მიმდინარე წლის ოქტომბერ-ნოემბერში ორგანიზაცია კონსტიტუციის 42- მუხლმა გამოითხოვა ინფორმაცია  საქართველოს უზენაესი სასამართლოს პალატებში მოსამართლეთა შორის საქმეთა განაწილების შესახებ, რომლის საფუძველზეც გამოიკვეთა, რომ 2008-2015 წლებში უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ პალატაში სისტემატურად ირღვეოდა საქმეთა განაწილების წესი, კერძოდ, ამ წლების განმავლობაში პალატის ერთ-ერთ კოლეგიაში შესული ყველა საქმე ეწერებოდა მხოლოდ ერთ მომხსენებელ მოსამართლეს.  

 კონტიტუციის 42- მუხლმა ინფორმაცია გამოითხოვა 2002 წლიდან დღემდე უზენაეს სასამართლოში შესულ და განაწილებულ საქმეებზე და მიღებული ინფორმაციის საფუძველზე გამოიკვეთა შემდეგი საინტერესო ფაქტი:

2008 წლიდან 2015 წლის ჩათვლით ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის მოსამართლე ნათია წკეპლაძემ სულ განიხილა 1653 საკასაციო საჩივარი და მომხსენებელი მოსამართლე იყო ყველა ამ საქმეზე, ერთის გარდა. აღნიშნული ნიშნავს, რომ ამ კოლეგიაში შესული ყველა საქმე მოხსენებისთვის ეწერებოდა მხოლოდ ნათია წკეპლაძეს და არ ეწერებოდა კოლეგიის სხვა წევრებს. აღნიშნულ პერიოდში მოქმედი საქართველოს კანონმდებლობა (უზენაესი სასამართლოს აპარატის რეგლამენტის მე-7 მუხლი) ითვალისწინებდა მოსამართლეთა შორის საქმეთა გადანაწილებას შემოსვლის თანიმდევრობის მიხედვით.

აღსანიშნავია, რომ მიღებული სტატისტიკური ინფორმაციის თანახმად, 2002 წლიდან დღემდე  საქმეთა განაწილების ასეთი რეჟიმი ნათია წკეპლაძის გარდა არ ფიქსირდება უზენაესი სასმართლოს 36 მოსამართლიდან, არც ერთი სხვა მოსამართლის მიმართ.

საქმეთა განაწილების ასეთი სქემა შემაშფოთებელია რამდენიმე მიზეზის გამო, კერძოდ:

1.            იმ შემთხვევაში, თუ სახეზეა საქმეთა განაწილების წესის სისტემატური დარღვევა, გასარკვევია რა არის ამის მიზეზი და რა შეიძლება იყოს მისი სამართლებრივი შედეგი; საქმის განაწილების წესის ასეთ მასშტაბურ დარღვევას შეიძლება მოჰყვეს შესაბამისი თანამდებობის პირების (მათ შორის იმჟამინდელი პალატის თავმჯდომარის, მიხეილ ჩინჩალაძის) სამართლებრივი (სისხლის ან დისციპლინური) პასუხისმგებლობა. ეს საკითხი ასევე ეხება უზენაესი სასამართლოს წევრობის კანდიდატებს შოთა გეწაძეს და გიორგი მიქაუტაძეს, რომლებიც სხვადასხვა დროს ასრულებდნენ პალატის სამდივნოს უფროსის მოვალეობას, ხოლო უზენაესი სასამართლოს აპარატის მაშინდელი რეგლამენტის მე-7 მუხლით, მოსამართლეთა შორის საქმეთა განაწილება შედიოდა პალატის სამდივნოს ფუნქციებში.

2. საკითხი ასევე მნიშვნელოვანია სასამართლოში არსებული პრობლემების გაანალიზების კუთხით, ვინაიდან ცნობილია, რომ ნათია წკეპლაძე პროფესიულ წრეებში მოიაზრებოდა დაუმორჩილებელ მოსამართლედ და გასარკვევია ხომ არ ხდებოდა ამ გზით მისი ჩამოცილება ისეთი კატეგორიის საქმეებიდან, სადაც სახეზე იყო მომეტებული სახელმწიფო ინტერესი და მისთვის ამ თვალსაზრისით უმნიშვნელო საქმეების დაწერა. ფაქტობრივად ცალკე კოლეგია შეიქმნა და ფუნქციონირებდა სპეციალურად ნათია წკეპლაძისათვის, სადაც მხოლოდ ის იყო მომხსენებელი.

3. საკითხი სიმპტომატურად ასახავს სასამართლო სისტემაში არსებულ მნიშვნელოვან პრობლემას, კერძოდ საქმეთა განაწილების სისტემით მანიპულირებას: 2017 წელს კონსტიტუციის 42- მუხლის მიერ ჩატარებული გამოკითხვაში, რომელიც ეხებოდა სასამართლოს დამოუკიდებლობის ხელისშემშლელ ფაქტორებს, რესპოდენტებმა, მათ შორის მოქმედმა მოსამართლეებმაც აღნიშნეს, რომ სასამართლო სისტემაში ადგილი აქვს საქმეთა განაწილების სისტემით მანიპულირებას კონკრეტულ საქმეებზე ზეგავლენის მოხდენის მიზნით[1]. შესაბამისად, სასამართლო სისტემაში საქმეთა განაწილებით შესაძლო მანიპულირების საკითხი უფრო მასშტაბურია და უფრო სიღრმისეულ კვლევას საჭიროებს.

4. იურიდიულ კომიტეტში გასაუბრებაზე უზენაესი სასამართლოს მოსამართლეობის კანდიდატებს - ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის მოსამართლეებს მაია ვაჩაძეს (19:37 წუთზე)  და ნუგზარ სხირტლაძეს (17:52 წუთზე) ეთხოვათ განემარტათ საქმეთა ასეთი განაწილების მიზეზი. ორივე კანდიდატმა მიუთითა, რომ ეს, სავარაუდოდ, გამოწვეული იყო მოსამართლეთა შორის პირადი ურთიერთობებით, რომლის დეტალების გამჟღავნება მათ არ ისურვეს.  აღსანიშნავია, რომ საქართველოს კანონმდებლობა მოსამართლეთა შორის საქმეთა განაწილების წესიდან გადახვევას მოსამართლეთა პირადი ურთიერთობების გამო არ ითვალისწინებს.

ნებისმიერ შემთხვევაში, ვფიქრობთ უზენაესი სასამართლოს მიერ მოწოდებული ეს ინფორმაცია ბევრ კითხვის ნიშნებს აჩენს და მნიშვნელოვნად მიგვაჩნია, ამ კითხვებზე, პირველ რიგში, განმარტებები გააკეთოს თავად უზენაესმა სასამართლომ, ხოლო კანონდარღვევის აღმოჩენის შემთხვევაში, მასალები უნდა გადაეგზავნოს შესაბამის ორგანოებს რეაგირებისთვის.

