) არაერთ ქვეყანაში-https://hrht.ge/en/defamatory-and-degrading-statements-towards-human-rights-defenders-by-the-chair-of-the-human-rights-committee-are-alarming/;
5 http://ccy.ge/wevrebi/
6 http://equalitycoalition.ge/article 
 
უფლებები საქართველო“ ეხმიანება იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს არამოსამართლე წევრის, ნაზი ჯანეზაშვილის მიმართ გამოთქმულ განცხადებებს და მიიჩნევს, რომ მისი მხრიდან ყოფილი თანამებრძოლის მიერ შესაძლო კანონსაწინააღმდეგო ქმედებებზე მითითება ხაზს უსვამს ნაზი ჯანეზაშვილის პასუხისმგებლიანობასა და ობიექტურობას, ემსახურება კანონის უზენაესობის ერთგულებას და არა ინდივიდებზე თავდასხმას. 
 
სასამართლო სისტემაში შესაძლო კანონდარღვევების აღმოჩენა და მათზე მითითება იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს წევრის არა უფლება, არამედ ვალდებულებაა, შესაბამისად, ნაზი ჯანეზაშვილის მიერ ამ ვალდებულების კეთილსინდისიერად შესრულება მხოლოდ პატივისცემას იმსახურებს.
 
„უფლებები საქართველო“ მიმდინარე პროცესებთან მიმართებაში აბსოლუტურ მხარდაჭერას უცხადებს იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს არამოსამართლე წევრს, ნაზი ჯანეზაშვილს და მოუწოდებს ყველას, საკითხის შეფასებისას იხელმძღვანელონ კანონის, ეთიკის და მორალური პრინციპების დაცვით, თავი შეიკავონ ნაზი ჯანეზაშვილისთვის პირადი და პროფესიული შეურაცხყოფისაგან.
 
,,უფლებები საქართველო“ მიესალმება საქართველოს ფინანსური მონიტორინგის სამსახურის უფროსის მიერ გამოცემული 2020 წლის 5 ივნისს ბრძანება №2-ში იმ დებულების გათვალისწინებას, რომელიც გულისხმობს უცხო ქვეყნის მოქალაქის შემთხვევაში ვერიფიკაციის განხორციელებას დროებითი საიდენტიფიკაციო მოწმობის საფუძველზე. 

აღსანიშნავია ის გარემოება, რომ ,,უფლებები საქართველოს“ პრაქტიკაში არაერთხელ ყოფილა შემთხვევა, როდესაც საქართველოში არსებული ბანკები თავშესაფრის მაძიებლებს უარს ეუბნებოდნენ საბანკო ანგარიშის გახსნაზე, რის გამოც, ,,უფლებები საქართველომ“ არაერთხელ მიმართა საქართველოს ბანკებს, მათ შორის, საქართველოს ეროვნულ ბანკს განცხადებით, სადაც მოითხოვდა თავშესაფრის მაძიებლებისათვის საბანკო ანგარიშის გახსნას დროებითი საიდენტიფიკაციო მოწმობის საფუძველზე. მიუხედავად ცალკეული წარმატებული საქმეებისა, მნიშვნელოვანია, რომ ნორმატიულად იყოს გამყარებული უცხო ქვეყნის მოქალაქის ვერიფიკაციისათვის დადგენილი შესაბამისი დოკუმენტების კატეგორიები.

,,უფლებები საქართველო“ გამოთქვამს იმედს, რომ აღარ შეფერხდება საქართველოში არსებული ბანკების მიერ თავშესაფრის მაძიებლებისათვის დროებითი საიდენტიფიკაციო მოწმობის საფუძველზე საბანკო ანგარიშების გახსნის პროცესი.

,,უფლებები საქართველო“ ლტოლვილების, თავშესაფრის მაძიებლებისა და ჰუმანიტარული სტატუსის მქონე პირების დაცვას 2019 წლიდან, გაეროს ლტოლვილთა უმაღლესი კომისარიატის (UNHCR) დაფინანსებით მიმდინარე პროექტის ფარგლებში ახორციელებს. 
 
როგორც დღეს საზოგადოებისთვის გახდა ცნობილი, ადამიანის უფლებების სწავლებისა დამონიტორინგის ცენტრის (EMC) ერთ-ერთი დირექტორი, თამთა მიქელაძე 30 მაისს დაწყებული გამოძიების ფარგლებში გამოსაკითხი პირის სტატუსით სუს-მა დაიბარა. Სუს-ის ზოგადი განმარტებით, გამოძიება შეეხება რასობრივ დისკრიმინაციას, რადგან გარკვეული პირები ცდილობენ ქვემო ქართლის და კახეთის რეგიონში ეთნიკურ ქართველებსა და აზერბაიჯანელებს შორის შუღლის გაღვივებას.
 
სუს-ის მიერ გამოძიების დაწყება ბუნდოვანი ამოცანით, ხოლო შედეგად, არასამთავრობო ორგანიზაციის ხელმძღვანელის გამოკითხვაზე დაბარება, შეიძლება აღიქმებოდეს როგორც მინიშნება და გაფრთხილება სამოქალაქო აქტივისტების მიმართ. ეს განსაკუთრებით პრობლემურია, იმ პირობებში, როცა ჩვენს სახელმწიფოში სამართლის უზენაესობა და ძალოვანი სტრუქტურების ჭარბი ძალაუფლებასაპარლამენტო თუ სასამართლო კონტროლის მიღმა ისედაც დიდი გამოწვევაა და ხშირად სამოქალაქოსაზოგადოება კონტროლისა თუ გაწონასწორების ერთადერთ ცენტრს წარმოადგენს. 
 
აღნიშნული პრაქტიკა სახიფათოა იმის გამოც, რომ, დიდი ალბათობით, სუს-ი მოითხოვს გაფორმდეს გაუთქმელობის ხელწერილი, რაც შეუძლებელს გახდის არამხოლოდ არასამთავრობო ორგანიზაციის ხელმძღვანელის ამ კონტექსტში გამოძიებაზე დაბარების ფაქტის მართებულობაზე ეფექტიან მსჯელობას, არამედ, თამთა მიქელაძე, რომელიც ეთნიკურ უმცირესობათა პრობლემებზე საზოგადოების ინფორმირებისთვის კრიტიკულად მნიშვნელოვანი აქტივისტი, მოკლებული იქნება შესაძლებლობას, საზოგადოებას თავისუფლად, შეუზღუდავი სახით მიაწოდოს ხელისუფლების ალტერნატიული ინფორმაცია.
 
ეს შემთხვევა კიდევ ერთხელ გვაძლევს საფუძველს, შევახსენოთ ხელისუფლებას, რომ არასამთავრობო ორგანიზაციები წარმოადგენენ არა პრობლემის წყაროს არამედ პრობლემის მამხილებელ აქტორებს, რომლებიც  გონიერმა ხელისუფლებამ უნდა განიხილოს საკუთარ მოკავშირედ პრობლემის ძირეულიაღმოფხვრის საქმეში. 
 
 
 
  • ინფორმაციის თავისუფლების განვითარების ინსტიტუტი (IDFI)
  • საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაცია (GYLA)
  • სამართლიანი არჩევნებისა და დემოკრატიის საერთაშორისო საზოგადოება (ISFED)
  • საერთაშორისო გამჭვირვალობა საქართველო (TI)
  • საქართველოს დემოკრატიული მმართველობის ინიციატივა (GDI)
  • ღია საზოგადოების ფონდი (OSGF)
  • უფლებები საქართველო