 

 

 



[1] იხ. კონსტიტუციის 42-ე მუხლი, სასამართლო დამოუკიდებლობის ხელისშემშლელი ფაქტორების თაობაზე პრაქტიკოსი იურისტების აზრის კვლევა https://article42.ge/ka/kvlevebi/article/64560-2005-2016-tslebshi-sasamarthlos-damoukideblobis-khelisshemshleli-faqtorebis-thaobaze-praqtikosi-iuristebis-azris-kvleva

სახელმწიფოში მიმდინარე დაძაბული პოლიტიკური პროცესების ფონზე მოვუწოდებთ ხელისუფლებას:

 

უარი თქვას აქციის მონაწილეთა მიმართებით ძალის გამოყენების ნებისმიერ ფორმასა და სიტუაციის ესკალაციაზე, რამაც შესაძლოა გამოიწვიოს სრული პოლიტიკური დესტაბილიზაცია და მოვლენათა შემდგომი განვითარება ყოველგვარი სამართლებრივი ჩარჩოების მიღმა მოაქციოს.

 

საერთაშორისო ორგანიზაციების მითითებების შესაბამისად იმოქმედოს კონსტიტუციის ფარგლებში დემოკრატიული პრინციპების მიხედვით, საზოგადოებრივი წესრიგის შენარჩუნების მიზნით. მიიღოს პრევენციული ზომები სამართალდამცავების მხრიდან საკუთარი უფლებამოსილების გადაჭარბების ყოველგვარი რისკის გასანეიტრალებლად.

 

იმოქმედოს პოლიტიკური ანგარიშვალდებულების შესაბამისად, აწარმოოს კონსტრუქციული დიალოგი ოპოზიციასთან და სამოქალაქო საზოგადოებასთან და მათი ჩართულობით უზრუნველყოფით დაიწყოს მუშაობა პროპორციულ საარჩევნო სისტემაზე გადასასვლელად.

 

საქართველოს დემოკრატიული ინიციატივა
საერთაშორისო გამჭვრივალობა - საქართველო
დემოკრატიისა და უსაფრთხო განვითარების ინსტიტუტი
საქართველოს ღია საზოგადოების ფონდი
კონსტიტუციის 42-ე მუხლი
ადამიანის უფლებების სწავლებისა და მონიტორინგის ცენტრი
ინფორმაციის თავისუფლების განვითარების ინსტიტუტი
სამართლიანი არჩევნებისა და დემოკრატიის საერთაშორისო საზოგადოება

საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაცია

ორგანიზაცია „კონსტიტუციის 42-ე მუხლი“ საოკუპაციო ძალების მიერ ექიმ ვაჟა გაფრინდაშვილის სიცოცხლისა და უსაფრთხოების დაცვის მიზნით, მიზანშეწონილად მიიჩნევს დაუყოვნებლივ მიმართოს ევროსასამართლოს რუსეთის ფედერაციის წინააღმდეგ ევროსასამართლოს რეგლამენტის 39-ე მუხლით გათვალისწინებული დროებითი ღონისძიების გამოყენების მოთხოვნით. აღნიშნული მუხლი ითვალისწინებს შემჭიდროვებულ ვადებში სახელმწიფოსათვის ვალდებულების დაკისრებას, რათა თავიდან იქნას აცილებული გამოუსწორებელი შედეგები. მით უმეტეს, არსებობს უკვე დადასტურებული ფაქტები, როდესაც საოკუპაციო ძალებთან და ე.წ. სამხრეთ ოსეთის ხელისუფლებისათვის წინააღმდეგობის გაწევა საქართველოს მოქალაქეებისათვის ტრაგიკულად დასრულდა.

ევროკონვენციით და ევროპის ადამიანის უფლებათა დაცვის საერთაშორისო სასამართლოს პრეცედენტული სამართლით არაერთხელ განიმარტა, რომ ადამიანის უფლებათა დარღვევაზე პასუხისმგებლობა ეკისრება იმ სახელმწიფოს, რომელიც კონკრეტულ ტერიტორიაზე ახორციელებს ეფექტურ კონტროლს. ამდენად, ექიმ ვაჟა გაფრინდაშვილის უფლებების დარღვევაზე სრული პასუხისმგებლობა ეკისრება რუსეთის ფედერაციას.

ევროსასამართლოს რეგლამენტის 39-ე მუხლის ამოქმედების შემთხვევაში, რუსეთის ფედარაციას შესაძლოა დაევალოს ექიმ ვაჟა გაფრინდაშვილის გათავისუფლება, უსაფრთხების ზომების უზრუნველყოფა და გადაადგილების უფლების აღდგენა მთელი საქართველოს ტერიტორიაზე.

ვაჟა გაფრინდაშვილი 9 ნოემბერს ცხინვალის რეგიონში დისლოცირებული რუსეთის ფედერაციის საოკუპაციო ძალების შეიარაღებულმა წარმომადგენლებმა დააკავეს. გავრცელებული ინფორმაციით ე.წ. ,,საზღვრის'' დარღვევის ფაქტს ექიმი ,,არ აღიარებს'' რის გამოც ის პატიმრობაში რჩება.

ორგანიზაცია „კონსტიტუციის 42-ე მუხლი“ გამოთქვამს მზადყოფნას, ექიმ ვაჟა გაფრინდაშვილის ოჯახის წევრების თანხმობის შემთხვევაში, წარმოადგინოს მისი ინტერესები ევროპის ადამიანის უფლებათა დაცვის საერთაშორისო სასამართლოში და მოითხოვის დროებითი ღონისძიების გამოყენება, რათა თაიდან იქნას აცილებული გამოუსწორებელი ზიანი.

 

2019 წლის 12 ივნისს საქართველოს პარლამენტს დასამტკიცებლად წარედგინა „სასამართლო რეფორმის მეოთხე ტალღად“ ცნობილი კანონპროექტი. წარმოგიდგენთ კოალიციის მოსაზრებებს მასთან დაკავშირებით: პროექტში დადებითად უნდა შეფასდეს მოსამართლეთა დისციპლინური პასუხისმგებლობის დაკისრების წინაპირობების დაკონკრეტება და სკოლის მსმენელთა შერჩევის პროცესის იუსტიციის უმაღლესი საბჭოსგან გამოცალკევება. ამავდროულად, პროექტში არის რამდენიმე სიახლე, რაც კრიტიკას იმსახურებს.

  • სასამართლოს თავმჯდომარეების დანიშვნა

„საერთო სასამართლოების შესახებ“ ორგანული კანონის შესაბამისად, სააპელაციო სასამართლოს თავმჯდომარესა და თავმჯდომარის მოადგილეს,[1] აგრეთვე რაიონული (საქალაქო) სასამართლოს თავმჯდომარეს, თანამდებობაზე ნიშნავს იუსტიციის უმაღლესი საბჭო.[2]

კოალიციას არაერთხელ დაუფიქსირებია საკუთარი პოზიცია თავმჯდომარეთა/მოადგილეთა დანიშვნასთან დაკავშირებით.[3] პრობლემაა ისაა, რომ იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს ხელში ამ უფლებამოსილების არსებობა მისთვის კიდევ ერთი ბერკეტია სასამართლო სისტემის გასაკონტროლებლად და მიმართულია ინდივიდუალური მოსამართლის დამოუკიდებლობის წინააღმდეგ. წარმოდგენილი პროექტი არსებულ პრობლემას არსებითად არ ცვლის, მხოლოდ კონსულტაციის მიღების ვალდებულებას აწესებს იუსტიციის საბჭოსთვის იმ სასამართლოს მოსამართლეებთან, რომელშიც უნდა დაინიშნოს თავმჯდომარე, თუმცა, მათი აზრის გათვალისწინება არ არის სავალდებულო.[4] კოალიციას არაერთხელ აღუნიშნავს[5], რომ ემხრობა მოდელს, რომლის მიხედვით მოსამართლეები თავად ირჩევდნენ თავმჯდომარეს.

  • იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს უფლებამოსილება იუსტიციის უმაღლესი სკოლის დამოუკიდებელი საბჭოს თავჯდომარის დანიშვნის პროცესში

პროექტის მიხედვით დამოუკიდებელი საბჭოს თავმჯდომარე იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს მიერ აირჩევა.[6] დამოუკიდებელი საბჭოს შიდაორგანიზაციული დამოუკიდებლობის უზრუნველსაყოფად, კოალიციის მიიჩნევს, რომ უმჯობესი იქნება, ეს ფუნქცია თავად მას გადაეცეს.

  • მოსამართლეთა დისციპლინური პასუხისმგებლობა

კანონპროექტის შესაბამისად, ფარგლებში, სრული შემადგენლობის 2/3-ის უმრავლესობით იღებს დასაბუთებულ გადაწყვეტილებას მოსამართლის მიმართ დისციპლინური დევნის დაწყების შესახებ.[7] დევნის დაწყებაზე უარის შემთხვევაში მას არ ეკისრება დასაბუთების ვალდებულება. კოალიციის აზრით ანგარიშვალდებულების პრინციპი საბჭოს ავალდებულებს მიღებული გადაწყვეტილებების დასაბუთებას, რაც კანონშიც უნდა აისახოს.

  • ეთიკის საბჭო

კანონპროექტის მიხედვით, იქმნება ახალი ორგანო „ეთიკის საბჭო“. სიახლის მიხედვით, „საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭო წარდგინებით იღებს სამოსამართლო ეთიკის წესებს, ამტკიცებს სამოსამართლო ეთიკის საბჭოს დებულებას. [...] ირჩევს სამოსამართლო ეთიკის საბჭოს წევრებს.“[8] ეთიკის საბჭოსთან დაკავშირებით სხვა ინფორმაცია პროექტში მოცემული არ არის. გაურკვეველია, რა ფუნქციები ეკისრება ამ ახალი ინსტიტუტს, როგორ აირჩევიან წევრები და ა. შ. კოალიცია მიიჩნევს, რომ ამ საკითხების დაზუსტებამდე ცვლილებების ეს ნაწილი უნდა შეჩერდეს.

  • იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს სხდომების საჯაროობა

წარმოდგენილ კანონპროექტში, არ არის პირდაპირი მითითება სხდომების საჯაროობისა და ღიაობის შესახებ, საუბარი მხოლოდ ინფორმაციის ვებგვერდზე განთავსებასა და აუდიოჩანაწერების ხელმისაწვდომობაზე.[9] კოალიციას მიჩანია, რომ იუსტიციის საბჭოს სხდომები ღია უნდა იყოს, მათ შორის პირველი და მეორე ინსტანციების მოსამართლეებთან გასაუბრების დროსაცაგრეთვე, მნიშვნელოვანია საბჭოს სხდომები გადაიცემოდეს ონლაინ-სტრიმის მეშვეობით, რაც შესაძლებლობას მისცემს ნებისმიერ პირს თვალი ადევნონ სხდომათა მიმდინარეობის პროცესს.[10] კოალიცია მიიჩნევს, რომ ორივე ეს საკითხი კანონის პირდაპირ რეგულირებას უნდა დაექვემდებაროს.

  • იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს წევრის გათავისუფლების საფუძვლები

კანონპროექტის მიხედვით, იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს წევრის გათავისუფლების ერთ-ერთ საფუძვლად კვლავაც რჩება მის მიერ ვალდებულებების არაჯეროვანი შესრულება.[11] ამგვარი ფორმულირება იძლევა, ძალიან ფართო ინტერპრეტაციის შესაძლებლობას, რაც საბოლოო ჯამში უარყოფითად აისახება საბჭოს წევრების დამოუკიდებლობის ხარისხზე და უნდა გაუქმდეს.

ამავდროულად კანონმდებლობაში არის სხვა პრობლემები, რომლებიც მუდმივი კრიტიკის საგანია, თუმცა, სამწუხაროდ. წარმოდგენილი პროექტი მათ მოგვარებას არ ისახავს მიზნად. მათ შორისაა: იუსტიციის მსმენელთა სკოლაში ჩარიცხვის კრიტერიუმების ბუნდოვანება[12] მოსამართლეთა საქმიანობის შეფასება და უვადოდ გამწესებაზე გადაწყვეტილების მიღება, მათ მიერ განხილულ საქმეებზე დაყრდნობით;[13] მოსამართლეთა გამოსაცდელი ვადით დანიშვნის ინსტიტუტი;[14] მოსამართლისათვის საქმის განხილვაში მონაწილეობის დავალება, ამავე სასამართლოს სხვა სპეციალიზებულ შემადგენლობაში;[15] მოსამართლის კონკურსის გარეშე დანიშვნა;[16] იუსტიციის საბჭოში, სასამართლოს თავმჯდომარეების/მოადგილეების იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს წევრობა;[17] დამოუკიდებელი ინსპექტორის დასკვნების ხელმისაწვდომობა;[18] მოსამართლეთა შეფასება და დაწინაურება[19] და ა.შ. აგრეთვე ნარჩუნდება საბჭოში დამოუკიდებელი ინსპექტორის დანიშვნისთვის საჭირო უმრავლესობა, რომელიც არ ითვალისწინებს მოსამართლე და არამოსამართლე წევრებს შორის კონსენსუსის პრინციპს.[20]

კოალიცია მოუწოდებს პარლამენტს გაითვალისწინოს ზემოაღნიშნული რეკომენდაციები წარმოდგენილ სიახლეებზე და ამავდროულად მოამზადოს ცვლილებები იმ პრობლემებზე, რომელთა გადაჭრაც აუცილებელია სასამართლოში ვითარების გასაუმჯობესებლად, თუმცა შემოთავაზებულ კანონპროექტში მათი მოგვარების გზები არ არის დასახული.

 

 

 


[1] საერთო სასამართლოების შესახებ ორგანულ კანონის 23-ე მუხლის მე-6 პუნქტი.

[2] იქვე, 32-ე მუხლის 1-ლი პუნქტი.

[3] ამ საკითხზე დამატებით იხ. კოალიცია დამოუკიდებელი და გამჭვირვალე მართლმსაჯულებისთვის, „მოსაზრებები სასამართლო რეფორმის "მესამე ტალღასთან" დაკავშირებით“, ხელმისაწვდომია: http://coalition.ge/index.php?article_id=69&clang=0, განახლებულია: 28.10.19.

[4] ცვლილება საერთო სასამართლოების შესახებ ორგანულ კანონის 23-ე მუხლის მე-6 პუნქტსა და 32-ე მუხლის 1-ლ პუნქტში, ხელმისაწვდომია: https://info.parliament.ge/file/1/BillReviewContent/231767?, განახლებულია: 28.10.19.

[5] ამ საკითხზე დამატებით იხ. კოალიცია დამოუკიდებელი და გამჭვირვალე მართლმსაჯულებისთვის, „კოალიციის საკანონმდებლო წინადადებები იუსტიციის უმაღლესი სკოლისა და თავმჯდომარეთა ინსტიტუტის რეფორმასთან დაკავშირებით“, ხელმისაწვდომია: http://coalition.ge/index.php?article_id=184&clang=0

[6] ცვლილება საერთო სასამართლოების შესახებ კანონის 663-ე მუხლის მე-5 პუნქტში.

[7] ცვლილება საერთო სასამართლოების შესახებ კანონის 758-ე მუხლში.

[8] ცვლილება საერთო სასამართლოების შესახებ კანონის 65-ე მუხლის 1-ლი პუნქტის „ე“ ქვეპუნქტში.

[9] ცვლილება საერთო სასამრთლოების შესახებ კანონის 49-ე მუხლის მე-4 პუნქტში.

[10] იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს მონიტორინგის ანგარიში #7, საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაცია, საერთაშორისო გამჭვირვალობა - საქართველო, თბილისი, 2019, გვ 72. იხ. ხელმისაწვდომია: https://gyla.ge/files/news/%E1%83%A4%E1%83%9D%E1%83%9C%E1%83%93%E1%83%98/geo.pdf, განახლებულია: 28.10.19.

[11] საერთო სასამართლოების შესახებ კანონის 48-ე მუხლის, 1-ლი პუნქტის „ი“ ქვეპუნქტი.

[12] იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს მონიტორინგის ანგარიში #7, გვ 7.

[13]კოალიცია დამოუკიდებელი და გამჭვირვალე მართლმსაჯულებისთვის, „მოსაზრებები სასამართლო რეფორმის "მესამე ტალღასთან" დაკავშირებით“.

[14] იქვე.

[15] იქვე.

[16] იქვე.

[17] იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს მონიტორინგის ანგარიში #7, გვ 78.

[18] იქვე, გვ 51.

[19]კოალიცია დამოუკიდებელი და გამჭვირვალე მართლმსაჯულებისთვის, „მოსაზრებები სასამართლო რეფორმის "მესამე ტალღასთან" დაკავშირებით“.

[20] იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს მონიტორინგის ანგარიში #7, გვ 50

,,კოალიცია თანასწორობისთვის“ ძალადობრივი ჯგუფების ხელმძღვანელების მიერ მედიაში გავრცელებულ მუქარას ეხმაურება. „ქართული მარშის“ ლიდერის, სანდრო ბრეგაძის თქმით, მისი მოძრაობა ლგბტი თემაზე გადაღებული მხატვრული ფილმის „და ჩვენ ვიცეკვეთ“ პრემიერის ჩაშლას და კინოთეატრების ბლოკირებას გეგმავს.[1] "ბავშვთა უფლებების დაცვის საზოგადოების" თავმჯდომარე, გურამ ფალავანდიშვილი კი აანონსებს, რომ მაყურებლებს თბილისისა და ბათუმის კინოთეატრებში არ შეუშვებენ და თავად დაიკავებენ დარბაზებს.[2]
 
განსხვავებული შეხედულებების მქონე ადამიანებზე ფიზიკური ძალადობა და მათი საკუთრების დაზიანება არის ის მეთოდი, რომელიც „ქართულ მარშს“ და სხვა ძალადობრივ ჯგუფებს წარსულშიც გამოუყენებიათ.[3] შესაბამისად, მათი მუქარის გამო რეალური საფრთხე ექმნებათ იმ პირებს, რომლებსაც განზრახული აქვთ, 8 ნოემბერს ფილმის პრემიერას დაესწრონ.
 
შემაშფოთებელია ის გარემოება, რომ ხელისუფლება, ძალადობრივი ჯგუფების მუქარის საპასუხოდ, არ აკეთებს განსხვავებულის მიმართ შემწყნარებლურ განცხადებებს. მათი პოლიტიკური რიტორიკა და გზავნილები დაუცველი ჯგუფების მიმართ უმეტესწილად ორაზროვანია და ეწინააღმდეგება ადამიანის უფლებებისა და თანასწორუფლებიანობის ცნებებს. ხელისუფლება არათუ რიტორიკის დონეზე არ ეწინააღმდეგება მსგავსი ჯგუფებისგან მომდინარე საფრთხეებს, არამედ ასეთი ფაქტების რეაგირების გარეშე დატოვებით, ხელს უწყობს მათ ძალადობრივ ქმედებებს.
 
ცალკე უნდა აღინიშნოს საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის ორივე დაპირისპირებული ჯგუფის ნეგატიური როლი. წლებია ისინი ძალაუფლების განმტკიცებისა თუ მისი მოპოვების მიზნით, ახდენენ ლგბტი თემის ინსტრუმენტალიზაციას და მისგან მტრის ხატს ქმნიან. ძალადობრივი ჯგუფების მხრიდან მოსალოდნელი ქმედებების ხელშეწყობად შეიძლება შეფასდეს საპატრიარქოს პრესსამსახურის უფროსის, ანდრია ჯაღმაიძის მიერ გაკეთებული განცხადება. ჯაღმაიძე საქართველოს კინოთეატრებში ფილმის „და ჩვენ ვიცეკვეთ“ ჩვენებას ქართული ფასეულობების დაკნინების მცდელობად აფასებს.[4]
 
ზემოთ აღნიშნული ჯგუფების მხრიდან ლგბტი თემის მიმართ მტრული დამოკიდებულების გათვალისწინებით, ,,კოალიცია თანასწორობისთვის“ მოუწოდებს:
 
შინაგან საქმეთა სამინისტროს:
 
2019 წლის 8 ნოემბრამდე გაატაროს სათანადო მოსამზადებელი სამუშაოები ძალადობის რეალური საფრთხის თავიდან ასაცილებლად;
მოახდინოს სათანადო რაოდენობის საპოლიციო ძალის მობილიზება შესაბამისი კინოთეატრის მიმდებარე ტერიტორიაზე, ძალადობის თუ სხვისი საკუთრების დაზიანების თავიდან ასაცილებლად, რაც რეალურია ძალადობრივი ჯგუფების მუქარისა და მათი წარსული საქმიანობის გათვალისწინებით.
საქართველოს ხელისუფლების წარმომადგენლებს:
 
გააკეთონ ტოლერანტობის მხარდამჭერი არაორაზროვანი განცხადებები, ასევე წინასწარ გააფრთხილონ პოტენციური კანონდამრღვევები მოსალოდნელი პასუხისმგელობის თაობაზე.[5]

განცხადებას ხელს აწერენ „კოალიცია თანასწორობისთვის“ წევრი ორგანიზაციები:
 
საქართველოს ღია საზოგადოების ფონდი(OSFG)
ადამიანის უფლებათა სწავლებისა და მონიტორინგის ცენტრი(EMC)
კონსტიტუციის 42-ე მუხლი
კავშირი „საფარი“
საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაცია (GYLA)
ქალთა ინიციატივების მხარდამჭერი ჯგუფი (WISG)
პარტნიორობა ადამიანის უფლებებისთვის (PHR)
საქართველოს დემოკრატიული ინიციატივა (GDI)
ტოლერანტობისა და მრავალფეროვნების ინსტიტუტი (TDI)
ადამიანის უფლებათა ცენტრი (HRC)


 
 
 
 
[5] ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს გადაწყვეტილება საქმეზე ,,იდენტობა და სხვები საქართველოს წინააღმდეგ“ გადაწყვეტილების 99-ე პუნქტი http://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-154400
ხელმომწერი ორგანიზაციები ვეხმაურებით 20-21 ივნისის მოვლენების შედეგად დაზარალებული პირებისათვის სამართლებრივი სტატუსის მინიჭებაზე უარის თქმის ფაქტს და მოვუწოდებთ პროკურატურას, დროულად მოახდინოს ყველა დაზარალებული პირისათვის დაზარალებულის სტატუსის მინიჭება და საქმის დროული, სრულყოფილი და ობიექტური გამოძიება.
 
ოფიციალური მონაცემებით, 20-21 ივნისს 275 პირი დაზარლდა, მათ შორის  - 187 სამოქალაქო პირი, 15 ჟურნალისტი (სხვადასხვა წყაროდან მიღებული ინფორმაციით, დაზარალებულ ჟურნალისტთა რიცხვი 32-ია) და შინაგან საქმეთა სამინისტროს 73 თანამშრომელი. მიყენებული დაზიანებების გამო ქირურგიული ჩარევა 28 პირს დასჭირდა. მათ შორის, ოფთალმოლოგიური ოპერაცია ჩაუტარდა 8-ს, ხოლო ნეიროქირურგიული  - 4 პირს.[1] დადასტურებულია, რომ ტრავმის შედეგად 2-მა სამოქალაქო პირმა ცალი თვალი დაკარგა, ასევე, რამდენიმე დაზარალებულს მნიშვნელოვნად დაუზიანდა მხედველობა.
 
საქართველოს გენერალურმა პროკურატურამ 2019 წლის 20-21 ივნისს ქ. თბილისში, რუსთაველის გამზირზე გამართული შეკრებისა და მანიფესტაციის მონაწილეთა დაშლისას შინაგან საქმეთა სამინისტროს ცალკეული მოხელეების მიერ სამსახურებრივი უფლებამოსილების ძალადობით და იარაღით შესაძლო გადამეტების ფაქტზე გამოძიება დაიწყო, თუმცა, დაზარალებულის სტატუსი მხოლოდ 4 სამოქალაქო პირს აქვს მინიჭებული.[2] სხვა პირებთან ერთად, პროკურატურამ დაზარალებულის სტატუსის მინიჭებაზე, უარი უთხრა მაკო გომურს და გიორგი სულაშვილს, რომლებმაც რეზინის ტყვიის მოხვედრის შედეგად დაკარგეს თვალი. დაზარალებულის სტატუსი ამ დრომდე არ აქვთ მინიჭებული ჟურნალისტებს, რომლებმაც მძიმე დაზიანებები მიიღეს, მაგალითად, თამარ ბაღაშვილს, დაზარალებულის სტატუსი არ აქვს არც ირაკლი ხვადაგიანს, რომელმაც დაზიანება მას შემდეგ მიიღო, რაც პოლიციამ ადმინისტრაციული წესით დააკავა.
 
პარალელურად, საზოგადოებისათვის ცნობილი გახდა, რომ შინაგან საქმეთა სამინისტროს მიერ წარმოებული გამოძიების ფარგლებში, აქციის 17 მონაწილეს წარედგინა ბრალი და შინაგან საქმეთა სამინისტროს 67 თანამშრომელი დაზარალებულად არის ცნობილი.[3]
 
პროკურატურის განმარტებით, დაზარალებულის სტატუსის მისანიჭებლად არ არსებობს სამართლებრივი საფუძველი. ერთის მხრივ, პროკურატურა ადასტურებს, რომ ,,მითითებულმა პირებმა დაზიანება 20-21 ივნისს, საპროტესტო შეკრების შეწყვეტისას მიიღეს და საქმეზე მოპოვებული სამედიცინო დოკუმენტაცია/ინფორმაცია ადასტურებს ჯანმრთელობის დაზიანების ფაქტებს“, თუმცა, ამას არ მიიჩნევს დაზარალებულის სტატუსის მინიჭებისათვის საკმარის საფუძვლად და ელოდება ექსპერტიზის შედეგებს. პროკურატურის განმარტებით, დაზარალებულის სტატუსის მისანიჭებლად, მნიშვნელოვანია ექსპერტიზამ დაადგინოს ჯანმრთელობის დაზიანების ხარისხი და მექანიზმი, აქტიური სპეციალური საშუალებების გამოყენების კონკრეტული ვითარება და საფუძვლები. დაზარალებულ 16 პირს  სტატუსის მინიჭებაზე თბილისის საქალაქო სასამართლომაც უარი უთხრა. სასამართლომ განმარტა, რომ  საქმეზე დასაბუთებული ვარაუდით არ დგინდება, რომ ჩადენილია დანაშაული და უშუალოდ რა დანაშაულის შედეგად მიადგა პირს რომელიმე სახის ზიანი. მაკო გომურისათვის დაზარალებულის სტატუსის მინიჭებაზე უარის თქმის შესახებ გენერალურმა პროკურორმა, შალვა თადუმაძემ განმარტა, რომ ,,სასამართლომ გაითვალისწინა ის სამართლებრივი მექანიზმები და ის კანონმდებლობა, რომელიც დღეს საქართველოში არსებობს. შესაბამისად, მას არ მიენიჭა დაზარალებულის სტატუსი. კანონმდებლობა თუ შეიცვლება ამ მიმართულებით, მაშინ მას მიენიჭება დაზარალებულის სტატუსი. დღეს მოქმედი კანონმდებლობით, მას ვერ მიენიჭება დაზარალებულის სტატუსი, აქედან გამომდინარე მას არ აქვს ეს სტატუსი“.
 
გვსურს ხაზგასმით აღვნიშნოთ, რომ არსებული კანონმდებლობა ცალსახად ადგენს დაზარალებულის სტატუსის მინიჭების სამართლებრივ საფუძველს. დაზარალებულად მიიჩნევა პირი, რომელსაც დანაშაულის შედეგად მიადგა მორალური, ფიზიკური თუ ქონებრივი ზიანი.[4]  შესაბამისად, როდესაც დგინდება, რომ დანაშაულებრივმა ქმედებამ გამოიწვია რაიმე ტიპის ზიანი, პროკურორი ვალდებულია პირს დაზარალებულის სტატუსი მიანიჭოს, მიუხედავად იმისა, უკვე იდენტიფიცირებულია თუ არა ის პირი, რომელმაც დანაშაული ჩაიდინა. 20-21 ივნისის საქმეებზე ცალსახად დგინდება, რომ დაზარალებულთა ნაწილმა დაზიანებები რეზინის ტყვიის უკანონო გამოყენების შედეგად მიიღეს, მათ შორის, რეზინის ტყვიები გამოყენებული იყო ჟურნალისტების მისამართით, რომლებიც შემთხვევის ადგილზე მოვლენების გასაშუქებლად იყვნენ. დაზარალებულთა ნაწილმა დაზიანებები მაშინ მიიღეს, როდესაც ისინი პოლიციის ეფექტური კონტროლის ქვეშ იმყოფებოდნენ. ყველა ჩამოთვლილი შემთხვევა შეიცავს დანაშაულის აშკარა ნიშნებს.  
 
სასამართლოსა და პროკურატურის მოქმედებები ადასტურებს, რომ სახელმწიფოს არ სურს აღიაროს ის ზიანი, რაც სამართალდამცავთა მხრიდან 20-21 ივნისის მოვლენების შედეგად სამოქალაქო პირებს, მათ შორის, ჟურნალისტებს მიადგათ, რაც ეჭვქვეშ აყენებს გამოძიების მიმდინარეობის მთლიან პროცესს. გამოძიების პროცესში დაზარალებულის სტატუსს მხოლოდ სიმბოლური მნიშვნელობა არ აქვს და დაზარალებულად ცნობით პირს ეძლევა საქმის მასალებზე წვდომა. აღნიშნული კი,  საბოლოო ჯამში, ასევე წარმოადგენს ობიექტური და სრულყოფილი გამოძიების ერთ-ერთ მნიშვნელოვან გარანტიას. მოყვანილი არგუმენტების გათვალისწინებით,
 
 
 
მოვუწოდებთ საქართველოს გენერალურ პროკურატურას:
 
დაუყოვნებლივ მიანიჭოს დაზარალებულის სტატუსი ყველა იმ პირს, რომლებიც 20-21 ივნისის მოვლენების შედეგად სამართალდამცავთა ქმედებების შედეგად დაზიანდნენ;
მიმდინარე საქმეზე დროულად ჩატარდეს ეფექტიანი, ობიექტური და მიუკერძოებელი გამოძიება;
მაღალი საზოგადოებრივი ინტერესის გათვალისწინებით, პერიოდულად მოხდეს საზოგადოების ინფორმირებულობა საქმეზე მიმდინარე გამოძიების პროგრესის შესახებ.
 
 
ხელმომწერი ორგანიზაციები:
 
საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაცია (GYLA)
 
საქართველოს ღია საზოგადოების ფონდი (OშGF)
 
საქართველოს დემოკრატიული ინიციატივა (GDI)
 
საერთაშორისო გამჭვირვალობა-საქართველო (თI)
 
ადამიანის უფლებათა სწავლებისა და მონიტორინგის ცენტრი (EMჩ)
 
საზოგადოება და ბანკები
 
მედიის განვითარების ფონდი (MDF)
 
ადამიანის უფლებათა ცენტრი (Hღჩ)
 
სამართლიანი არჩევნებისა და დემოკრატიის საერთაშორისო საზოგადოება(IშFED)
 
ტოლერანტობისა და მრავალფეროვნების ინსტიტუტი (თDI)
 
დემოკრატიისა და უსაფრთხო განვითარების ინსტიტუტი (IDშD)
 
ინიციატივა მოწყვლადი ჯგუფების რეაბილიტაციისათვის (ღIVG)
 
პარტნიორობა ადამიანის უფლებებისთვის (PHღ)
 
მმართველობის მონიტორინგის ცენტრი
 
ქალთა ინიციატივების მხარდამჭერი ჯგუფი (ჭIშG)
 
მწვანე ალტერნატივა
 
კონსტიტუციის 42-ე მუხლი
22 ოქტომბრიდან ორგანიზაცია „კონსტიტუციის 42-ე მუხლი“ თბილისისა და კახეთის  სკოლაში  მასშტაბურ სასწავლო კურსს იწყებს, რომელიც ხელს შეუწყობს მოსწავლეებში უცხო ქვეყნიდან შემუსული ადამიანების მიმართ ტოლერანტობის გაზრდას. ამ წამოწყებაში მონაწილეობას დაახლოებით 300-ამდე მოსწავლე მიიღებს.
 
სასწავლო მოდულის ფარგლებში კონსტიტუციის 42-ე მუხლის იურისტები მოსწავლეებს მიაწვდიან ინფორმაციას ლტოლვილების, ჰუმანიტარული სტატუსის მქონე პირებისა და თავშესაფრის მაძიებლების შესახებ, გააცნობენ ზოგად ინფორმაციას საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებულ საერთაშორისო დაცვის ბერკეტებზე, ამასთანავე მოსწავლეები ისწავლიან ლტოლვილის, იძულებით გადაადგილებული პირებისა და მიგრანტების სტატუსებს შორის შინაარსობრივ განსხვავებებს.
 
 
კურსის მიზანია, რომ მოსწავლეებში გაიზარდოს ტოლერანტობა უცხო ქვეყნიდან შემოსული ადამიანების მიმართ. ამასთანავე, ამ სასწავლო მოდულით ისინი შეძლებენ ერთმანეთისგან გამიჯნონ ლტოლვილისა და იძულებით გადაადგილებული პირების სტატუსი. ასევე მიიღებენ ინფორმაციას იმ წარმოშობის ქვეყნებში არსებული მდგომარეობის შესახებ, საიდანაც საქართველოში მოქალაქეების მომართვიანობაც  ყველაზე მაღალია. მოსწავლეებს შეექმნებათ წარმოდგენა იმის თაობაზე, თუ რა შემთხვევაში ენიჭებათ უცხოელებს ან მოქალაქეობის არმქონე პირებს საქართველოში ლტოლვილის ან ჰუმანიტარული სტატუსი და რა უფლებებითა და მოვალეობებით სარგებლობენ ისინი საქართველოში ყოფნის პერიოდში.
 
 
სასწავლო კურსი ტარდება გაეროს ლტოლვილთა უმაღლესი კომისარიატის პროექტის „ლტოლვილების, თავშესაფრის მაძიებლებისა და ჰუმანიტარული სტატუსის მქონე პირების დაცვა და გაძლიერება საქართველოში“ ფარგლებში.

19 ოქტომბერს, შაბათს, 11:00 საათზე, ორგანიზაცია „კონსტიტუციის 42-ე მუხლმა“ ადამიანის უფლებათა სახლში პრესკონფერენცია გამართა. ორგანიზაციის  იურისტებმა არჩილ ჩოფიკაშვილმა და დიმიტრი ხაჩიძემ საზოგადოებას გააცნეს თბილისის სააპელაციო სასამართლოს მიერ მიღებული უპრეცენდენტო გადაწყვეტილება, რომელიც 2004 წელს მომხდარ დანაშაულს ეხება.

საქმეზე, რომელზეც ქართულმა სასამართლომ 2005 წელს პირს  6  წლიანი პატიმრობა მიუსაჯა, ევროსასამართლომ 2019 წლის მარტში სამართლიანი სასამართლოს უფლების დარღვევის ფაქტი დაადგინა, რის საფუძველზეც, ორგანიზაცია ,,კონსტიტუციის 42-ე მუხლმა'' და მისმა ადვოკატებმა თბილისის სააპელაციო სასამართლოს განაჩენის გადასინჯვის მოთხოვნით მიმართეს.

2019 წლის 11 ოქტომბერს თბილისის საააპელაციო სასამართლომ განსაკუთრებით მძიმე დანაშაულში ბრალდებულ არჩილ კობიაშვილის მიმართ გამოტანილი გამამტყუნებელი განაჩენი გააუქმა და იგი უდანაშაულოდ ცნო. სააპელაციო სასამართლოს მიერ გამოტანილი გადაწყვეტილებით, ქართული სამართალწარმოების ისტორიაში შეიქმნა პრეცედენტი, რაც გულისხმობს ევროსასამართლოს გადაწყვეტილების საფუძველზე ეროვნული სასამართლოს მიერ გამოტანილი გადაწყვეტილების გამამართლებელი განაჩენით შეცვლას.

აღნიშნული საქმის გადასანიჯვა და შესაბამისად ქართულ სამართალწარმოებაში პრეცედენტის შექმნა შესაძლებელი გახდა პროექტის „ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს და გაეროს სახელშეკრულებო ორგანოების გადაწყვეტილებების აღსრულების გაუმჯობესება ადვოკატირებისა და კვლევების გზით“, რომელსაც ახორციელებს ორგანიზაცია „კონსტიტუციის 42-ე მუხლი“. პროექტის ფინანსური მხარდამჭერები არიან: ამერიკის შეერთებული შტატების საერთაშორისო განვითარების სააგენტო (USAID), აღმოსავლეთ-დასავლეთის მართვის ინსტიტუტი, პროექტი „კანონის უზენაესობის ხელშეწყობა საქართველოში“ (PROLoG).

არჩილ კობიაშვილი პოლიციელებმა თბილისში მუხიანის დასახლებაში 2004 წლის 4 ივლისს დააკავეს ნარკოტიკების უკანონო შეძენა-შენახვის ბრალდებით. ბრალდებული ამტკიცებდა, რომ მას ნარკოტიკი პოლიციელებმა ჩაუდეს. გლდანი-ნაძალადევის რაიონული სასამართლოს 2005 წლის 18 აპრილის განაჩენით არჩილ კობიაშვილს მიესაჯა პატიმრობა 6 წლის ვადით.  2006 წელს თბილისის სააპელაციო სასამართლომ არ დააკმაყოფილა დაცვის საჩივარი და უცვლელად დატოვა პირველი ინსტანციის სასამართლოს განაჩენი. 2006 წლის 12 ივნისს  უზენაესმა სასამართლომ უარი უთხრა მსჯავრდებულს საკასაციო საჩივრის განხილვაზე.

2006 წელს არჩილ კობიაშვილის ადვოკატებმა ლია მუხაშავრიამ და ვახტანგ ვახტანგიძემ მიმართეს ევროპის ადამიანის უფლებათა სასამართლოს არჩილ კობიაშვილის მიმართ სამართლიანი სასამართლოს უფლების დარღვევის ფაქტზე (მე-6 მუხლი).

კოალიცია „დამოუკიდებელი და გამჭვირვალე მართლმსაჯულებისთვის” ეხმიანება მოქმედი გენერალური პროკურორის შალვა თადუმაძის დიპლომის ნამდვილობის თაობაზე გამართულ დისკუსიას. 9 ოქტომბერს გენერალური პროკურორი შალვა თადუმაძე უზენაესი სასამართლოს მოსამართლეობის კანდიდატის რანგში პარლამენტში იურიდიულ საკითხთა კომიტეტის წინაშე წარსდგა. მოსმენისას როგორც დეპუტატების, ასევე მთელი საზოგადოების ყურადღების ქვეშ მისი დიპლომის ნამდვილობის საკითხი მოექცა. 

პარლამენტის იურიდიულ კომიტეტის სხდომაზე გენერალურმა პროკურორმა განმარტა, რომ დიპლომში ინსტიტუტში ჩაბარების წელი სწორად არ არის მითითებული, რადგან 1993 წელს მოცემული სასწავლებელი საერთოდ არ არსებობდა. შესაბამისად, ცხადია, რომ შალვა თადუმაძე სწავლას 1993 წელს ვერ დაიწყებდა, რაც კიდევ უფრო საფუძვლიანს ხდის ეჭვს დოკუმენტში ყალბი მონაცემების შეტანასთან დაკავშირებით.

საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 362-ე მუხლის მიხედვით, დასჯადია არამარტო ყალბი ოფიციალური დოკუმენტის დამზადება ან/და შეძენა, არამედ მისი გამოყენებაც. ამიტომაც, აღნიშნული საკითხი სცდება ჩვეულებრივი პოლიტიკური დისკუსიისა და პროფესიული შესაბამისობის დასადგენად მიზანშეწონილობის ფარგლებს და მას სამართლებრივი განზომილება გააჩნია.

საკომიტეტო მოსმენისას შალვა თადუმაძემ აღნიშნა, რომ „განათლების შესახებ” კანონში 1997 წელს შეტანილი ცვლილების შესაბამისად, ინსტიტუტი ექსტერნატის ფორმით 1998 წელს დაამთავრა, რაც სასწავლო დაწესებულებამ დიპლომში 1993 წელს სწავლის დაწყების ფორმით ასახა. მიუხედავად განმარტებისა, ბუნდოვანია, თუ სწავლის დაწყების თარიღად სასწავლებელმა დოკუმენტში რატომ მიუთითა ის წელი, როდესაც ის საერთოდ არ იყო რეგისტრირებული, ხოლო დიპლომში ექსტერნად დამთავრების შესახებ ჩანაწერი არ გააკეთა.

აღსანიშნავია, რომ შეკითხვები დიპლომის კანონთან შესაბამისობის თაობაზე ასევე გაუჩნდა პარლამენტის იურიდიულ საკითხთა კომიტეტსაც და მოითხოვა, რომ კენჭისყრამდე, გარკვეულმა კანდიდატებმა და მათ შორის, შალვა თადუმაძემ, წარადგინონ  ინფორმაცია უმაღლესი იურიდიული განათლების დიპლომის თაობაზე, სადაც დადასტურებული იქნება, რომ დოკუმენტი კანონისმიერ მოთხოვნას შეესაბამება.

კანონის თანახმად, უმაღლესი იურიდიული განათლება აუცილებელი წინაპირობაა არა მხოლოდ უზენაესი სასამართლოს მოსამართლეობისთვის, არამედ პროკურორის უფლებამოსილების განხორციელებისათვისაც, ხოლო შესაბამისი განათლების არქონა გენერალურ პროკურორს არაუფლებამოსილ პირად ხდის. აღნიშნული თავის მხრივ მნიშვნელოვან სამართლებრივ შედეგებს შეიძლება იწვევდეს გენერალური პროკურორის მიერ განხორციელებული მთელ რიგ ქმედებებთან დაკავშირებით.

გარდა სამართლებრივი შედეგებისა მსგავს შემთხვევას შესაძლოა მძიმე უარყოფითი გავლენა ჰქონდეს სახელმწიფო ინსტიტუტების მიმართ საზოგადოების ნდობაზე. როდესაც ქვეყნის გენერალური პროკურორის თანამდებობა შეიძლება ეკავოს პირს, რომელიც ვერ აკმაყოფილებს კანონმდებლობის მოთხოვნებს და უფრო მეტიც, ეს თანამდებობა შესაძლოა ყალბი დოკუმენტის გამოყენების შედეგად ქონდეს დაკავებული, ამან შესაძლოა გამოუსწორებელი რეპუტაციული ზიანი მიაყენოს მთლიანად პროკურატურის ინსტიტუტს. 

 

შესაბამისად  მიგვაჩნია, რომ:

        აღნიშნულ ფაქტთან დაკავშირებით აუცილებელია ჩატარდეს სრულყოფილი გამოძიება, რათა დამაჯერებელი პასუხი გაეცეს ლეგიტიმურ შეკითხვას გენერალური პროკურორის დიპლომის ნამდვილობასა და შესაძლო ყალბი ოფიციალური დოკუმენტის გამოყენებასთან დაკავშირებით;

        პარლამენტმა კენჭი არ უნდა უყაროს შალვა თადუმაძის კანდიდატურას უზენაესი სასამართლოს მოსამართლედ დასანიშნად, ვიდრე ყველა ზემოთ აღნიშნული პროცედურა არ იქნება გავლილი და დიპლომთან დაკავშირებით კითხვებს დამაჯერებელი პასუხები არ გაეცემა;

        პარლამენტმა, კანონით გათვალისწინებული პროცედურებით უნდა უზრუნველყოს შალვა თადუმაძის დიპლომის ნამდვილობის გადამოწმება, ხოლო იმ შემთხვევაში, თუ პარლამენტი თადუმაძის ქმედებაში დანაშაულის ნიშნებს დაინახავს, კონსტიტუციის 48-ე მუხლის საფუძველზე, პარლამენტმა უნდა დაიწყოს იმპიჩმენტის პროცედურა.

 

 

11 ოქტომბერს, „კონსტიტუციის 42-ე მუხლმა“ ევროსასამართლოს მიერ ირაკლი ბათიაშვილის საქმეზე გუშინ გამოტანილ გადაწყვეტილებასთან დაკავშირებით პრესკონფერენციას გამართავს. პრესკონფერენციას დაესწრო ირაკლი ბათიაშვილი, რომელმაც 42- მუხლის ადვოკატებთან  ერთად საზოგადოებას გააცნო ევროსასამართლოს გადაწყვეტილება და საქმის დეტალები.

ევროსასამართლომ ირაკლი ბათიაშვილის საქმეზე გადაწყვეტილება 12 წლის შემდეგ მიიღო და დაადგინა, რომ საქმეზე „ბათიაშვილი საქართველოს წინააღმდეგ“ დარღვეულია ევროკონვენციის მე-6 მუხლის (სამართლიანი სასამართლოს უფლება) მე-2 ნაწილი, რომელიც უდანაშაულობის პრეზუმფციის დარღვევას გულისხმობს.  ევროსასამართლომ საქართველოს სახელმწიფოს მომჩივნის სასარგებლოდ მორალური ზიანის ანაზღაურების სახით 3,600 ევროს გადახდა დააკისრა.

ბათიაშვილი 2006 წლის 29 ივლისს დააკავეს და ბრალი დასდეს ემზარ კვიციანისთვის სახელმწიფოს კონსტიტუციური წყობის დასამხობად შეიარაღებულ ამბოხების ინტელექტუალურ დახმარებაში. ბათიაშვილის წინააღმდეგ ბრალდების მხარის მთავარ მტკიცებულებას წარმოადგენდა მისი სატელეფონო საუბრები ემზარ კვიციანსა და ნორა კვიციანთან.

ირაკლი ბათიაშვილის ინტერესებს ევროპის სასამართლოში ორგანიზაცია „კონსტიტუციის 42-ე მუხლი“ 2007 წლიდან იცავს.